Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Ο φόβος της Τουρκίας για τον Πόντο


Από τον VF
Η σημαντικότερη πολιτική είδηση των τελευταίων ετών στα ελληνοτουρρανομογγολικά αποτελεί η άκρως επιθετική και δυσάρεστη είδηση της προσχηματικής επ' αόριστον σφραγίσεως της Σουμελά από την μέχρι πρότινος νεοοσμανικού τύπου ηγεσία Ερντογάν.

Η κεμαλική προσέγγιση των μειονοτήτων διαποτίζει σιγά-σιγά και τους νυν έχοντες εξουσία κατά τον γνωστό ναζιστικό και παραληρηματικό τρόπο, αισθανόμενοι ότι εξ αρχής το άνοιγμα για ένα δεκαπενταυγουστιάτικο πανηγυράκι ήτο αυτογκόλ.
Το ενδιαφέρον στο ναζιστικομογγολικό άρθρο είναι άλλο: Η κατ' ουσίαν επίσημη παραδοχή του καθεστωτικού "διανοούμενου" ότι υπάρχουν αριστερού τουρκικού τύπου (ήτοι τοπικιστικού χαρακτήρος και εθνικιστικών σκοπήσεων με επίφαση αλά Τουρκ ακρομαρξιστικών) ομάδες διατεινόμενες ότι είναι Ελληνοπόντιοι και οι οποίες ψάχνουν τους μακρυνούς συγγενείς τους. Γνωρίζομε ότι ήδη στην περιοχή ανθεί το PΚΚ και υπάρχουν ισχυροί θυλακες ποντιακού εθνισμού με προέχουσα ιδιόλεκτο ιδίως βορειοδυτικώς της Καισαρείας και γύρωθεν Τραπεζούντος, όπου προπαγανδίζει κατά του τουρκικού "αστικού" κράτους με απτά αποτελέσματα σε στελέχωση και συνεργασίες με εντόπιο πληθυσμό.
Αυτοί οι ορεσίβιοι πάλαι ποτέ Ελληνοπόντιοι θυμίζουν την κλασσική εκδοχή των όσων οι... επίσης πάλαι ποτέ Ρωμαίοι καθεστωτικοί χριστιανοί των άστεων της κεντρικής εξουσίας ωνόμαζαν pagans ήτοι (απρόθυμοι εις τα πολιτικοκοινωνικοθρησκευτικά κελεύσματα) κάτοικοι υπαίθρου - χωριάτες, όρος που έλαβε αργότερα την νυν θρησκειολογική σημασία.
Γνωρίζομε επιπλέον ότι ακόμη και στο φατσαμπουκ βγαίνουν διάφοροι τύποι που δηλώνουν Πόντιοι μουσουλμάνοι και βρίζουν νυχθημερόν τους Τούρκους. Οι δε λογαριασμοί τους ευρίσκονται συνήθως Τουρκία και ιδίως σε αστικά ποντιακά κέντρα ή την Γερμανία όπου υπήρξε η γνωστή όσμωση Ελλήνων και Τούρκων Ποντίων. Ποιοι από αυτούς είναι πρακτοράτζες είναι αδιάφορον. Οι Τούρκοι δεν ανοίγουν τέτοια θέματα αν δεν τους συμφέρει ή δεν τα φοβούνται εν προκειμένω. Επίσης είναι γεγονός ότι μέχρι την πραξικοπηματιάδα εγένετο ολόκληρη συζήτηση στους τουρκικούς ακαδημαϊκούς κύκλους όχι μόνον για την διάσταση της ποντιακής γενοκτονίας αλλά και για το μέλλον του Πόντου, το προκείμενον για ένα Τούρκο μετριοπαθή κρατιστή.
Το θέμα πλέον αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον. Η Τουρκία ως συνήθως φοβάται ή θέλει να φοβάται ελληνικό δάκτυλο (εδώ γελάμε πικρά). Δυστυχώς για τον Ελληνισμό είμεθα αυτοί που είμεθα και πολιτευόμεθα με τα κωλοχανεία που πολιτευόμεθα. Ας είναι.
Κάποια πράγματα ιστορικής σημασίας έχουν και την ποιητική τους ειρωνεία ακόμη και νέμεση ενίοτε. Ώστε είναι αξία δυναμικής παρατηρήσεως Εκτός φυσικά αν είσαι πχ φιλελεφτ, οπότε γράψε την ιντελεκτσουαλ φλωρομαλακία σου, πήγαινε σε κανένα γκουρμέ ρεστοράν να ευρωβλαχίσεις και μην ασχολείσαι. Τα αυτά και για τους "γουι αρ δε γουωρλντ, γουι αρ δε μπίχλα" ομοδοξους και ετερόσταυλους, τους αριστερούληδες. Τέτοια θέματα είναι για μορφωμένους και κατά το πλείστον άνδρες.
Ότι,τι μας λείπει πλέον πολιτισμικά κοινωνικά και συνεπώς πολιτικά...
(Ίδετε το εν λόγω άρθρο: http://www.pontos-news.gr)
VF