ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΚΤΟΝΙΑ

Η απόφαση του σουηδικού Κοινοβουλίου υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτελεί μία επιτυχία, η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί, έρχεται αυτή η απόφαση να δείξει ότι πέρα από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν συναισθήματα, όνειρα και μνήμες. Μια απόφαση που δείχνει ότι απέναντι στο ανθρώπινο δράμα δεν υπάρχουν σύνορα.
Δυστυχώς, αυτή την απόφαση ελάχιστοι από μας την έμαθαν. Τα κανάλια σιώπησαν πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτά με πολύ σύντομες αναφορές. Όσο για την ελληνική Κυβέρνηση, σιώπησε εκκωφαντικά.
Μα πραγματικά για ένα τέτοιο θέμα δε βρήκε η ελληνική Κυβέρνηση να πει κάτι; Να κάνει μια επίσημη ανακοίνωση; Να πει ένα ευχαριστώ έστω, στη σουηδική ηγεσία; Δεν θεωρεί όμως, σημαντική την αναγνώριση, γιατί ποτέ η επίσημη πολιτική ηγεσία δεν κατευθύνθηκε με συγκεκριμένες ενέργειες προς αυτό το σκοπό.
Καμιά πολιτική ελληνική ηγεσία δεν ενδιαφέρθηκε, αντιθέτως, ενοχλούταν ενώ, για τα όποια μικρά βήματα έκανε, μάλλον σύρονταν από τα ποντιακά σωματεία.
Αρκεί να σκεφτούμε, ότι μόλις το 1994 αναγνώρισε η ελληνική ηγεσία την Ποντιακή γενοκτονία, τότε καταλαβαίνουμε, ότι η στάση αυτή ήταν λίγο – πολύ αναμενόμενη.
Με στόχο την επίτευξη ελληνοτουρκικής φιλίας διαγράφουμε, ξεχνάμε και υποκρινόμαστε. Ποτέ όμως καμιά φιλία δε στηρίχτηκε και δεν μακροημέρευσε πάνω σε σαθρά θεμέλια.
Δε σκέφτηκε ποτέ καμιά ελληνική Κυβέρνηση, ότι αν η Ελλάδα έστεκε με αποφασιστικότητα και στύλωνε τα πόδια της, απέναντι στον τουρκικό ιμπεριαλισμό μετά τη ποντιακή γενοκτονία,

ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Χαμός στην αρμόδια επί των Οικονομικών Επιτροπή της Βουλής, όπου συζητείται το φορολογικό νομοσχέδιο. Ενστάσεις, αντιρρήσεις, καυγάδες, αλλαγές στο «παραπέντε».
Ράβε – ξήλωνε, δουλειά να μη μας λείπει που έλεγε και ο μεγάλος Ξυλούρης.
Τώρα, πώς διάολο γίνεται όλοι οι κοινωνικοί και παραγωγικοί φορείς να εκφράζουν ενστάσεις ως προς τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ένας θεός το ξέρει.
Ο ΣΕΒ το θεωρεί «δειλό». Η ΓΣΕΒΕΕ ότι «πιάνει τη φοροδιαφυγή της μαρίδας». Η ΑΔΕΔΥ ότι «συντηρεί την αδικία εις βάρος των δημοσίων υπαλλήλων». η ΓΣΕΕ εντοπίζει «κενά». Η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών ακινήτων θεωρεί ότι «πατάσσει την ακίνητη περιουσία» και ούτω καθ’ εξής….
Ο καθένας με το «δίκιο» του και από το δικό του μετερίζι και με βάση τα συμφέροντα και την τσέπη του… Όλοι γκρινιάζουν, το θέμα είναι ποιος πληρώνει το μάρμαρο και ποιος τη σκαπουλάρει.
Η ουσία είναι – το λέμε και το ξαναλέμε – ότι εκλείπουν τα αναπτυξιακά μέτρα που θα δώσουν ξανά ώθηση στην οικονομία.
Το φορολογικό νομοσχέδιο συντάχθηκε και θα ψηφιστεί, οσονούπω, με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσει τις αυξημένες – υπέρογκες – ανάγκες του δημοσίου τομέα. Απλά πράγματα.
Ωστόσο, επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι, σε τούτη δω τη χώρα, το Δημόσιο δεν παράγει τίποτα – παρά μόνο «τρώει» αδηφάγα – πρέπει άμεσα, «χθες», να δοθούν τα κίνητρα εκείνα, που θα δώσουν ξανά ώθηση στον ιδιωτικό τομέα να παράξει πλούτο.
Αλλιώς, θα έρθουν και εκεί οι μειώσεις μισθών (που έχουν ήδη ξεκινήσει),

Κ. ΥΠΟΥΡΓΕ, ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΤΟ ΣΙΓΑΝ

Αυτοϊκανοποιούμενοι αναρχοφασίστες βάζουν τη μία βόμβα μετά την άλλη εδώ και ένα χρόνο σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Μερικές δε φορές εκδράμουν προς Θεσσαλονίκη για να μην πλήξουν. Οι πιο θερμόαιμοι και αιμοδιψείς εξ αυτών διενεργούν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.
15χρονος Αφγανός που ήλθε για να σωθεί από την κόλαση του πολέμου εις την χώρα του, χάνει άδικα τη ζωή του από βόμβα αγνώστου προελεύσεως.
Ληστείες τραπεζών σε καθημερινή σχεδόν βάση.
Ληστείες θαμώνων εστιατορίων από τη συμμορία με τα καλάσνικοφ, η οποία αφού ξαφρίζει τις εισπράξεις του εστιατορίου, ληστεύει και τους θαμώνες του.
Δολοφονίες κακόμοιρων προποτζήδων σε συνεχή βάση.
Το καθημερινό έγκλημα βρίσκεται σε έξαρση.
Τι κάνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (μόνο το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να σκεφτεί αυτή την ονομασία) και δη ο επικεφαλής του;
Ό,τι πράττει από την αρχή της θητείας. Εδώ και έξι μήνες περίπου αναλώνεται σε επικοινωνιακού τύπου ενέργειες για να διασκεδάσει κάθε φορά τις ευθύνες της ΕΛ.ΑΣ. συνεπώς και του ιδίου, ως πολιτικού προϊσταμένου της, για τις γκάφες και την ανικανότητά της. Δεν διστάζει μάλιστα να προβαίνει σε μαξιμαλιστικές εξαγγελίες προς χάριν εντυπωσιασμού δήθεν της κοινής γνώμης. Κατά αυτόν τον τρόπο διαγκωνίζεται ανέτως τον συνάδελφό του, κ. Λοβέρδο, για τις περισσότερες δηλώσεις εις τα ΜΜΕ και τις απευθείας συνδέσεις.
Κάθε φορά συστήνει και μία ομάδα αντιμετώπισης του εγκλήματος (sic). Αρχικά είχε συστήσει την ομάδα Δ με αστυνομικούς εποχούμενους σε δίκυκλα για να αντιμετωπίσει τους αναρχικούς. Λες και τα εν λόγω βλαμμένα είναι το κυριότερο πρόβλημα εις την αστυνόμευση του κέντρου των Αθηνών. Το τι καύσιμο καταναλώνει ασκόπως

ΑΝΕΚΔΟΤΟ Νο 2

Ένας άντρας μπαίνει στο αγαπημένο του εστιατόριο και κάθεται στο συνηθισμένο του τραπέζι. Ρίχνει μια ματιά γύρω του και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να κάθεται σ' ένα κοντινό τραπέζι. Η γυναίκα είναι μόνη της. Ο τύπος φωνάζει το γκαρσόνι και του ζητά να στείλει στη γυναίκα το πιο ακριβό μπουκάλι σαμπάνιας που έχει και σκέφτεται ότι αν η γυναίκα δεχτεί το μπουκάλι, τότε θα δεχτεί και τα περαιτέρω. Το γκαρσόνι πηγαίνει το μπουκάλι στην ωραία κυρία:
- Εκ μέρους του κυρίου, της λέει και τον δείχνει.
Η γυναίκα κοιτάει ψυχρά τον τύπο, κοιτάζει και το μπουκάλι, και τελικά αποφασίζει να στείλει ένα σημείωμα στον κύριο, πάντα μέσω του γκαρσόν. Ο άντρας διαβάζει το σημείωμα, που λέει:
"Για να δεχτώ τη σαμπάνια σας, θα πρέπει να έχετε μια Μερσέντες στο πάρκινγκ σας, ένα εκατομμύριο δολάρια στην Τράπεζα και 20 εκατοστά στο παντελόνι σας".
Αποφασίζει λοιπόν να της απαντήσει και δίνει ένα νέο σημείωμα στο γκαρσόνι, να το πάει στην ωραία γυναίκα. Το σημείωμα λέει:
"Όσον αφορά το αίτημά σας, θα μπορούσα να πουλήσω την Ferrari Modena 360 και την BMW 850 που έχω, για να μου μείνει μόνο η Mercedes 600 SEL στο πάρκινγκ. Επίσης, θα μπορούσα να επενδύσω ή και να ξοδέψω τα 2 από τα 3 εκατομμύρια δολάρια που έχω στο λογαριασμό μου. Αλλά ακόμη και για μια γυναίκα τόσο υπέροχη όσο εσείς, δεν θα έκοβα 5 εκατοστά.
Υ.Γ. Παρακαλώ να μου επιστρέψετε τη σαμπάνια μου."

ΑΝΕΚΔΟΤΟ Νο 1

Ένας νεαρός μπαίνει σ' ένα φαρμακείο και ζητά προφυλακτικά.
- Ποια συσκευασία θέλετε; ρωτάει ο φαρμακοποιός. Έχουμε με τρία, έξι εννιά και δώδεκα.
- Να σας πω, λέει ο νεαρός. Απόψε έχω ραντεβού με μια πανέμορφη και φοβερά "καυτή" κοπέλα. Θα φάμε με τους γονείς της και μετά θα βγούμε βόλτα. Έχω το προαίσθημα πως απόψε θα το "κάνουμε"! Και είμαι σίγουρος πως αν αρχίσουμε, δεν θα θέλει να σταματήσουμε. Γι' αυτό, δώσε μου τη δωδεκάδα.
Το βράδυ έρχεται, ο νεαρός πηγαίνει στο σπίτι της κοπέλας και κάθονται στο τραπέζι οικογενειακώς για το δείπνο. Ο νεαρός παρακαλεί να πει αυτός την προσευχή και όλοι συμφωνούν. Αρχίζει να μουρμουρίζει την προσευχή και συνεχίζει έτσι για πέντε λεπτά. Η κοπέλα σκύβει προς το μέρος του και του ψιθυρίζει:
- Δεν μου είχες πει πως είσαι τόσο θρήσκος.
- Κι εσύ δεν μου είπες πως ο πατέρας σου είναι φαρμακοποιός!

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΟΥΠΑ

Πρωταθλητής ο ΠΑΟ.
Τι λες τώρα;
Ποιος να το πίστευε δύο μόλις χρόνια πριν, όταν 40.000 άνθρωποι είχαν κατακλύσει το Πεδίο του Άρεως και απαιτούσαν να μας απαλλάξει η οικογένεια Βαρδινογιάννη από την παρουσία της.
Τελικά δεν μας απάλλαξε πλήρως, αλλά αποτραβήχτηκε από το προσκήνιο και παράδωσε το 40% των μετοχών.
Και εγένετο ο πολυμετοχικός ΠΑΟ.
Με όλα τα προβλήματά του ο νέος ΠΑΟ και τις παιδικές ασθένειες που τον χαρακτήρισαν αυτά τα δύο χρόνια, δεν παύει να είναι απολύτως πετυχημένος.
Μπορεί πέρσι να ηττήθηκε σε όλα τα επίπεδα (πρωτάθλημα, Super League, ΕΠΟ, διαιτησία), φέτος όμως ξεσπάθωσε και κυριάρχησε κατά κράτος.
Σε ένα μόνο χρόνο πήρε τα ηνία του συστήματος πετώντας εκτός των φαντάσματα του παρελθόντος.
Πέρσι οι γνωστοί – άγνωστοι τα είχαν καταφέρει μια χαρά.
Το ένα πιστόλι, μετά το άλλο έτρωγε ο ΠΑΟ και από τον Γενάρη σχεδόν ήταν εκτός πρωταθλήματος.
Και αυτοί που σήμερα σκούζουν, γιατί έχασαν την αβάντα της διαιτησίας και ξεσυνήθισαν, τότε ομιλούσαν για την καρδιά πρωταθλητή Ολυμπιακού και ένα σωρό από τις συνήθεις γαύρικες αμπελοφιλοσοφίες.
Φέτος όμως από το καλοκαίρι έγινε σαφές σε όλους ότι το πάρτι τελείωσε εις το λιμάνι.
Με τις κατάλληλες κινήσεις εις τα διοικητικά του ποδοσφαίρου συν την ενίσχυση σε μεταγραφές ο βάζελος έδειξε ότι φέτος θα είναι η χρονιά του.
Ουδείς – εκτός ελαχίστων περιπτώσεων – τόλμησε να αδικήσει τον ΠΑΟ, τουναντίον μάλιστα, καθώς το Τριφύλλι έπαιρνε και καμία φορά το κάτι παραπάνω (όπως εχθές).
Και όλοι αυτοί οι γαυρακόπουλοι που είχαν μάθει η ομάδα τους να κερδίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επί 15 χρόνια, παρανόησαν.
Αφρούς έβγαζαν από το στόμα τους, αφήνιασαν.

Η Σιωπή είναι Χρυσός

Αυτή ήταν η σύσταση έγκριτης αμερικανικής εφημερίδας προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, για τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει ως πρωθυπουργός της Ελλάδας. Αντί αυτής της σοφής βέβαια τακτικής, ο κ. Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να μιλάει πολύ και σε λάθος ακροατήρια. Για παράδειγμα, ο ίδιος είχε πει ότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας (με ακροατήριο τη ΓΣΕΕ) και ότι θα πάει στο ΔΝΤ αν χρειαστεί, ενώ οι υπουργοί του έλεγαν ότι δεν υπάρχει «σάλιο». Και τώρα μας λένε πολύ λογικά οι Ευρωπαίοι : διμερή δάνεια και ΔΝΤ σε ποσοστό 65 % - 35% (αφού αυτά τους τα έχουμε ζητήσει κιόλας).
Το συμπέρασμα είναι ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι σίγουρα άπειρος ως ηγέτης και πρέπει δυστυχώς να τον περιμένουμε να μάθει πάνω στην καμπούρα μας !!!
Την ως άνω σοφή κουβέντα ακολουθούσαν πιστά οι προκάτοχοι του κ. Γ. Παπανδρέου, κ.κ. Σημίτης και Καραμανλής. Ο τελευταίος μάλιστα έλεγε επί ένα χρόνο σε όλους, εντός και εκτός, ότι η ελληνική οικονομία αντέχει. Πότε ήμασταν άραγε καλύτερα : όταν λέγαμε ότι αντέχουμε και όλοι μας δάνειζαν απλόχερα και με χαμηλά επιτόκια ή τώρα που για να μας δανείσουν με σχετικά χαμηλά επιτόκια πρέπει να προηγηθούν μήνες διαβουλεύσεων και ολόκληρο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε επίπεδο αρχηγών κρατών;;;
Ο Κ. Καραμανλής άλλωστε πολύ καλά κάνει και ακολουθεί τη σοφή αυτή κουβέντα ακόμα και τώρα, ενώ θα χρειαστεί να περιμένει πολύ για την ιστορική δικαίωσή του (τουλάχιστον για κάποια πράγματα που τα έκανε σωστά).
Προς τέρψη των αναγνωστών του φιλόξενου αυτού blog, θα ακολουθήσουν δύο διδακτικές ιστορίες.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΤΕΡΜΠΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Πολλοί απόρησαν με τους έξαλλους πανηγυρισμούς εμάς των Ολυμπιακών μετά τη νίκη στο ΟΑΚΑ (Ρέντη, πρωτοσέλιδα, απίστευτες εκπομπές της θύρας 7 με σουρωτήρια κτλ), αφού το πρωτάθλημα έχει χαθεί. Εμένα δεν μου προκαλεί καμιά απορία, γιατί το ντέρμπι ΟΣΦΠ – ΠΑΟ είναι από τα 5 τουλάχιστον κορυφαία ντέρμπι του πλανήτη (όχι όσον αφορά το θέαμα βέβαια, αλλά όσον αφορά το μίσος μεταξύ Ολυμπιακών και Παναθηναϊκών), φαινόμενο που θα αναλύσω σε μελλοντικό postarisma πολύ σύντομα.
Άλλο λοιπόν τα παιχνίδια με τον ΠΑΟ και άλλο με την ΑΕΚ ή τον ΠΑΟΚ (σε αγωνιστικό επίπεδο με τον ΠΑΟΚ τουλάχιστον). Επίσης για το θέμα των play off εγώ μπορεί να παίξω φέτος, αλλά ο ΠΑΟ ήταν 2 χρόνια εκεί και βάσει στατιστικής θα είναι εκεί και τα επόμενα 6. Όσον αφορά τα πρωταθλήματα διορισμένος ή μη, το έχω πάρει 37 φορές, αριθμός που για να φτάσει ο Παναθηναϊκός πρέπει να γίνουν 2 πράγματα, ή να ενωθεί με ΑΕΚ, Άρη, ΠΑΟΚ, Λάρισα και να είμαστε 37-37, ή να το παίρνει 17 χρονιά (μαζί με το φετινό 18) και να με ισοφαρίσει.
Επειδή λοιπόν αυτά δεν γίνονται (πιο πιθανό είναι να γίνει αρχηγός της Χρυσής Αυγής ο Τσίπρας), το μόνο που μένει είναι να σώσει την παρτίδα ο ΠΑΟ στα μεταξύ μας παιχνίδια. Όμως εκεί η ιστορία είναι τόσο δραματική, που το δράμα των Πρασίνων θα συγκινούσε ακόμα και τους Βανδάλους (γερμανική φυλή τόσο σκληρή, που έδωσε το όνομα της στη λέξη βάνδαλος – βανδαλισμός κτλ), τις ορδές του Αττίλα, δηλαδή τους Ούνους τους πολεμοχαρείς Κίμβρους και γενικότερα τις πιο σκληρές φυλές στην ιστορία της ανθρωπότητας.

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΣΩΖΟΙ ΤΗΝ Ε.Ε.

Δεν ξέρω τι λέει ο αγαπητός ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ, αλλά ο George, είτε το θέλουμε είτε όχι, «παίζει μπάλα».
Άλλο πού; Στη δεινή θέση που βρέθηκε η χώρα, ευθύνεται (πέραν των συνομολογημένων ευθυνών απασών των προηγουμένων κυβερνήσεων) η απερισκεψία τόσο του ιδίου όσο και του Παπακωνσταντίνου να φουσκώσουν τεχνηέντως το έλλειμμα πάνω από το 12%, ώστε του χρόνου να καταδείξουν, δήθεν, μεγάλη πτώση του, ώστε να καρπωθούν, τάχα, τα εύσημα για την προσπάθεια περιστολής του δημοσίου χρέους. Καλώς ή κακώς, ο George εδώ και δυο μήνες είναι μέσα σ’ ένα αεροπλάνο (άλλο που δε θέλει βέβαια κι αυτός) και οργώνει τους αιθέρες, στην προσπάθειά του να δείξει ότι η χώρα μας είναι, κατά βάθος αξιόπιστη, ότι γίνεται σοβαρή προσπάθεια ότι, ότι, ότι ...
Συνεπικουρούμενος, ασφαλώς, και από τα γνωστά παπαγαλάκια (θέλει η π…..α να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει), έχει καταφέρει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να φιλοτεχνήσει ένα προφίλ αξιοπιστίας, σοβαρότητας και στιβαρότητας. Έτσι κι αλλιώς, όλοι πια γνωρίζουμε τους όρους (επικοινωνιακούς) που παίζεται το πολιτικό παιχνίδι.
Συνεπώς, ναι, είναι επιτυχία του ότι «κατάφερε», τουλάχιστον, από Γιωργάκης να γίνει Γιώργος. (Για εμάς, πάντως, θα είναι πάντοτε ο αγαπημένος μας George).
Από κει και πέρα, η ουσία της υπόθεσης είναι ότι το παιχνίδι το καθόρισαν οι Τραπεζίτες. Η καθοριστική παρέμβαση του Τρισέ (φωτογραφία),

A Tale That Wasn’t Right

Ήταν κάποτε καμιά δεκαριά φίλοι που επιθυμούσαν διακαώς να κυβερνήσουν, ώσπου μια ωραία πρωία ανέλαβαν τα ηνία της πατρίδας τους, του ένδοξου Τσιμπουκιστάν. Με δεδομένο ότι ήταν μάλλον απροετοίμαστοι και δεν είχαν την πείρα ή πιθανόν τις ιδιαίτερες γνώσεις και ικανότητες που απαιτούνται για αυτό το ρόλο, κάθισαν όλοι μαζί να σκεφτούν τρόπους για να βγάλουν το ηρωικό Τσιμπουκιστάν από τη δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν.
Η λογική τους απλή και καθόλου πρωτότυπη: «Θα δημιουργήσουμε τέτοιο κλίμα εντός – και με τις ενέργειές μας κι εκτός – της χώρας, ώστε οι πολίτες όσο είναι μουδιασμένοι και μπερδεμένοι, να δεχτούν ότι τους πούμε. Θα κόψουμε και τους μισθούς από συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, τις οποίες ούτως ή άλλως δεν τις πολυσυμπαθεί η πλειοψηφία κι αν τώρα κάποιοι είναι διστακτικοί, θα βάλουμε και τα κανάλια να τους πιπιλήσουν το μυαλό. Κατά τ’ άλλα αυξήσεις και κάργα φορολόγηση μέχρι να κλείσει η τρύπα ή να σκάσουν. Γιατί το χρέος ή θα το φάμε ή θα μας φάει».
Κι έζησαν αυτοί καλύτερα κι οι πολίτες έσκασαν!
Υ.Γ.1. Πάρτε αναπτυξιακά μέτρα ΤΩΡΑ. Μια βόλτα στους δρόμους που αρχίζουν ήδη να γεμίζουν από ενοικιαστήρια και πωλητήρια θα σας πείσει ότι οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες πνέουν τα λοίσθια!

GEORGE, Ο ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Νενικήκαμεν.
Ωσαννά.
Αλελούια.
Δόξα τον Αλλάχ.
Ο George τους πήρε τα σώβρακα.
Τους τελείωσε.
Πήγε, ήλθε και απήλθε.
Κανείς δεν τόλμησε να του κουνηθεί.
Για πλάκα τους είχε τους κουτόφραγκους.
Μόλις τους έτριξε τα δόντια, λούφαξαν όλοι τους.
«Τι θέλετε κύριοι Ευρωπαίοι και μας πρήζετε», τους είπε με το γνωστό αποφασιστικό του ύφος, «θα μας δανείσετε είτε με το καλό είτε με το άγριο...».
Και συνέχισε με το γνωστό πειστικό του τρόπο: «Θα ξηλωθείτε κανονικά και γρήγορα, το καλό που σας θέλω. Άντε μην τα πάρω εις την κράνα και δανειστώ από αλλού».
Τότε πρέπει να ψάρωσαν όλοι τους.
Η κακομοίρα η Μέρκελ θα έπαθε την πλάκα της.
Ποτέ δεν της είχαν μιλήσει με τέτοιο τρόπο.
Μιλιά δεν έβγαλε, φοβούμενη ότι ο George θα κάνει πράξη την απειλή του και η Ελλάδα θα δανειστεί από άλλους.
Λούφαξε εις την θέση της και συναίνεσε.
Ίσως και να τον γουστάρει σαν άνδρα, γι’ αυτό και του έκανε την δύσκολη.
Όταν χαμογελά (βλ. φώτος), χάνει την γη κάτω από τα πόδια της.
Λειώνει…
Τελικά, αποφάσισαν να μας δανείσει η ΕΕ μαζί φυσικά με το Δ.Ν.Τ.
Να μας δανείσουν για να πληρώσουμε τα προηγούμενα δανεικά που είχαμε πάρει πάλι από τους ίδιους δανειστές.
Τα οποία δανεικά, τα είχαμε πάρει για να ξεπληρώσουμε τα προηγούμενα δανεικά.
Τα οποία δανεικά χρωστάμε από το «δάνειο της Ανεξαρτησίας»…
Και για να πληρώσουμε τα δανεικά που θα πάρουμε τώρα, θα ζητήσουμε ένα νέο δάνειο από τους ίδιους δανειστές.
Και μετά θα πάρουμε και άλλο δάνειο για να ξεπληρώσουμε εκείνο το δάνειο.

Ανέφικτο και εφικτό

Όταν ξεκινάει μια χρονιά, κάθε ομάδα θέτει τους δικούς της στόχους. Και στο σημείο αυτό, υπάρχει ένας κίνδυνος. Ποιος είναι αυτός; Να πιστέψεις ότι μπορείς να φτάσεις πιο ψηλά από το εφικτό. Γιατί το ανέφικτο, μπορείς να το.. προσεγγίσεις. Όχι όμως και να το «αγγίξεις» (για λόγους αγωνιστικούς ή μη, ίδια η σημασία). Και ίσως θα ήταν προτιμότερο, να είχες επιλέξει να κρατήσεις το τόπι χαμηλά. Όπως έκαναν στον Άρη επί διοίκησης Αθανασιάδη. Και δεν είχαν κάνει (υπό περιπτώσεις) επί Σκόρδα (μέχρι ένός σημείου, προσέφερε πολλά). Ούτε πρωτάθλημα έταξαν στον κόσμο τους, μα ούτε και σεντόνι. Εμείς θέλουμε να πάμε τελικό στο κύπελλο. Και να μπούμε στην 1η πεντάδα. Να παίξουμε play-off και όπου βγει, έλεγαν από το κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. «Σεμνά και ταπεινά» πορεύονταν. Μαζί τους και ο κόσμος.
Πέρασαν μήνες αρκετοί, από το καλοκαίρι. Και την 26η του Μάρτη, ο Άρης είναι η πιο πετυχημένη ομάς της Superleague. Μαζί βέβαια με τον Παναθηναϊκό. Οι μοναδικές ομάδες που έδειξαν συνέπεια και εις τους δύο στόχους. Μέχρι βέβαια και το βράδυ της 24ης Απρίλη. Εκεί μόνο ο ένας θα χαμογελά. Άραγε, ποιος θα είναι;;;
ΥΓ : Η φωτογραφία είναι αφιερωμένη στο (άνευ καμίας λογικής) μέτρο της απαγόρευσης
μετακινήσεων...
BETMIXER

Προσοχή νέος ιός!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!
Αν λάβεις ένα mail με τίτλο "Ο Σαβούρης" σβήσε το ΑΜΕΣΩΣ και μην το ανοίξεις.
1. Ο "Σαβούρης" όχι μόνο θα σβήσει ότι βρει στο σκληρό δίσκο, αλλά θα σβήνει και τους σκληρούς σε ακτίνα 5 μέτρων από τον υπολογιστή.
2. Ο ιός απομαγνητίζει ΚΑΙ τις πιστωτικές σου κάρτες.
3. Επαναπρογραμματίζει τον κωδικό πρόσβασης στα ΑΤΜ των τραπεζών.
4. Αλλάζει τις ρυθμίσεις του Video και χρησιμοποιεί αρμονικές συχνότητες για να γρατζουνίσει όποιο CD πας να παίξεις.
5. Ρυθμίζει το τηλέφωνο να καλεί αυτόματα μόνο σε 090.
6. ΘΑ ΣΟΥ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΟ ΚΑΖΑΝΑΚΙ ΕΝΩ ΚΑΝΕΙΣ ΝΤΟΥΣ!
7. Θα σου πιει όλες τις μπύρες!
8. Θα αφήσει βρώμικα σώβρακα στο τραπεζάκι του καθιστικού όταν θα περιμένεις κόσμο.

1821

Όταν οι Έλληνες αγωνιζόντουσαν υπέρ βωμών και εστιών και δεν εκλιπαρούσαν γονυπετείς για λίγα δανεικά την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ...

QUIZ

Ερώτηση: Πού βρισκεται το μεγαλύτερο μουσείο στην Ευρώπη;
Απάντηση: Στο μουσείο του ΟΑΚΑ την Κυριακή καταμετρήθηκαν 65.000 αγάλματα...
U FOUL 

Ο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ

Δεν είμαι και ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρικός αναλυτής αυτού του blog – υπάρχουν άλλοι πολύ καλύτεροι – απλά θα ανταποκριθώ στο κάλεσμα του ΡΕΦΕΡΙ ως αντικειμενικός για το ματς. (Αντικειμενικότερος των υπολοίπων τουλάχιστον. ΑΕΚτζής γαρ…).
Όπως καταλαβαίνετε, έβλεπα το ματς εκ περιτροπής με τον αγώνα της ΑΕΚΑΡΑΣ και το μεγάλο διπλό που έκανε στην Τούμπα. Οι απανταχού βάζελοι καλό θα ήταν να ανάψουν ένα κερί στον Ζορό…
Λοιπόν έχουμε και λέμε:
Είδα ένα ματς, στο οποίο ο ΠΑΟ ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο, όπου άξιζε το γκολ ιδιαίτερα στη φάση με τον Σαλπιγγίδη. Ο Ολυμπιακός κατώτερος των περιστάσεων (η αλήθεια είναι ότι είχε πολλές απουσίες) μάλλον γλύτωσε στο πρώτο ημίχρονο, έχοντας την τύχη στο πλευρό του. Επίσης η καούρα των Λέτο και Σισέ να πετύχουν αυτοί το γκολ, ως προσωπική δικαίωση, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, μάλλον λειτούργησε υπέρ του.
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο ΠΑΟ δικαιούταν ένα γκολ, ιδίως στην φάση με το δοκάρι του Σισέ, φάση στην οποία ο Νίνης έδειξε ότι η ποδοσφαιρική ευφυΐα που διαθέτει, ταίριαξε απόλυτα με αυτή του Γάλλου που θύμισε παλιές καλές εποχές (προ τραυματισμών).
Κάτι οι αλλαγές του Μπάντοβιτς, κάτι η ατολμία του Νιόμπλια, καθώς και η κούραση των παιχτών, ανέτρεψαν το σκηνικό και ο Ολυμπιακός πέτυχε ένα γκολ που μέχρι τότε δεν το δικαιούταν.

Ο Γανυμήδης είναι ανίκητος

Οι αμερικανοί είναι υπεύθυνοι για όλα. Από ποιον άλλον να ζητήσεις εξηγήσεις πλέον; Ή μεταφυσικό είναι το φαινόμενο ή πρέπει να ψάξουμε να βρούμε ποιος τους έκανε τόσο κωλόφαρδους. Μια εξέταση κολονοσκόπησης είναι απαραίτητη πια για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του φάρδους.
Όποιος πάει να προτάξει ποδοσφαιρική ανάλυση σ΄ αυτό το ντέρμπι, σημαίνει ότι είναι στημένος ή άμπαλος.
Δηλαδή ήταν θέμα παικτών, μαγκιάς ηττοπάθειας, τι ακριβώς; Ας μας εξηγήσει κάποιος από τους μεγάλους ποδοσφαιρικούς αναλυτές αυτού του blog. Εμείς δεν είμαστε αντικειμενικοί, τα βλέπουμε όλα πράσινα, όποτε ας μας πουν αυτοί που τα βλέπουν ουδέτερα.
Εγώ είδα μια ομάδα με πάθος, με πρόγραμμα, με σύστημα, με όρεξη. Ο τερματοφύλακας – κηπουρός, κανονικός θεατής, έβλεπε τις μπάλες να περνούν, να χτυπάνε στα δοκάρια, να περνάνε άουτ και να μην έχει επέμβει ούτε μια φορά.
Αι στο διάολο, γαμώ την κοινωνία μου, ήταν καλύτερος ο Ολυμπιακός και κέρδισε; Μόνο στο φάρδος.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΓΙΝΕΤΑΙ ΒΙΩΜΑ

Τα «παλικάρια» μας τελικά την έκαναν τη μαλακία τους.
Δεν άντεξαν.
Για ακόμη μία φορά.
Όλη την εβδομάδα μας είχαν ζαλίσει με τις υπερφίαλες δηλώσεις τους.
Το τι ειπώθηκε από τα στοματάκια τους, δεν λέγεται…
Θα τους κάνω, θα τους δείξω, θα, θα, θα…
Με το θα όμως κακομοίρηδες, προκοπή δεν γίνεται.
Από κοντά και οι πράσινες φυλλάδες.
Συναγωνίζονταν για το ποια θα γράψει την μεγαλύτερη ανοησία.
Και η διοίκηση βεβαίως, βεβαίως.
Αλήθεια, κύριοι πολυμετοχικοί, τελικά έχουμε ανάγκη έναν κεντρικό αμυντικό της προκοπής;
Για να μην κουτουλάνε τα κομάντα μας μεταξύ τους;
Φιέστα και πράσινα (κυριολεκτικά) άλογα.
Αφού δεν έχετε τις φιέστες εις το DNA σας, προς τι ο ενθουσιασμός και οι δηλώσεις;
Ο μόνος που διασώθηκε από το χθεσινό ναυάγιο ήταν ο Τζόρβας, όλοι οι άλλοι ήσασταν για τα ρέματα.
Βαρεθήκαμε την πιπίλα της ατυχίας, της γκαντεμιάς και των υπόλοιπων δεισιδαιμονιών σας.
Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση.
Πότε βρε χαμένα;
Ο χειρότερος γαύρος της 15ετίας σας ξεφτίλισε δις.
Για ακόμη μία φορά φέτος – πέρσι – πρόπερσι κλπ αντί για φιέστα, είχαμε κηδεία.
Δυστυχώς με επιβεβαιώσατε (http://ed-mysterious.blogspot.com/2010/03/savoir-vivre.html)
Και προδώσατε τους 75.000 (65.000 συν 10.000 τζαμπατζήδες) που είχαν έλθει για να ξεπληρώσετε επιτέλους Εσείς, βρε χαμένα, τα σπασμένα 15 ετών.
Οι περισσότεροι από εσάς είστε λίγοι, ελάχιστοι.
Κατάλοιπα δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας από την εποχή των Βαρδινογιάννηδων.
Και μόνο με την ιδέα ότι πρέπει να κερδίσετε τον γαύρο, λερώνετε τα βρακιά σας.
Και εντάξει, θα το πάρετε το πρωτάθλημα.
Αυτό σας έλειπε κιόλας.
Ας είναι καλά το Αεκάκι που έστειλε άψαλτους από το πουθενά τον γαύρο αρχικά και μετά τον ΠΑΟΚ.
Και του Σισέ που μόνος του έχει πάρει ένα σωρό παιχνίδια.

ΒΑΡΚΟΥΛΕΣ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΝΕ

Ήταν στραβό το κλίμα, το ‘φαγε κι ο γάιδαρος.
Τι κι αν ο Prime Minister έχει καταντήσει σαν το Λεονάρντο Ντι Κάπριο στην ταινία «Πιάσε με αν μπορείς»…
Τι κι αν γράφει χιλιόμετρα στον αέρα περιφερόμενος από χωρίου εις χωρίον… ε, συγγνώμη, από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα αναζητώντας στήριξη από εταίρους, ετέρες και μη.
Έρχεται μια Λούκα, με ένα non paper, όπου υποστηρίζει τη θέση για προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. και τα τινάζει όλα στον αέρα… Στις 350 μονάδες βάσης τα spreads, στα τάρταρα το Χρηματιστήριο Αθηνών.
Πού πας ρε Καραμήτρο με τις Λούκες και τους Παπουτσήδες ν’ ασκήσεις «υπερ-νεοφιλελεύθερη» και «δεξιά» τάχα μου πολιτική, όπως καταγγέλλουν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ;
Βέβαια, εδώ εγείρεται ένα εύλογο ερώτημα.
Είναι άραγε νεοφιλελεύθερα τα μέτρα της κυβέρνησης ή μήπως είναι καθαρά σοσιαλιστικά; Εδώ, η θεωρία και η πολιτική επιστήμη μάλλον σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Διότι, αν δεν κάνω λάθος, δεν είναι ούτε νεοφιλελεύθερη ούτε δεξιά πολιτική, η αύξηση της φορολογίας, ούτε η περιστολή των φοροαπαλλαγών, ούτε ο γενικότερος στραγγαλισμός της αγοράς, που έρχεται οσονούπω, αν δεν έχει ήδη έλθει, προκειμένου να συνεχίσει να φυτοζωεί ένα υδροκέφαλο κράτος – Λεβιάθαν.
Αλλά, όπως επανειλημμένα έχουμε πει και γράψει από αυτό εδώ το blog, τα ζητήματα της θεωρητικής προσέγγισης της πολιτικής είναι για την εδώδιμη φιλελεύθερη παράταξη ψιλά γράμματα. Εδώ, τα κομάντα μας ασχολούνται από τη μία με τις κλωτσοπατινάδες που πέφτουν εν όψει των εκλογών της ΟΝΝΕΔ και από την άλλη ψάχνουν, λέει, τρόπο και αφορμή να θέσουν εκτός παράταξης αυτούς που πλήγωσαν με τις συμπεριφορές τους τον ελληνικό (και παραταξιακό) λαό, αλλά δεν μπορούν…

Κορυφαία δήλωση

(Σχετικά με την ανάπτυξη που βασίζεται μόνο στις ανάγκες των αγορών)
Του διάσημου βραζιλιάνου ογκολόγου και συγγραφέα Drauzio Varella:
"Στις μέρες μας δαπανώνται πέντε φορές περισσότερα χρήματα στην έρευνα για την ανδρική ανικανότητα και την προσθετική στήθους στις γυναίκες, σε σχέση με αυτά που δαπανώνται για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer.
Ως εκ τούτου σε λίγα χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένους με τέλεια στύση και ηλικιωμένες με μεγάλα βυζιά που όμως κανείς τους δε θα θυμάται σε τι χρησιμεύουν..."