Ντάξει, είπαμε… Αλλά όχι κι έτσι, αγαπητέ μου Μυστήριε.
Όχι και ζήτημα εθνικής σημασίας η ψήφος στον Αντουάν.
Αν ήταν έτσι, καλύτερα να ψηφίσεις τον Πανίκα, ο οποίος έχει, στο κάτω - κάτω της γραφής, πιο ξεκάθαρη και αποκρυσταλλωμένη άποψη για τα εθνικά μας θέματα. Ή, ας κατεβάζαμε υποψήφιο τον Άγιο Θεσσαλονίκης, Άνθιμο.
Ασφαλώς και η Ντόρα είναι «αμερικανοκινούμενη». Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
Όμως, και ο Αντουάν, μας μιλάει για πατρίδα και θρησκεία, αλλά δεν μας είπε ακόμα ποία ακριβώς η θέση του για την ονομασία των Σκοπίων; Ή πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει το θέμα των γκρίζων ζωνών; Δεν έχω ακούσει κάτι επ’ αυτών τον τελευταίο μήνα… ή μήπως έχω χάσει κανένα επεισόδιο;
Ας μην τρελαινόμαστε λοιπόν.
Και ας έχουμε στο μυαλό μας το εξής δεδομένο. Ότι δηλαδή ο νεοδημοκράτης την Κυριακή θα ψηφίσει «αντί». Κάποιοι θα ψηφίσουν «αντισαμαρικά», είτε γιατί δεν ξεχνούν την διπλή προδοσία (’93 & ’95), είτε γιατί βγάζουν σπυράκια όταν ακούν τη λέξη «δεξιά» με όλα τα σύνθετα που μπορούν να την απαρτίζουν. Κάποιοι άλλοι θα ψηφίσουν «αντιμητσοτακικά», είτε γιατί προσάπτουν στην Ντόρα όλες τις αμαρτίες του πατρός της, είτε γιατί δεν γουστάρουν τη φάτσα της, είτε γιατί τη θεωρούν εθνική μειοδότρια, είτε γιατί δίπλα της έχουν στοιχηθεί, επί το πλείστον (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) όλοι εκείνοι οι οποίοι οδήγησαν την Παράταξη στην ήττα, την παρακμή και την ηθική απαξίωση.
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Sapia League... (και ολίγον στοίχημα για την διαδοχή)
Σε μία μέρα χαλαρή, βρίσκω την ευκαιρία να αναφερθώ στο μίζερο - σαθρό ελληνικό πρωτάθλημα της... Sapias League.
Από την 1η (σχεδόν) αγωνιστική, είμαστε μάρτυρες και παρατηρητές μιας ανηλεούς κόντρας των δύο «αιωνίων» της Αθήνας για το ποιος θα ευνοηθεί περισσότερο ή λιγότερο για τη διαιτησία.
Θεωρώντας το ποδόσφαιρο μας τσιφλίκι τους, αδιαφορούν για τους πάντες και τα πάντα και το μόνο εις το οποίο επικεντρώνονται, είναι μόνο πως θα γίνουν αρεστοί στους οπαδούς. Τηρούν σιγή ιχθύος όταν «τύχει» να ευνοηθούν από κάποια απόφαση διαιτητική και... ξεθάβουν τα τσεκούρια του πολέμου έτσι και θεωρήσουν ότι αδικήθηκαν (μια στο τόσο, συμβαίνει και αυτό).
Την ίδια στιγμή, υπάρχει μια ομάδα από τη Θεσσαλονίκη, η οποία έχει κουραστεί να συμμετέχει σε μία φαρσοκωμωδία, στην οποία - ετσιθελικά - της δίνεται ο ρόλος του... εξιλαστήριου θύματος. Ο ρόλος αυτού, που σε «σπαγγέτι γουέστερν στυλ» στήνεται στον τοίχο και με περίσσια ευκολία πιστολίζεται.
Από την 1η (σχεδόν) αγωνιστική, είμαστε μάρτυρες και παρατηρητές μιας ανηλεούς κόντρας των δύο «αιωνίων» της Αθήνας για το ποιος θα ευνοηθεί περισσότερο ή λιγότερο για τη διαιτησία.
Θεωρώντας το ποδόσφαιρο μας τσιφλίκι τους, αδιαφορούν για τους πάντες και τα πάντα και το μόνο εις το οποίο επικεντρώνονται, είναι μόνο πως θα γίνουν αρεστοί στους οπαδούς. Τηρούν σιγή ιχθύος όταν «τύχει» να ευνοηθούν από κάποια απόφαση διαιτητική και... ξεθάβουν τα τσεκούρια του πολέμου έτσι και θεωρήσουν ότι αδικήθηκαν (μια στο τόσο, συμβαίνει και αυτό).
Την ίδια στιγμή, υπάρχει μια ομάδα από τη Θεσσαλονίκη, η οποία έχει κουραστεί να συμμετέχει σε μία φαρσοκωμωδία, στην οποία - ετσιθελικά - της δίνεται ο ρόλος του... εξιλαστήριου θύματος. Ο ρόλος αυτού, που σε «σπαγγέτι γουέστερν στυλ» στήνεται στον τοίχο και με περίσσια ευκολία πιστολίζεται.
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ
Κυρίες και Κύριοι, γράφει ο Χρήστος Γιανναράς, ένας εκ των κορυφαίων κατ’ εμέ εκφραστών της δεξιάς διανόησης εις την ημεδαπή, εις την Κυριακάτικη έκδοση της Καθημερινής (22.11.2009) «…Κατατίθεται ωμά ότι οι σημαντικές ξένες πρωτεύουσες θεωρούν «ρεαλίστρια» (με διάθεση συμβιβασμού) την κ. Θεοδώρα Μητσοτάκη και «εθνικιστή» τον κ. Αντώνη Σαμαρά…Ποτέ ως τώρα δεν λέχθηκαν τα πράγματα καθαρότερα. Οι λέξεις «εθνικιστής», «ρεαλισμός μέσω συμβιβασμών», η απερίφραστη και κυνική, δίχως προσχήματα «προτίμηση εταίρων και συμμάχων» για τη Θεοδώρα Μητσοτάκη, ο εκνευρισμός τους για τον «πατριωτικά φορτισμένο λόγο, ιδιαίτερα στο παρελθόν» (!) του Σαμαρά, φωτίζουν αποκαλυπτικά τον ρόλο που θέλει να διαδραματίζει ο ξένος παράγων στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση… Για πρώτη φορά, το αποχαυνωμένο, είκοσι χρόνια τώρα, άσκεπτο και δίχως κριτικά αντανακλαστικά ποιμνιοστάσιο των οπαδών της Ν.Δ. δέχεται τόσο ισχυρή πρόκληση πολιτικής αφύπνισης. Θα καταλάβουν, τουλάχιστον τώρα, ότι η επιλογή κόμματος διαφέρει από την προτίμηση ποδοσφαιρικής ομάδας και η επιλογή κομματικού αρχηγού έχει συνέπειες για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους;…».
Θα συμφωνήσω ανεπιφύλακτα με την ανωτέρω άποψη του κ. Γιανναρά. Η εκλογή του επόμενου αρχηγού της ΝΔ δοθέντων των δύο κυρίων υποψηφίων και των απόψεών τους είναι κομβικής σημασίας για την πορεία του τόπου.
Η ψηφοφορία για την ανάδειξη του νέου αρχηγού της ΝΔ δεν είναι αναμέτρηση δύο μόνο προσώπων, κυρίως αφορά την φυσιογνωμία που θα αποκτήσει εν συνεχεία η παράταξη όσον αφορά τα εθνικά θέματα.
Αναμετράται από τη μία μεριά η αποκαλούμενη real politic από τους θιασώτες του συμβιβασμού και του κατευνασμού εις τα εθνικά θέματα. Εκείνων δηλαδή που προτείνουν και προωθούν λύσεις τύπου Ανάν σε όλα τα ανοικτά ζητήματα. Εκείνων που συντάσσονται με τις επιταγές και βουλές του διεθνούς παράγοντα, ακόμη και όταν είναι εις βάρος του εθνικού συμφέροντος, κινούμενοι σε μία λογική ότι η διαφωνία και η ένταση δεν ωφελούν την οικονομική ανάπτυξη.
Θα συμφωνήσω ανεπιφύλακτα με την ανωτέρω άποψη του κ. Γιανναρά. Η εκλογή του επόμενου αρχηγού της ΝΔ δοθέντων των δύο κυρίων υποψηφίων και των απόψεών τους είναι κομβικής σημασίας για την πορεία του τόπου.
Η ψηφοφορία για την ανάδειξη του νέου αρχηγού της ΝΔ δεν είναι αναμέτρηση δύο μόνο προσώπων, κυρίως αφορά την φυσιογνωμία που θα αποκτήσει εν συνεχεία η παράταξη όσον αφορά τα εθνικά θέματα.
Αναμετράται από τη μία μεριά η αποκαλούμενη real politic από τους θιασώτες του συμβιβασμού και του κατευνασμού εις τα εθνικά θέματα. Εκείνων δηλαδή που προτείνουν και προωθούν λύσεις τύπου Ανάν σε όλα τα ανοικτά ζητήματα. Εκείνων που συντάσσονται με τις επιταγές και βουλές του διεθνούς παράγοντα, ακόμη και όταν είναι εις βάρος του εθνικού συμφέροντος, κινούμενοι σε μία λογική ότι η διαφωνία και η ένταση δεν ωφελούν την οικονομική ανάπτυξη.
ΜΠΡΡΡΡΡΡ .....THRILLER
Ξημέρωνε κι οι πρώτες ακτίνες του ήλιου έκαναν δειλά, δειλά, την εμφάνισή τους. Αυτός παρέμενε βουβός και σκυθρωπός στη μεγάλη δερμάτινη πολυθρόνα του. Υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να ετοιμάζεται να πέσει για ύπνο, αλλά σήμερα θα έκλεινε μόνο τις βαριές μαύρες κουρτίνες για να εμποδίσει τον ήλιο να μπει στη μεγάλη σάλα του οίκου του… Ήταν απογοητευμένος, αλλά... δεν είχε δα και τάσεις αυτοκτονίας!!!
Πήρε στα χέρια του το μεγάλο δισκοπότηρο που είχε γεμίσει προηγουμένως με το αγαπημένο του πορφυρό ρόφημα και ψέλλισε με ικανοποίηση κάτι που ακούστηκε ακατανόητο: «μμμ… β+ του ’90!!!».
Η μικρή, αλλά προσωρινή γευστική απόλαυση δεν τον ηρέμησε. Μια σκέψη τριβέλιζε διαρκώς το μυαλό του. Δεν θα μπορούσε να αντέξει για δεύτερη φορά στην τελευταία εκατονταετία της ζωής του να του την κάνει το ίδιο πρόσωπο! Αυτός ο τρισκατάρατος γυαλαμπούκας που τώρα τα είχε βάλει με την θυγατέρα του.
Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρε την απόφασή του…, δεν θα άφηνε τίποτα πλέον στην τύχη!
«Μόλις πέσει ο ήλιος θα βγω έξω να τον συναντήσω. Μπορεί το παλούκωμα να έχει κριθεί παράνομο και καταχρηστικό, αλλά μπορώ ακόμα ανενόχλητος να εύχομαι καλή επιτυχία σε όποιον θέλω» είπε και γέλασε κουνώντας επιδέξια τους ώμους του!
To be continued…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
U FOUL
Πήρε στα χέρια του το μεγάλο δισκοπότηρο που είχε γεμίσει προηγουμένως με το αγαπημένο του πορφυρό ρόφημα και ψέλλισε με ικανοποίηση κάτι που ακούστηκε ακατανόητο: «μμμ… β+ του ’90!!!».
Η μικρή, αλλά προσωρινή γευστική απόλαυση δεν τον ηρέμησε. Μια σκέψη τριβέλιζε διαρκώς το μυαλό του. Δεν θα μπορούσε να αντέξει για δεύτερη φορά στην τελευταία εκατονταετία της ζωής του να του την κάνει το ίδιο πρόσωπο! Αυτός ο τρισκατάρατος γυαλαμπούκας που τώρα τα είχε βάλει με την θυγατέρα του.
Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρε την απόφασή του…, δεν θα άφηνε τίποτα πλέον στην τύχη!
«Μόλις πέσει ο ήλιος θα βγω έξω να τον συναντήσω. Μπορεί το παλούκωμα να έχει κριθεί παράνομο και καταχρηστικό, αλλά μπορώ ακόμα ανενόχλητος να εύχομαι καλή επιτυχία σε όποιον θέλω» είπε και γέλασε κουνώντας επιδέξια τους ώμους του!
To be continued…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
U FOUL
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009
ΣΕΛΙΔΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ
Απόσπασμα από το μελλοντικό Ημερολόγιο μιας κάποιας κόρης, ύπανδρης - χηρευάμενης και πολλαπλώς ατυχησάσης.
Ημερομηνία: Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009, (Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, Φρουμεντίου Αιθιοπίας).
Στίχος της ημέρας:
Κι όταν πια τότε θα είναι αργά νέες χίμαιρες να πλάσεις
ή έστω κάποια επιπόλαια, συμβατική χαρά
θα ανοίξεις το παράθυρο
και τη ζωή σου κοιτάζοντας
ήρεμα θα γελάσεις. (Κ. Καρυωτάκης)
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Τι να σου πω και τι να σου πρωτογράψω. Το ξέρω ότι σε παραμέλησα τον τελευταίο καιρό, αλλά είχα τρεξίματα με τη δουλειά του μπαμπά. Θα θυμάσαι ασφαλώς τόσα χρόνια που τα λέμε, ότι τέχνη άλλη δεν έμαθα από τη δουλειά του μπαμπά. Δεν τα πολυέπαιρνα και τα γράμματα, ήταν κι η δουλειά στρωμένη – έχουμε φάμπρικα, βλέπεις, παραγωγής μηχανισμών ακριβείας – με συνεχή παρουσία τα τελευταία 65 χρόνια στην ελληνική αγορά, μπήκα κι εγώ από μικρή στη φάμπρικα.
Την φάμπρικα την ίδρυσε ο μπαμπάς και με τα χρόνια την εξελίξαμε. Παλιά φτιάχναμε πλεκτομηχανές, που κάνανε κάτι πλεξίματα, που έμειναν στην ιστορία. Από το 1965 γίναμε ακόμα πιο διάσημοι. Αξέχαστη χρονιά σε όλη την αγορά. Ο μπαμπάκας ίδρυσε φάμπρικα θυγατρική μέσα στο εργοστάσιο, πουλήσαμε τις μετοχές μας, έπεσε η ονομαστική τους αξία, η θυγατρική μας διασώθηκε και εν μία νυκτί το εργοστάσιο πολυδιασπάστηκε στα εξ ων συνετέθη, για να έχουν όλοι οι μικρομαγαζάτορες τη δική τους φάμπρικα. Τα πολεμήσαμε εμείς τα μονοπώλια.
Έτσι άνοιξε η αγορά και δεν άργησαν οι παραδοσιακοί μας σύμμαχοι, μέσω των εγχώριων αντιπροσώπων τους – για το καλό μας – να θέσουν την αγορά υπό επιτήρηση, για 7 χρόνια. Ο μπαμπάκας είναι τόσο σεμνός που ακόμα αρνείται, ότι όλα τα καλά εκείνης της επταετίας οφείλονται σε δικές του ενέργειες.
Ημερομηνία: Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009, (Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, Φρουμεντίου Αιθιοπίας).
Στίχος της ημέρας:
Κι όταν πια τότε θα είναι αργά νέες χίμαιρες να πλάσεις
ή έστω κάποια επιπόλαια, συμβατική χαρά
θα ανοίξεις το παράθυρο
και τη ζωή σου κοιτάζοντας
ήρεμα θα γελάσεις. (Κ. Καρυωτάκης)
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Τι να σου πω και τι να σου πρωτογράψω. Το ξέρω ότι σε παραμέλησα τον τελευταίο καιρό, αλλά είχα τρεξίματα με τη δουλειά του μπαμπά. Θα θυμάσαι ασφαλώς τόσα χρόνια που τα λέμε, ότι τέχνη άλλη δεν έμαθα από τη δουλειά του μπαμπά. Δεν τα πολυέπαιρνα και τα γράμματα, ήταν κι η δουλειά στρωμένη – έχουμε φάμπρικα, βλέπεις, παραγωγής μηχανισμών ακριβείας – με συνεχή παρουσία τα τελευταία 65 χρόνια στην ελληνική αγορά, μπήκα κι εγώ από μικρή στη φάμπρικα.
Την φάμπρικα την ίδρυσε ο μπαμπάς και με τα χρόνια την εξελίξαμε. Παλιά φτιάχναμε πλεκτομηχανές, που κάνανε κάτι πλεξίματα, που έμειναν στην ιστορία. Από το 1965 γίναμε ακόμα πιο διάσημοι. Αξέχαστη χρονιά σε όλη την αγορά. Ο μπαμπάκας ίδρυσε φάμπρικα θυγατρική μέσα στο εργοστάσιο, πουλήσαμε τις μετοχές μας, έπεσε η ονομαστική τους αξία, η θυγατρική μας διασώθηκε και εν μία νυκτί το εργοστάσιο πολυδιασπάστηκε στα εξ ων συνετέθη, για να έχουν όλοι οι μικρομαγαζάτορες τη δική τους φάμπρικα. Τα πολεμήσαμε εμείς τα μονοπώλια.
Έτσι άνοιξε η αγορά και δεν άργησαν οι παραδοσιακοί μας σύμμαχοι, μέσω των εγχώριων αντιπροσώπων τους – για το καλό μας – να θέσουν την αγορά υπό επιτήρηση, για 7 χρόνια. Ο μπαμπάκας είναι τόσο σεμνός που ακόμα αρνείται, ότι όλα τα καλά εκείνης της επταετίας οφείλονται σε δικές του ενέργειες.
ΤΙ ΠΡΑΣΙΝΟ, ΤΙ ΚΟΚΚΙΝΟ, ΤΙ ΜΠΛΕ (ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΡΕΘΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ...)
Πραγματικά, δεν έχω καταλάβει γιατί κάποιοι κόπτονται (με πρώτο και καλύτερο τον φίλο μου τον ΜΥΣΤΗΡΙΟ) για το θέμα της διαδοχής στην Ν.Δ.
Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τα κόμματα είναι η ιδεολογία.
Ποιος πιστεύει πραγματικά ότι όποιος και να αναλάβει θα μπορέσει να πείσει για την διαφορετικότητα της ιδεολογίας της ΝΔ;
Αυτή τη στιγμή αυτό που κρίνεται είναι ο Μητσοτακισμός και ο Αντιμητσοτακισμός. Δηλαδή ποιος έχει τον έλεγχο των μηχανισμών.
Λένε λοιπόν κάποιοι ότι δεν θέλουν την Ντόρα, για την στάση που κρατά όσο αφορά την εξωτερική μας πολιτική (και ιδιαίτερα για το σχέδιο Α(υ)νάν)
Μα αν ήταν έτσι θα ψήφιζαν τον Ψωμιάδη και όχι τον Σαμαρά ο οποίος έχει και αυτός τους μηχανισμούς του, και τότε με τα Σκόπια κάτι δεν είναι και πολύ ξεκάθαρο...
Βέβαια, δεν θυμάμαι αν είχε καταδικάσει το σχέδιο Α(υ)νάν, αλλά και να το είχε κάνει, το έκανε εκ του ασφαλούς, αφού δεν είχε να χάσει και τίποτα.
Δεν έκανε τίποτα παραπάνω ή λιγότερο από ότι κάνουν όσοι βρίσκονται σε μια θέση όπου δεν έχουν να χάσουν τίποτα. (πχ αντιπολίτευση).
Και εδώ είναι που επανέρχεται το ερώτημα…
Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τα κόμματα είναι η ιδεολογία.
Ποιος πιστεύει πραγματικά ότι όποιος και να αναλάβει θα μπορέσει να πείσει για την διαφορετικότητα της ιδεολογίας της ΝΔ;
Αυτή τη στιγμή αυτό που κρίνεται είναι ο Μητσοτακισμός και ο Αντιμητσοτακισμός. Δηλαδή ποιος έχει τον έλεγχο των μηχανισμών.
Λένε λοιπόν κάποιοι ότι δεν θέλουν την Ντόρα, για την στάση που κρατά όσο αφορά την εξωτερική μας πολιτική (και ιδιαίτερα για το σχέδιο Α(υ)νάν)
Μα αν ήταν έτσι θα ψήφιζαν τον Ψωμιάδη και όχι τον Σαμαρά ο οποίος έχει και αυτός τους μηχανισμούς του, και τότε με τα Σκόπια κάτι δεν είναι και πολύ ξεκάθαρο...
Βέβαια, δεν θυμάμαι αν είχε καταδικάσει το σχέδιο Α(υ)νάν, αλλά και να το είχε κάνει, το έκανε εκ του ασφαλούς, αφού δεν είχε να χάσει και τίποτα.
Δεν έκανε τίποτα παραπάνω ή λιγότερο από ότι κάνουν όσοι βρίσκονται σε μια θέση όπου δεν έχουν να χάσουν τίποτα. (πχ αντιπολίτευση).
Και εδώ είναι που επανέρχεται το ερώτημα…
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009
Μουντιάλ 1994: Ένα όνειρο που έγινε... εφιάλτης
«Ένα μεγάλο όνειρο γίνεται πραγματικότητα, να είμαι στα 20-21 μου χρόνια στο Μουντιάλ». Λίγες ώρες μετά την ιστορική πρόκριση της Εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ της Ν. Αφρικής, ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος περιγράφει τα συναισθήματα που του... γέννησε η επιτυχία στην Ουκρανία και το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό του είναι ότι "άλλοι δεν το έχουν καταφέρει ποτέ...".
Όσο... περίεργα και αν ηχήσουν σε κάποιον οι δηλώσεις του "Παπ", η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι για όλους τους ποδοσφαιριστές ένα όνειρο ζωής. Πόσο, μάλλον, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, που στο παρελθόν έχει πάρει μέρος στη μεγάλη γιορτή μόλις μία φορά και που - πιθανότατα - θα προτιμούσε να την είχε... ξεχάσει.
Λίγο πριν το πρώτο ματς στο Μουντιάλ του '94, δεκαέξι ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που ο Σαραβάκος, ο Μανωλάς, ο Καλλιτζάκης, ο Τσαλουχίδης και οι υπόλοιποι ποδοσφαιρικοί αστέρες της δεκαετίας του '80 έζησαν τη δική τους εμπειρία σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Τα γήπεδα της Αμερικής αποδείχτηκαν τελικά... αφιλόξενα για τους διεθνείς μας, ωστόσο πιθανώς το μάθημα που έδωσε η σκληρή πραγματικότητα να βοήθησε στη δημιουργία της ομάδας που μας έκανε υπερήφανους στο EURO του 2004.
1994... Η πρόκριση της Εθνικής στο Μουντιάλ της Αμερικής χαροποιεί ιδιαίτερα, πέραν των ποδοσφαιριστών και της τεχνικής ηγεσίας, πολιτικούς, δημοσιογράφους, αλλά και δεκάδες... παρατρεχάμενους, που συνήθιζαν να ταξιδεύουν μαζί με την ομάδα στην Ευρώπη. Τα αποκαλούμενα και ως "τσάρτερ της χαράς", στα οποία έβαλε τέλος ο Ότο Ρεχάγκελ, ήταν συνηθισμένο φαινόμενο και εκείνη την εποχή και το υπερατλαντικό ταξίδι έμοιαζε σαν μια τεράστια ευκαιρία.
Προορισμός; Νέα Υόρκη, Βοστώνη και Σικάγο. Τρεις από τις μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ με χιλιάδες Έλληνες ομογενείς που περίμεναν την Εθνική και η ΕΠΟ θα φρόντιζε για την όσο το δυνατόν πιο... εντυπωσιακή παρουσία της αποστολής.
Οι κατά καιρούς διαμαρτυρίες των φιλάθλων για τις επιλογές του Ότο Ρεχάγκελ, ήταν και το 1994 της... μόδας. Ο τότε Ομοσπονδιακός τεχνικός, Αλκέτας Παναγούλιας, είχε προκαλέσει παρόμοιες συζητήσεις για τις δικές του επιλογές, καθώς προτίμησε να στηριχτεί σε "παλιοσειρές" της Εθνικής. Αναλυτικά, οι ποδοσφαιριστές που πήρε μαζί του ήταν οι: Μήνου, Αποστολάκης, Κολιτσιδάκης, Μανωλάς, Καλλιτζάκης, Τσαλουχίδης, Σαραβάκος, Νιόπλιας, Μαχλάς, Μητρόπουλος, Τσιαντάκης, Μαραγκός, Καραγιάννης, Δημητριάδης, Καρκαμάνης, Αλεξούδης, Χατζίδης, Καραταΐδης, Κωφίδης, Aτματζίδης, Αλεξανδρής και Αλεξίου.
Τα παιχνίδια και το...10-0
Η κλήρωση για την Εθνική ομάδα ήταν "πονηρή", όμως ο ελληνικός... "ωχαδερφισμός" την μετέτρεπε αυτόματα σε... ιδανική.
Όσο... περίεργα και αν ηχήσουν σε κάποιον οι δηλώσεις του "Παπ", η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι για όλους τους ποδοσφαιριστές ένα όνειρο ζωής. Πόσο, μάλλον, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, που στο παρελθόν έχει πάρει μέρος στη μεγάλη γιορτή μόλις μία φορά και που - πιθανότατα - θα προτιμούσε να την είχε... ξεχάσει.
Λίγο πριν το πρώτο ματς στο Μουντιάλ του '94, δεκαέξι ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που ο Σαραβάκος, ο Μανωλάς, ο Καλλιτζάκης, ο Τσαλουχίδης και οι υπόλοιποι ποδοσφαιρικοί αστέρες της δεκαετίας του '80 έζησαν τη δική τους εμπειρία σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Τα γήπεδα της Αμερικής αποδείχτηκαν τελικά... αφιλόξενα για τους διεθνείς μας, ωστόσο πιθανώς το μάθημα που έδωσε η σκληρή πραγματικότητα να βοήθησε στη δημιουργία της ομάδας που μας έκανε υπερήφανους στο EURO του 2004.
1994... Η πρόκριση της Εθνικής στο Μουντιάλ της Αμερικής χαροποιεί ιδιαίτερα, πέραν των ποδοσφαιριστών και της τεχνικής ηγεσίας, πολιτικούς, δημοσιογράφους, αλλά και δεκάδες... παρατρεχάμενους, που συνήθιζαν να ταξιδεύουν μαζί με την ομάδα στην Ευρώπη. Τα αποκαλούμενα και ως "τσάρτερ της χαράς", στα οποία έβαλε τέλος ο Ότο Ρεχάγκελ, ήταν συνηθισμένο φαινόμενο και εκείνη την εποχή και το υπερατλαντικό ταξίδι έμοιαζε σαν μια τεράστια ευκαιρία.
Προορισμός; Νέα Υόρκη, Βοστώνη και Σικάγο. Τρεις από τις μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ με χιλιάδες Έλληνες ομογενείς που περίμεναν την Εθνική και η ΕΠΟ θα φρόντιζε για την όσο το δυνατόν πιο... εντυπωσιακή παρουσία της αποστολής.
Οι κατά καιρούς διαμαρτυρίες των φιλάθλων για τις επιλογές του Ότο Ρεχάγκελ, ήταν και το 1994 της... μόδας. Ο τότε Ομοσπονδιακός τεχνικός, Αλκέτας Παναγούλιας, είχε προκαλέσει παρόμοιες συζητήσεις για τις δικές του επιλογές, καθώς προτίμησε να στηριχτεί σε "παλιοσειρές" της Εθνικής. Αναλυτικά, οι ποδοσφαιριστές που πήρε μαζί του ήταν οι: Μήνου, Αποστολάκης, Κολιτσιδάκης, Μανωλάς, Καλλιτζάκης, Τσαλουχίδης, Σαραβάκος, Νιόπλιας, Μαχλάς, Μητρόπουλος, Τσιαντάκης, Μαραγκός, Καραγιάννης, Δημητριάδης, Καρκαμάνης, Αλεξούδης, Χατζίδης, Καραταΐδης, Κωφίδης, Aτματζίδης, Αλεξανδρής και Αλεξίου.
Τα παιχνίδια και το...10-0
Η κλήρωση για την Εθνική ομάδα ήταν "πονηρή", όμως ο ελληνικός... "ωχαδερφισμός" την μετέτρεπε αυτόματα σε... ιδανική.
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
ΜΥΣΤΗΡΙΕΣ ΜΑΤΙΕΣ (ΕΔΩ ΒΡΥΞΕΛΕΣ, ΕΔΩ ΒΡΥΞΕΛΕΣ)
Κυβέρνηση – ΠΑΣΟΚ, σημειώσατε 2.
Άρον – άρον πήρε πίσω η Κυβέρνηση τα μέτρα για το πάγωμα μισθών και συντάξεων άνω των 2.000 ΕΥΡΩ μετά τις εσωκομματικές αντιδράσεις.
Το παλαιό ΠΑΣΟΚ μίλησε και λάλησε.
Είναι η δεύτερη φορά που οι παλαιό-πασόκοι δείχνουν τα δόντια τους εις τον George.
Η πρώτη ήταν κατά την ψηφοφορία για την εκλογή του νέου Γραμματέα του Κινήματος, όταν ο εκλεκτός του Πρωθυπουργού, κ. Ξενίδης, έλαβε λιγότερο από το 50% των ψήφων.
Τότε βέβαια τους είχαν συνδράμει και οι αυτοαποκαλούμενοι «εκσυγχρονιστές».
George, ξανοίχθηκες προεκλογικά, για να μην πούμε ότι ξεσάλωσες, σε παροχολογίες και τώρα σε κατατρέχουν οι εξαγγελίες σου.
Η Μαρία Δαμανάκη επίτροπος;
Εδώ Βρυξέλες, εδώ Βρυξέλες, σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός σταθμός της Κομισιόν…
Ήμαρτον.
Βλέποντας ότι χάνουν το παιχνίδι εις την Αραβαντινού έχουν υποσχεθεί όλα σε όλους.
Τα πάντα όλα.
Και τι δεν έχουν υποσχεθεί, αν εκλεγεί η Dora…
Σε άλλους (πολλούς) ότι θα γίνουν Γραμματείς της ΝΔ, σε άλλους (δεκάδες αν όχι εκατοντάδες) ότι θα γίνουν Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ.
Μεγαλεία.
Σε μένα πάντως υποσχέθηκαν ότι θα με προτείνουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι η Πανάθα θα παίρνει το πρωτάθλημα ισοβίως, ότι θα φτιαχτεί γήπεδο 100.000 θέσεων εις το Βοτανικό, ότι θα σώσουν τον πλανήτη από την υπερθέρμανση, ότι θα εργασθούν για την παγκόσμια ειρήνη, ότι θα συμφιλιώσουν τους Ισραηλινούς με τους Παλαιστίνιους, τους Αρειανούς με τα Παόκια.
Άρον – άρον πήρε πίσω η Κυβέρνηση τα μέτρα για το πάγωμα μισθών και συντάξεων άνω των 2.000 ΕΥΡΩ μετά τις εσωκομματικές αντιδράσεις.
Το παλαιό ΠΑΣΟΚ μίλησε και λάλησε.
Είναι η δεύτερη φορά που οι παλαιό-πασόκοι δείχνουν τα δόντια τους εις τον George.
Η πρώτη ήταν κατά την ψηφοφορία για την εκλογή του νέου Γραμματέα του Κινήματος, όταν ο εκλεκτός του Πρωθυπουργού, κ. Ξενίδης, έλαβε λιγότερο από το 50% των ψήφων.
Τότε βέβαια τους είχαν συνδράμει και οι αυτοαποκαλούμενοι «εκσυγχρονιστές».
George, ξανοίχθηκες προεκλογικά, για να μην πούμε ότι ξεσάλωσες, σε παροχολογίες και τώρα σε κατατρέχουν οι εξαγγελίες σου.
Η Μαρία Δαμανάκη επίτροπος;
Εδώ Βρυξέλες, εδώ Βρυξέλες, σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός σταθμός της Κομισιόν…
Ήμαρτον.
Βλέποντας ότι χάνουν το παιχνίδι εις την Αραβαντινού έχουν υποσχεθεί όλα σε όλους.
Τα πάντα όλα.
Και τι δεν έχουν υποσχεθεί, αν εκλεγεί η Dora…
Σε άλλους (πολλούς) ότι θα γίνουν Γραμματείς της ΝΔ, σε άλλους (δεκάδες αν όχι εκατοντάδες) ότι θα γίνουν Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ.
Μεγαλεία.
Σε μένα πάντως υποσχέθηκαν ότι θα με προτείνουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι η Πανάθα θα παίρνει το πρωτάθλημα ισοβίως, ότι θα φτιαχτεί γήπεδο 100.000 θέσεων εις το Βοτανικό, ότι θα σώσουν τον πλανήτη από την υπερθέρμανση, ότι θα εργασθούν για την παγκόσμια ειρήνη, ότι θα συμφιλιώσουν τους Ισραηλινούς με τους Παλαιστίνιους, τους Αρειανούς με τα Παόκια.
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
Αγαπητέ Μυστήριε,
Δεν αντιλαμβάνομαι τη «χαρά» σου ούτε συμμερίζομαι την άποψή σου ότι το μυστικό της πρόκρισης της Εθνικής ήταν το γεγονός ότι, τάχα, ο κορμός της ομάδας αποτελείται από πρώην και νυν βάζελους.
Σε εγκαλώ, δε, για πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Η πρόκριση αυτή ανήκει εις το Αεκάκι και τον Ιστορικό Πανιώνιο.
Έχουμε και λέμε: Μόρας, Παπασταθόπουλος, Πλιάτσικας, όπως και ο Κατσούρ, για τον οποίο επαίρεσαι, ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στον δικέφαλο!
Σπυρόπουλος, Τζιόλης έγιναν μάγκες στον Πανιώνιο.
Τον Γκέκα τον διώξατε κακήν κακώς.
Τον Κυργιάκο δεν τον θέλατε πίσω γιατί ήταν «παλιόπαιδο» (και εν πάσει περιπτώσει τη μεγάλη μπάλα του την έπαιξε από τότε που πήγε στη Σκωτία).
Οπότε, τι μένει;
Ο Τζόρβας, τον οποίο ακόμα εσείς οι ίδιοι δεν έχετε πάρει με καλό μάτι και τον θεωρείτε, απλά, αναγκαίο κακό, ελέω Γκαλίνοβιτς.
Ο Σαλπιγγίδης, που τσιγκουνεύεστε πέντε φράγκα για να του ανανεώσετε το συμβόλαιο;
Και, ασφαλώς, ο «θεϊκός» Βύντρα, ο οποίος προχθές είχε απλά μία από τις γνωστές αναλαμπές του.
Για τον Κάρα, δεν λέω τίποτε, γιατί είναι πατριωτάκι μου!
Αυτά, προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας!
Σεμνός & Ταπεινός
Δεν αντιλαμβάνομαι τη «χαρά» σου ούτε συμμερίζομαι την άποψή σου ότι το μυστικό της πρόκρισης της Εθνικής ήταν το γεγονός ότι, τάχα, ο κορμός της ομάδας αποτελείται από πρώην και νυν βάζελους.
Σε εγκαλώ, δε, για πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Η πρόκριση αυτή ανήκει εις το Αεκάκι και τον Ιστορικό Πανιώνιο.
Έχουμε και λέμε: Μόρας, Παπασταθόπουλος, Πλιάτσικας, όπως και ο Κατσούρ, για τον οποίο επαίρεσαι, ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στον δικέφαλο!
Σπυρόπουλος, Τζιόλης έγιναν μάγκες στον Πανιώνιο.
Τον Γκέκα τον διώξατε κακήν κακώς.
Τον Κυργιάκο δεν τον θέλατε πίσω γιατί ήταν «παλιόπαιδο» (και εν πάσει περιπτώσει τη μεγάλη μπάλα του την έπαιξε από τότε που πήγε στη Σκωτία).
Οπότε, τι μένει;
Ο Τζόρβας, τον οποίο ακόμα εσείς οι ίδιοι δεν έχετε πάρει με καλό μάτι και τον θεωρείτε, απλά, αναγκαίο κακό, ελέω Γκαλίνοβιτς.
Ο Σαλπιγγίδης, που τσιγκουνεύεστε πέντε φράγκα για να του ανανεώσετε το συμβόλαιο;
Και, ασφαλώς, ο «θεϊκός» Βύντρα, ο οποίος προχθές είχε απλά μία από τις γνωστές αναλαμπές του.
Για τον Κάρα, δεν λέω τίποτε, γιατί είναι πατριωτάκι μου!
Αυτά, προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας!
Σεμνός & Ταπεινός
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΚΡΙΣΗΣ
Κύριοι, είναι φορές που οι αριθμοί λένε και την αλήθεια. Από τους 11 παίκτες της Εθνικής που ξεκίνησαν το αγώνα εχθές το βράδυ οι 6 αγωνίζονται εις την Πανάθα, ο Κυργιάκος έχει παίξει επίσης, δύο πρώην παίκτες της ΑΕΚ (Παπασταθόπουλος και Μώρας) και οι Σαμαράς και Χαριστέας (φυσικά...). Επίσης ως αλλαγή, ο τυπικά πράσινος Τζιόλης, ο τέως πράσινος Γκέκας και ο Πλιάτσικας.
Πόσοι ήταν οι παίκτες του διορισμένου πρωταθλητή που αγωνίστηκαν εχθές;
Πόσοι;
Ο Γερμανός με όλα τα λάθη και τα κουσούρια του δεν παύει να είναι ένας ευφυής άνθρωπος. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να αντιληφθεί ότι η βάση της Εθνικής πρέπει να είναι οι παίκτες του ΠΑΟ, αν ήθελε να κατακτήσει την πρόκριση.
Παίκτες δηλαδή που δεν έχουν ανάγκη κανένα κοράκι, κανέναν πλαϊνό, κανέναν παράγοντα, κανένα λαμόγιο, κανέναν Βάλνερ, καμία Ριζούπολη, κανέναν περούκα, κλπ, κλπ, κλπ, κλπ για να καθαρίσει για πάρτη τους.
Το ίδιο εξάλλου είχε πράξει και το 2004.
Κάπως έτσι συν βέβαια και το τεράστιο άστρο του, ο Γερμανός οδήγησε την Εθνική σε μία παλικαρίσια πρόκριση.
Τα Σέβη μου.
ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ
Πόσοι ήταν οι παίκτες του διορισμένου πρωταθλητή που αγωνίστηκαν εχθές;
Πόσοι;
Ο Γερμανός με όλα τα λάθη και τα κουσούρια του δεν παύει να είναι ένας ευφυής άνθρωπος. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να αντιληφθεί ότι η βάση της Εθνικής πρέπει να είναι οι παίκτες του ΠΑΟ, αν ήθελε να κατακτήσει την πρόκριση.
Παίκτες δηλαδή που δεν έχουν ανάγκη κανένα κοράκι, κανέναν πλαϊνό, κανέναν παράγοντα, κανένα λαμόγιο, κανέναν Βάλνερ, καμία Ριζούπολη, κανέναν περούκα, κλπ, κλπ, κλπ, κλπ για να καθαρίσει για πάρτη τους.
Το ίδιο εξάλλου είχε πράξει και το 2004.
Κάπως έτσι συν βέβαια και το τεράστιο άστρο του, ο Γερμανός οδήγησε την Εθνική σε μία παλικαρίσια πρόκριση.
Τα Σέβη μου.
ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ
Μέρα της «κωλοτούμπας»
Σήμερα είναι η μέρα της «κωλοτούμπας» και εγώ νιώθω απέραντη ικανοποίηση (άπτεται των ορίων της ηδονής), που είμαι «εκτός κλίματος». Όταν όλοι «έκραζαν» λοιδορούσαν και απαξίωναν, η στάση μου (μέσα από το www.Betmixers.gr και όχι μόνο) ήταν πάντα καλοπροαίρετη απέναντι στην ομάδα και τον προπονητή, που (στην τελική) έχουν πετύχει το απίστευτο.
- Ξέρω, ήξερα και θα ξέρω που φτάνει επίπεδο του Έλληνα ποδοσφαιριστή.
- Ξέρω, ότι δε θα έχω ποτέ Μέσι, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Κακά.
- Ξέρω, ότι δε θα έχω ποτέ οπαδούς, αλλά πολλούς «πανηγυρτζήδες».
- Ξέρω, ότι γουστάρω μια ομάδα που είναι ευάλωτη στη σκληρή – άδικη κριτική.
- Ξέρω, ήξερα και θα ξέρω που φτάνει επίπεδο του Έλληνα ποδοσφαιριστή.
- Ξέρω, ότι δε θα έχω ποτέ Μέσι, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Κακά.
- Ξέρω, ότι δε θα έχω ποτέ οπαδούς, αλλά πολλούς «πανηγυρτζήδες».
- Ξέρω, ότι γουστάρω μια ομάδα που είναι ευάλωτη στη σκληρή – άδικη κριτική.
ΛΕΝΙΝ
Έχει μόλις πεθάνει ο Λένιν και πάει στον Άγιο Πέτρο.
- «Καλός, χρυσός είσαι», του λέει ο Άγιος Πέτρος, «αλλά Κομμουνιστής, οπότε αναγκαστικά θα πας στην Κόλαση».
- «Κανένα πρόβλημα», απαντά ο Λένιν και κατευθύνεται προς την κόλαση.
Μετά από ένα μήνα παίρνει τηλέφωνο ο διάολας τον θεό και του λέει:
- «Θεέ, κάνε κάτι, εδώ έχει γίνει πανικός, δεν τον αντέχω άλλο αυτόν τον Λένιν. Με το που ήρθε οργάνωσε τα διαβολάκια σε συνδικάτα, εξεγέρθηκαν για τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας τους, απεργούν εδώ και 3 εβδομάδες και γίνεται χαμός. Οι καταδικασμένες ψυχές που είναι για βασανισμό δείχνουν αλληλεγγύη στα διαβολάκια και γενικά δεν δουλεύει τίποτα. Δοκίμασα τα πάντα αλλά δεν κατάφερα να κάνω τίποτα. Πάρ’ τον να με αφήσει ήσυχο, εσύ δεν θα έχεις τέτοια προβλήματα».
- "Εντάξει" λέει ο Θεός... «Θα τον πάρω από εδώ μπας και κάνεις καμιά δουλειά, άχρηστε».
Πραγματικά ο Θεός παίρνει τον Λένιν για να γλιτώσει τον κακομοίρη τον διάβολο. Μετά από ένα μήνα ξαναπαίρνει τηλέφωνο ο διάολας τον Θεό για να δει τι γίνεται.
- «Καλησπέρα, Θεέ», του λέει ο διάολας.
Και απαντάει ο Θεός:
- «Ώπα, ώπα, φίλε. Πρώτον, δεν υπάρχει θεός και δεύτερον θα με αποκαλείς σύντροφο...».
Για την αντιγραφή Sinir - Doctor
- «Καλός, χρυσός είσαι», του λέει ο Άγιος Πέτρος, «αλλά Κομμουνιστής, οπότε αναγκαστικά θα πας στην Κόλαση».
- «Κανένα πρόβλημα», απαντά ο Λένιν και κατευθύνεται προς την κόλαση.
Μετά από ένα μήνα παίρνει τηλέφωνο ο διάολας τον θεό και του λέει:
- «Θεέ, κάνε κάτι, εδώ έχει γίνει πανικός, δεν τον αντέχω άλλο αυτόν τον Λένιν. Με το που ήρθε οργάνωσε τα διαβολάκια σε συνδικάτα, εξεγέρθηκαν για τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας τους, απεργούν εδώ και 3 εβδομάδες και γίνεται χαμός. Οι καταδικασμένες ψυχές που είναι για βασανισμό δείχνουν αλληλεγγύη στα διαβολάκια και γενικά δεν δουλεύει τίποτα. Δοκίμασα τα πάντα αλλά δεν κατάφερα να κάνω τίποτα. Πάρ’ τον να με αφήσει ήσυχο, εσύ δεν θα έχεις τέτοια προβλήματα».
- "Εντάξει" λέει ο Θεός... «Θα τον πάρω από εδώ μπας και κάνεις καμιά δουλειά, άχρηστε».
Πραγματικά ο Θεός παίρνει τον Λένιν για να γλιτώσει τον κακομοίρη τον διάβολο. Μετά από ένα μήνα ξαναπαίρνει τηλέφωνο ο διάολας τον Θεό για να δει τι γίνεται.
- «Καλησπέρα, Θεέ», του λέει ο διάολας.
Και απαντάει ο Θεός:
- «Ώπα, ώπα, φίλε. Πρώτον, δεν υπάρχει θεός και δεύτερον θα με αποκαλείς σύντροφο...».
Για την αντιγραφή Sinir - Doctor
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΣΟΚ
Κυρίες και Κύριοι, ειλικρινά τους θαυμάζω τους Πασόκους. Τους βγάζω το καπέλο. Οι άνθρωποι είναι πολύ μπροστά, είναι γεννημένοι να είναι εις την εξουσία. Το να είσαι Πασόκος δεν είναι μόνο επάγγελμα, όπως κάποια παλιόπαιδα ισχυρίζονται, είναι στοιχείο χαρακτήρα, είναι τέχνη.
Οι Πασόκοι λοιπόν έχουν το χάρισμα να διαφημίζουν με άριστο τρόπο, ακόμη και τις πλέον συνήθεις ενέργειες τους. Το έχουν πια εις το DNA τους, μετά από τόσα χρόνια εις την εξουσία. Είναι άριστοι να πουλάνε – πλασάρουν ένα γεγονός κατά το δοκούν. Η επιχειρηματολογία ότι τα μεγαλύτερα ΜΜΕ είναι παραδοσιακά με το μέρος τους, είναι μεν εν πολλοίς ορθή, δεν αναιρεί όμως την διαπίστωση ότι ανέκαθεν το Κίνημα είχε τα στελέχη εκείνα που γνώριζαν πολύ καλά πώς να χειρισθούν επικοινωνιακά υπέρ τους ένα γεγονός.
Δείτε για παράδειγμα, τι έγινε εχθές εις την πορεία του Πολυτεχνείου. Με αφορμή μία επίθεση εναντίον ανδρών των ΜΑΤ μετά το τέλος της πορείας, η ΕΛ.ΑΣ. μπουζούριασε διακόσια τόσα άτομα, η πλειοψηφία των οποίων ήταν μαθητές, για να προβεί τελικά σε επτά μόνο συλλήψεις. Ενώ λοιπόν η ΕΛ.ΑΣ. έσυρε εις την ΓΑΔΑ δεκάδες ανήλικους έτσι για πλάκα όπως αποδείχθηκε, αφού τους άφησε ελεύθερους, ουχί μόνο δεν άνοιξε μύτη εις τα ΜΜΕ, αλλά παρουσιάστηκε και ως επιτυχία της, με σχόλια μάλιστα περί νέας οργάνωσης, αποτελεσματικότητάς της κλπ. Όταν επί ΝΔ είχε συμβεί ανάλογο γεγονός, όλοι (ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) – και δικαίως κατ’ εμέ – είχαν ξεσαλώσει. Ξεσπάθωναν ομιλώντας για χουντικές μεθόδους, για αναποτελεσματικές πρακτικές, για τσουβάλιασμα προσωπικοτήτων, για ανικανότητα της ΕΛ.ΑΣ. και τόσα άλλα. Η τότε Κυβέρνηση υιοθετώντας την τόσο «επιτυχημένη» αμυντική πολιτική του κ. Καθηγητή ποιούσε τη νήσσα.
Άλλο παράδειγμα. Η Κυβέρνηση ορθώς ανοίγει τον φάκελο του ασφαλιστικού, καθώς αντιλαμβάνεται ότι βαίνει προς κατάρρευση το όλο ασφαλιστικό οικοδόμημα.
Οι Πασόκοι λοιπόν έχουν το χάρισμα να διαφημίζουν με άριστο τρόπο, ακόμη και τις πλέον συνήθεις ενέργειες τους. Το έχουν πια εις το DNA τους, μετά από τόσα χρόνια εις την εξουσία. Είναι άριστοι να πουλάνε – πλασάρουν ένα γεγονός κατά το δοκούν. Η επιχειρηματολογία ότι τα μεγαλύτερα ΜΜΕ είναι παραδοσιακά με το μέρος τους, είναι μεν εν πολλοίς ορθή, δεν αναιρεί όμως την διαπίστωση ότι ανέκαθεν το Κίνημα είχε τα στελέχη εκείνα που γνώριζαν πολύ καλά πώς να χειρισθούν επικοινωνιακά υπέρ τους ένα γεγονός.
Δείτε για παράδειγμα, τι έγινε εχθές εις την πορεία του Πολυτεχνείου. Με αφορμή μία επίθεση εναντίον ανδρών των ΜΑΤ μετά το τέλος της πορείας, η ΕΛ.ΑΣ. μπουζούριασε διακόσια τόσα άτομα, η πλειοψηφία των οποίων ήταν μαθητές, για να προβεί τελικά σε επτά μόνο συλλήψεις. Ενώ λοιπόν η ΕΛ.ΑΣ. έσυρε εις την ΓΑΔΑ δεκάδες ανήλικους έτσι για πλάκα όπως αποδείχθηκε, αφού τους άφησε ελεύθερους, ουχί μόνο δεν άνοιξε μύτη εις τα ΜΜΕ, αλλά παρουσιάστηκε και ως επιτυχία της, με σχόλια μάλιστα περί νέας οργάνωσης, αποτελεσματικότητάς της κλπ. Όταν επί ΝΔ είχε συμβεί ανάλογο γεγονός, όλοι (ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) – και δικαίως κατ’ εμέ – είχαν ξεσαλώσει. Ξεσπάθωναν ομιλώντας για χουντικές μεθόδους, για αναποτελεσματικές πρακτικές, για τσουβάλιασμα προσωπικοτήτων, για ανικανότητα της ΕΛ.ΑΣ. και τόσα άλλα. Η τότε Κυβέρνηση υιοθετώντας την τόσο «επιτυχημένη» αμυντική πολιτική του κ. Καθηγητή ποιούσε τη νήσσα.
Άλλο παράδειγμα. Η Κυβέρνηση ορθώς ανοίγει τον φάκελο του ασφαλιστικού, καθώς αντιλαμβάνεται ότι βαίνει προς κατάρρευση το όλο ασφαλιστικό οικοδόμημα.
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Για την Πατρίδα κι όλους αυτούς… (Τρύπες).
Το τι πρεσβεύει το κάθε κόμμα κι εν προκειμένω η Ν.Δ. το ξέρει ο κάθε πολίτης, είτε είναι ψηφοφόρος της είτε όχι. Ακούγονται λοιπόν γραφικοί στα αυτιά μου όλοι αυτοί που απευθυνόμενοι σε μέλη, σε οπαδούς, σε τέως ή εν δυνάμει ψηφοφόρους της Ν.Δ. και απαριθμούν με στόμφο μια σειρά από αυτοπροσδιορισμούς του τύπου: η «Τιμημένη» (να δούμε ποιος θα τη σηκώσει!), η «Λαϊκή» (δηλαδή όλα τα άλλα κόμματα εκ του καταστατικού τους είναι υπέρ του Κεφαλαίου;), η «Πατριωτική» (δηλαδή όλοι άλλοι είναι προδότες της πατρίδας;), η Παράταξη (ουσιαστικό μεν, παίζει δε το ρόλο επιθέτου μόνο όταν μιλάμε για το κόμμα της Ν.Δ.), κλπ.
Περισσότερο απ’ όλα όμως με εκνευρίζουν τα περί «πατριωτισμού». Δεν μπορώ να κατανοήσω το άγχος κάποιου κόμματος εξουσίας να αυτοαποκαλείται «πατριωτικό». Δηλαδή τι είναι ο πατριωτισμός για να τον φέρει ένα κόμμα ως ταμπέλα; Λέτε οι έρμοι οι ψηφοφόροι που σας ψήφισαν κάποτε, αλλά τώρα σας γύρισαν την πλάτη να αποφάσισαν να γίνουν λιγότερο πατριώτες για αυτή την τετραετία;
Περισσότερο απ’ όλα όμως με εκνευρίζουν τα περί «πατριωτισμού». Δεν μπορώ να κατανοήσω το άγχος κάποιου κόμματος εξουσίας να αυτοαποκαλείται «πατριωτικό». Δηλαδή τι είναι ο πατριωτισμός για να τον φέρει ένα κόμμα ως ταμπέλα; Λέτε οι έρμοι οι ψηφοφόροι που σας ψήφισαν κάποτε, αλλά τώρα σας γύρισαν την πλάτη να αποφάσισαν να γίνουν λιγότερο πατριώτες για αυτή την τετραετία;
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009
ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ
Κυρίες και Κύριοι.
Η Μυστήρια Ομάδα από σήμερα μέχρι 28.11.2009 διοργανώνει ψηφοφορία με θέμα: "ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΝΔ;"
Εις την ψηφοφορία καλείστε να συμμετέχετε όλοι, οπαδοί της ΝΔ και μη, μια και ο επόμενος αρχηγός ενός κόμματος εξουσίας είναι λογικό να ενδιαφέρει όλους τους συνειδητοποιημένους πολίτες.
Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΟΜΑΔΑ
Η Μυστήρια Ομάδα από σήμερα μέχρι 28.11.2009 διοργανώνει ψηφοφορία με θέμα: "ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΝΔ;"
Εις την ψηφοφορία καλείστε να συμμετέχετε όλοι, οπαδοί της ΝΔ και μη, μια και ο επόμενος αρχηγός ενός κόμματος εξουσίας είναι λογικό να ενδιαφέρει όλους τους συνειδητοποιημένους πολίτες.
Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΟΜΑΔΑ
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ Ε.Δ. ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Απόφαση που έχει ως άμεση συνέπεια οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να παραμείνουν με μηδενική εμπειρία πραγματικών πολεμικών επιχειρήσεων και για τα επόμενα χρόνια!
Η σχετική εισήγηση επικυρώθηκε σήμερα σε συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ.
Η απόφαση αυτή ελήφθη χθες το απόγευμα σε σύσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου υπό την προεδρία του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου. Το Ελληνικό Τάγμα Ειδικής Σύνθεσης Αφγανιστάν (ΤΕΣΑΦ) θα παραμείνει στην Καμπούλ. Ειδικότερα το ΚΥΣΕΑ φαίνεται ότι αποφάσισε:
- Να παραμείνει το Ελληνικό Τάγμα στην αφγανική πρωτεύουσα.
- Να αποσταλούν 54 μέλη της αεροπορίας.
- Να επεκταθεί για 6 μήνες επιπλέον η παραμονή των δύο ελληνικών υγειονομικών μονάδων στο γερμανικό στρατόπεδο.
- Αποστολή 19 αντί 48 στρατιωτικών συμβούλων (OMLT)
Να ενισχυθεί το ταμείο αρωγής της ISAF με το ποσό των 600.000 ευρώ και να δοθούν 3 εκατομμύρια ευρώ για την ανασυγκρότηση του αφγανικού στρατού.
Επιπρόσθετα, και ως προσπάθεια αντιστάθμισης της παραπάνω απόφασης η ελληνική πλευρά μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του υπουργείου Εξωτερικών, σχεδιάζει να συνεισφέρει μεταξύ άλλων σε Επαρχιακές Ομάδες Ανασυγκρότησης (Ρrovincial Reconstruction Teams- ΡRΤ) που διοικούν Λιθουανοί, Εσθονοί, Τσέχοι και Ισπανοί πέραν των Ούγγρων, όπου ήδη συνεισφέρουμε οικονομικά.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι Έλληνες στρατιώτες δεν θα εμπλακούν σε αμιγώς στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των Ταλιμπάν.
ΜΥΣΤΗΡΙΕΣ ΜΑΤΙΕΣ (29.11.2009, Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)
Αν νομίζει ο Αντουάν ότι δεν τον σταματάει τίποτε επειδή είναι μπροστά εις τις δημοσκοπήσεις, λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο.
Δεν ξέρει τι τον περιμένει, τον άμοιρο.
Βλέποντας ότι θα χαθεί και αυτό το τρένο, η οικογένεια Μητσοτάκη είναι αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει το όπλο καταστροφής που έχει εις τη διάθεσή της.
Ήδη για ζέσταμα έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές.
Ο Αντουάν έπαθε δηλητηρίαση και ακύρωσε την περιοδεία εις την Θράκη...
Τη Μεσσηνία έπληξε θεομηνία…
Που να φορτσάρει κιόλας ο Επίτιμος…
Τι πυρηνικά και λαλακίες.
Μπροστά εις την οργή Του, οι επτά πληγές του Φαραώ θα μοιάζουν με παιδικές ασθένειες.
Ποιο 2012;
29.11.2009, η συντέλεια του κόσμου...
Το καλύτερο μακράν ανέκδοτο εις την εσωκομματική ιστορία της ΝΔ:
Δεν ξέρει τι τον περιμένει, τον άμοιρο.
Βλέποντας ότι θα χαθεί και αυτό το τρένο, η οικογένεια Μητσοτάκη είναι αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει το όπλο καταστροφής που έχει εις τη διάθεσή της.
Ήδη για ζέσταμα έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές.
Ο Αντουάν έπαθε δηλητηρίαση και ακύρωσε την περιοδεία εις την Θράκη...
Τη Μεσσηνία έπληξε θεομηνία…
Που να φορτσάρει κιόλας ο Επίτιμος…
Τι πυρηνικά και λαλακίες.
Μπροστά εις την οργή Του, οι επτά πληγές του Φαραώ θα μοιάζουν με παιδικές ασθένειες.
Ποιο 2012;
29.11.2009, η συντέλεια του κόσμου...
Το καλύτερο μακράν ανέκδοτο εις την εσωκομματική ιστορία της ΝΔ:
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009
Διαδοχη-κά λάθη
Σύντροφοι χάθηκε η μπάλα στις μετρήσεις! Που να το περίμενε ο Αντώνης…
Για να είμαι ειλικρινής για τα όποια ποσοστά ευθύνεται η ίδια η Ντόρα. Δεν αντιλήφθηκε από την αρχή ότι έπρεπε να διεκδικήσει την κοινωνική αποδοχή πρωτίστως και παράλληλα να κερδίζει και συνέδρους.
Λάθος 1ο: Στοχοποίησε μόνο σε οργανωμένους και άφησε τους απλούς οπαδούς να θεωρήσουν ότι είναι εκτός συστήματος. Οι οργανωμένοι όμως δεν νομίζω ότι θα καταβάλουν και καμία οργανωμένη προσπάθεια – δεν ξέρω και το βαθμό που μπορούν – για την ίδια. Πιο πολύ μου δείχνουν ότι ενδιαφέρθηκαν απλά να ανέβουν στο τρένο προκειμένου να είναι ήσυχο το φυλλοκάρδι τους για την επόμενη μέρα.
Λάθος 2ο: Όπως και να το κάνουμε, η βάση δεν αποδέχεται συνειδησιακά τα φαινόμενα οικογενειοκρατίας. Παρόλο λοιπόν που η Ντόρα κατάφερε – σε κάποιο βαθμό για πολλούς – να παρουσιάσει στα χρόνια αυτά μια αυθύπαρκτη προσωπικότητα βιάστηκε να βγάλει στον αέρα και υπογραφές άλλων γόνων, οι οποίοι δεν νομίζω ότι έχουν και την ίδια απήχηση ή έστω συμπάθεια.
Για να είμαι ειλικρινής για τα όποια ποσοστά ευθύνεται η ίδια η Ντόρα. Δεν αντιλήφθηκε από την αρχή ότι έπρεπε να διεκδικήσει την κοινωνική αποδοχή πρωτίστως και παράλληλα να κερδίζει και συνέδρους.
Λάθος 1ο: Στοχοποίησε μόνο σε οργανωμένους και άφησε τους απλούς οπαδούς να θεωρήσουν ότι είναι εκτός συστήματος. Οι οργανωμένοι όμως δεν νομίζω ότι θα καταβάλουν και καμία οργανωμένη προσπάθεια – δεν ξέρω και το βαθμό που μπορούν – για την ίδια. Πιο πολύ μου δείχνουν ότι ενδιαφέρθηκαν απλά να ανέβουν στο τρένο προκειμένου να είναι ήσυχο το φυλλοκάρδι τους για την επόμενη μέρα.
Λάθος 2ο: Όπως και να το κάνουμε, η βάση δεν αποδέχεται συνειδησιακά τα φαινόμενα οικογενειοκρατίας. Παρόλο λοιπόν που η Ντόρα κατάφερε – σε κάποιο βαθμό για πολλούς – να παρουσιάσει στα χρόνια αυτά μια αυθύπαρκτη προσωπικότητα βιάστηκε να βγάλει στον αέρα και υπογραφές άλλων γόνων, οι οποίοι δεν νομίζω ότι έχουν και την ίδια απήχηση ή έστω συμπάθεια.
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Πανίκας…, γιατί έτσι μας αρέσει!
Από την έναρξη της κούρσας διαδοχής στη Ν.Δ. είχα επισημάνει την ανάγκη να αναδειχθεί νέο αίμα στην ηγεσία της Παράταξης.
Η προσδοκία μου αυτή, τελικώς, απεδείχθη ότι διαπερνά τη συντριπτική πλειοψηφία της βάσης της Ν.Δ., η οποία δεν αντέχει άλλο τα τζάκια, τους εξαρτημένους, τους εξωνημένους, τους μηχανισμούς και τα συστήματα.
Με απλά λόγια, ήθελε να ζήσει ένα νέο ’97. Να εκλέξει δηλαδή έναν νέο, άφθαρτο και φέρελπι πολιτικό (όπως ο Καραμανλής πριν από 12 χρόνια), ο οποίος θα προέβαινε σε τομές και ρήξεις στο κόμμα, θα αποκαθιστούσε το τρωθέν ηθικό πλεονέκτημα της Παράταξης και, αργά, αλλά σταθερά, θα την έθετε ξανά σε τροχιά εξουσίας.
Δυστυχώς, Ντόρα, Δημήτρης και Αντώνης, φρόντισαν ήδη από το βράδυ των εκλογών, έξω από το Ζάππειο, να κόψουν τα φτερά στη νέα γενιά των εν δυνάμει υποψηφίων (Να μη θυμηθώ, δε, ότι πριν από ένα χρόνο περίπου, η Ντόρα είχε φροντίσει να «κάψει» για τα καλά και τον Στυλιανίδη που τόλμησε να σηκώσει λίγο κεφάλι).
Και έτσι, από κει που το ’97 εκλέξαμε σαραντάρη πρόεδρο, το 2009 θα εκλέξουμε εξηντάρη. Κάργα ανανέωση δηλαδή.
Είναι διάχυτη η δυσφορία του απλού νεοδημοκράτη, ο οποίος στη συντριπτική του πλειοψηφία, αισθάνεται ότι δεν εκφράζεται από κανέναν υποψήφιο. Και είναι, πραγματικά, λυπηρό (κατάντια ίσως) για μία μεγάλη παράταξη να έχει εγκλωβιστεί στο δίλημμα: Τον προδότη ή την κόρη του Ψηλού;
Εγώ, ωστόσο, αρνούμαι να μπω σε αυτό το δίλημμα.
Η προσδοκία μου αυτή, τελικώς, απεδείχθη ότι διαπερνά τη συντριπτική πλειοψηφία της βάσης της Ν.Δ., η οποία δεν αντέχει άλλο τα τζάκια, τους εξαρτημένους, τους εξωνημένους, τους μηχανισμούς και τα συστήματα.
Με απλά λόγια, ήθελε να ζήσει ένα νέο ’97. Να εκλέξει δηλαδή έναν νέο, άφθαρτο και φέρελπι πολιτικό (όπως ο Καραμανλής πριν από 12 χρόνια), ο οποίος θα προέβαινε σε τομές και ρήξεις στο κόμμα, θα αποκαθιστούσε το τρωθέν ηθικό πλεονέκτημα της Παράταξης και, αργά, αλλά σταθερά, θα την έθετε ξανά σε τροχιά εξουσίας.
Δυστυχώς, Ντόρα, Δημήτρης και Αντώνης, φρόντισαν ήδη από το βράδυ των εκλογών, έξω από το Ζάππειο, να κόψουν τα φτερά στη νέα γενιά των εν δυνάμει υποψηφίων (Να μη θυμηθώ, δε, ότι πριν από ένα χρόνο περίπου, η Ντόρα είχε φροντίσει να «κάψει» για τα καλά και τον Στυλιανίδη που τόλμησε να σηκώσει λίγο κεφάλι).
Και έτσι, από κει που το ’97 εκλέξαμε σαραντάρη πρόεδρο, το 2009 θα εκλέξουμε εξηντάρη. Κάργα ανανέωση δηλαδή.
Είναι διάχυτη η δυσφορία του απλού νεοδημοκράτη, ο οποίος στη συντριπτική του πλειοψηφία, αισθάνεται ότι δεν εκφράζεται από κανέναν υποψήφιο. Και είναι, πραγματικά, λυπηρό (κατάντια ίσως) για μία μεγάλη παράταξη να έχει εγκλωβιστεί στο δίλημμα: Τον προδότη ή την κόρη του Ψηλού;
Εγώ, ωστόσο, αρνούμαι να μπω σε αυτό το δίλημμα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)