Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Case study αποπροσανατολισμού και πετάγματος της μπάλας στην εξέδρα


Από το Μυστήριο
Οφείλω κατ' αρχήν να ομολογήσω ότι δεν έχω παρακολουθήσει την φασαρία με την πρόταση νόμου για την αλλαγή φύλου με δήλωση για τρεις κυρίως λόγους.
Πρώτον, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αυτοπροσδιορίζεται. Και ναι μεν μία απλή δήλωση αλλαγής φύλου στα 15 αποτελεί μία κυβερνητική κουταμάρα λαϊκισμού, αλλά ουδείς νομιμοποιείται να στερεί το δικαίωμα ενός ανθρώπου στην επιλογή, αν νιώθει διαφορετικός. Ουδείς.
Δεύτερον, διότι αφορά μία πολύ μικρή μερίδα ανθρώπων που βασανίζονται από τη μικρή τους ηλικία από τον κοινωνικό και οικογενειακό τους περίγυρο. Κανείς δεν πρόκειται να κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού για ευκαιριακούς λόγους (λόγου χάρη για να μην πάει στο Στρατό των 9 μηνών...).
Τρίτον και κυριότερο, διότι έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από το να πέφτω στο τρυπάκι του ΣΥΡΙΖΑ που καταφέρνει για νιοστή φορά να αποπροσανατολίσει κοινή γνώμη και Αντιπολίτευση από τα σοβαρά θέματα που έχουν να κάνουν, αφενός με την ανικανότητά του να διαχειριστεί την καθημερινότητα, αφετέρου με την πιστή εφαρμογή των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων μέτρων.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή του, ο ΣΥΡΙΖΑ πετά τη μπάλα στην κερκίδα και προκειμένου να ευχαριστήσει το όποιο αριστερό ακροατήριο του απέμεινε, και κυρίως τα στελέχη του από την εποχή του εξωκοινοβουλευτικού ΣΥΝ, πουλώντας αριστεροφροσύνη στους χαχόλους.
Μία με τις παρελάσεις, μία με την Εκκλησία και τα θρησκευτικά, μία με το σύμφωνο συμβίωσης, το αριστερό παραμυθάκι κοιμίζει τους καλοαναθρεμμένους επαναστάτες του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Τσιμπάνε αμέσως και οι ψεκασμένοι δεξιοί που έχουν έτοιμο το ζωνάρι για καυγά, και ένα ζήτημα ελάσσονας σημασίας που αφορούσε λίγους καταπιεσμένους ανθρώπους, γίνεται πρώτο θέμα μονοπωλώντας τη δημοσιότητα.
Κάπως έτσι όλοι στην κυβέρνηση είναι ευχαριστημένοι, αφού και τα μνημόνια ψηφίζουν μονοκούκι, και ομιλούν περί αριστερού προσήματος.
Τα Σέβη μου
ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ