Το νέο σήμα στα πρατήρια βενζίνης...

Τι υπέροχο να είσαι άντρας!!! (*)

Κανείς δεν χαζεύει το στήθος σου, όταν του μιλάς.
Μπορείς να αγοράσεις προφυλακτικά χωρίς ο περιπτεράς να σε φαντάζεται γυμνό.
Μπορείς να βρεις καλή δουλειά κι ας μην έχεις υπέροχα οπίσθια.
Οι ρυτίδες, τ' άσπρα μαλλιά και η κοιλίτσα είναι γοητεία.
Δεν έχεις λόγο να ξυρίζεσαι απ' τον λαιμό και κάτω.
Τα παπούτσια ποτέ δεν σε πληγώνουν.
Αν γουστάρεις, αφήνεις μούσι και μουστάκι.
Όταν κάθεσαι, δεν χρειάζεται να θυμάσαι τι φοράς για να βάλεις ανάλογα τα πόδια σου.
Όλοι οι οργασμοί σου είναι αληθινοί...
Συνεννοείσαι στο τηλέφωνο σε 30 δευτερολέπτα.
Δεν ψυχαναγκάζεσαι να κουβαλάς μια τσάντα γεμάτη άχρηστα πράγματα.
Στα εστιατόρια τρως όλο το φαγητό σου.
Οι πενθήμερες διακοπές χρειάζονται μια μικρή βαλίτσα μόνο.
Οι ουρές για να πας στις τουαλέτες είναι κατά 80% μικρότερες.
Μπορείς να κάνεις μπάνιο και να ετοιμαστείς σε 10 λεπτά.
Στα 35 αν είσαι ανύπαντρος, κανείς δεν το κάνει θέμα.

Η ΦΤΩΧΙΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ…

Φίλοι, σύντροφοι, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι.
Θέλοντας και μη, θα το πιούμε το πικρό ποτήριο τούτο.
Και επειδή «θα τον πιούμε κανονικά» – και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το αποτρέψουμε αυτό – ας χαλαρώσουμε κι ας τ’ απολαύσουμε!
Ίσως είναι και μία ευκαιρία να επιστρέψουμε στις ρίζες μας… Και λέγοντας ρίζες, δεν εννοώ το πολύ μακρινό παρελθόν μας, αλλά η μνήμη μου ανατρέχει στις κλασσικές ελληνικές ταινίες του ’60, στις οποίες, ό,τι βάσανο κι αν τραβούσε ο πρωταγωνιστής, όση φτώχεια κι αν τον έδερνε, εύρισκε τον τρόπο να πνίξει τον πόνο του στο κρασάκι, στο βερμουτάκι, και στο μπουζουκάκι του Χιώτη και του Ζαμπέτα.
Με άλλα λόγια, φίλοι μου, απλά θα προσαρμοστούμε, θέλοντας και μη. Καλή η επαναστατική γυμναστική των αριστερών που «δεν σέβονται το Σύνταγμα γιατί είναι αντιλαϊκό» (!!!) (βλ. δηλώσεις Μαϊλη), σωστή και η επισήμανση του Μυστήριου ότι έρχεται η ώρα που οι νοικοκυραίοι θα πάρουν στα χέρια τους την κατάσταση, αλλά, στην ουσία, όλοι μας θα προσαρμοστούμε.

Γι’ αυτό λοιπόν, τέρμα τα γεύματα σε «gourmet» και «in» εστιατόρια που σου χρεώνουν το πιάτο (και αυτό μισό) 30 ευρώ, τέρμα τα ακριβά κρασιά των 50 ευρώ, τέρμα τα «Τσίβας» και οι λουλουδοπόλεμοι στα μπουζούκια, τέρμα το πακέτο τα τσιγάρα που θ’ αγγίξουν το 5ευρω.

Θα το γυρίσουμε όλοι στο ρεφενέ στη χασαποταβέρνα (8.5 ευρώ το κιλό τα παϊδάκι), στη ρετσίνα και στο τσίπουρο, στα κουτουκάκια και στο στριφτό τσιγάρο (με ή άνευ φίλτρου).
Απλά τα πράγματα... Για να δούμε μετά από λίγο καιρό πόσο θα χρεώνουν οι «gourmeδες» τις ψευτομερίδες τους.
Ασχέτως της απόδοσης των ευθυνών για την παρούσα κατάντια, η οποία πρέπει να έλθει κάποια στιγμή (άλλωστε εμείς τα λέμε και τα γράφουμε εδώ και καιρό και χωρίς κομματικές παρωπίδες), είναι δεδομένο ότι το καράβι περνάει ήδη τον κάβο.
Συνεπώς, το ΔΝΤ είναι, πλέον, μονόδρομος. Τα περί αποχώρησης από το ΕΥΡΩ

ΒΡΕ ΑΤΙΜΟΥΛΙΚΟ, ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑΚΙΑ;

Το σκηνικό είχε στηθεί όπως πάντα αριστοτεχνικά.
Άλλωστε εις το τομέα των εντυπώσεων οι Πασόκοι ήταν ανέκαθεν μάστορες.
Ή καλύτερα, πρωτομάστορες.
Εις τα επιτεύγματα της διακυβέρνησής τους είχαν ένα μικρό προβληματάκι ανέκαθεν…
Κοινώς τα έκαναν μαντάρα…
Έπρεπε άλλωστε να δοθεί η εντύπωση, ότι δεν ξεβρακώνεται εντελώς η Κυβέρνηση υπό την πίεση του ΔΝΤ.
Ότι δεν είναι ενδοτική.
Ότι δεν είναι μία κυβέρνηση yes man, βρε αδερφέ…
Έτσι τα φερέφωνα έπιασαν δουλειά.
Η Κυβέρνηση δίνει ύστατη μάχη για τον 13ο-14ο μισθό εις τον ιδιωτικό τομέα, διατυμπάνιζαν οι «πεφωτισμένοι» τηλεοσχολιαστές.
Ο Πρωθυπουργός του Καστελόριζου, Γεώργιος του Ανδρέα του Γεωργίου Παπανδρέου ομιλούσε περί προστασίας του ανθρώπου του μόχθου (sic), λες και έχει ποτέ συναντήσει ο ίδιος κάποιον και έχουν συζητήσει.
Τώρα που το σκέφτομαι, είναι αδύνατο να έχουν συζητήσει κιόλας.
Δεν έχουν την αυτή γλώσσα επικοινωνίας…
Ο – ποτέ δεν σταματώ να δίνω συνεντεύξεις παντού και πάντα – Υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος, ωρυόταν κάθε ημέρα σε κάθε κανάλι που εύρισκε εύκαιρο, ότι «θα παραιτηθεί αν κοπεί ο 13ος και ο 14ος μισθός».
Τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ έβαλαν πλάτη για ακόμη μία φορά εις την Κυβέρνηση και προσπαθούσαν να περάσουν εις την κοινή γνώμη

Τέρμα τα δίφραγκα...

Στη σύντομη ζωή μου θυμάμαι ότι κόβαμε δραχμές για να καλύψει το κράτος τις υποχρεώσεις του και, αυτοβούλως τουλάχιστον, υποτιμούσαμε τη δραχμή.
10 χρόνια δεν έχουμε το ευρώ; Τέρμα τα δίφραγκα στην κυριολεξία...
Αδίκως μπήκαμε στο ευρώ, κι αν ο Σημίτης μας έβαλε με την ελπίδα να αλλάξουμε και να διορθωθούμε, τότε ήταν εκτός θέματος. Τίποτε δεν μεταβλήθηκε στη δομή της οικονομίας και το τέλος ήταν προδιαγεγραμμένο.
Μεγαλοπιαστήκαμε και με τους Ολυμπιακούς τρομάρα μας...
Αλλά, έστω κι έτσι, κάτι πρέπει να αλλάξει και τα μυαλά μας μόνο με «έξωθεν» μπαμπούλα μπορούν να δεχτούν κάτι τέτοιο. Από μόνοι είμαστε ανίκανοι να χάσουμε τη βολή μας αναγνωρίζοντας, ότι δε δικαιούμαστε να λαθροβιούμε.
Τεράστιες οι πολιτικές ευθύνες, αλλά για τις ευθύνες του «ανθρώπου του μόχθου» που λέει και ο Παπανδρέου, δεν ακούω πολλά... Που τους ψηφίζαμε κάθε 3-4 χρόνια, δεν φταίμε καθόλου; Μήπως φταίμε περισσότερο από αυτούς τελικά;
Αν είχαμε μια γκιλοτίνα

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΛΑΝΩΜΑΤΟΣ 3-7 MAΪOY

http://www.myskincheck.gr/03-trouver-dermatologue.asp

Διπλή Συμπεριφορά

Ως φοιτητής στην Αγγλία, είχα παρακολουθήσει και μαθήματα πολιτικής επιστήμης. Υπήρχε λοιπόν μία θεωρία που έλεγε πως οι ίδιοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται διαφορετικά ένα γεγονός ή μία κατάσταση, ανάλογα με την οπτική γωνία από την οποία τα κοιτάζουν, η θεωρία των «Double Standards» ή της διπλής συμπεριφοράς. Όπως αντιλαμβάνεστε αυτή η θεωρία αποτυπώνει με μεγάλη ακρίβεια την ιδιοσυγκρασία εμάς των Ελλήνων.
Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι βεβαίως αυτά στους ελληνικούς δρόμους : Όταν είμαστε πεζοί βρίζουμε τους οδηγούς που παρκάρουν πάνω στα πεζοδρόμια, αλλά όταν είμαστε οδηγοί παρκάρουμε στα ίδια πεζοδρόμια και δυσκολεύουμε τους πεζούς και όταν κάποιος με το αυτοκίνητό του καθυστερεί μπροστά μας του κορνάρουμε, αλλά όταν περιμένουμε τον φίλο ή την φίλη μας να έρθει και εμείς οι ίδιοι κλείνουμε το δρόμο και λέμε και εμείς στον άλλο «αδελφέ θα περιμένεις».
Το ίδιο ισχύει και με το κόκκινο φανάρι : Όλοι περνάμε με «πορτοκαλοκόκκινο», αλλά βρίζουμε τον απέναντι που κάνει ακριβώς το ίδιο.
Άλλο τρανό ελληνικό παράδειγμα είναι η φοροδιαφυγή : Όλοι φωνάζουν για τους φοροφυγάδες (ότι πρέπει να τους πιάσει κάποτε η δαγκάνα), άλλα παράλληλα όλοι

Kalo kouragio!

Λίγο – πολύ, όλοι σας έχετε κατά καιρούς ακούσει από τα χείλια των γνωστών αριστερο-προοδευτικο-πασοκο-φερεφώνων ότι η πραγματική μεταπολίτευση στη χώρα δεν επήλθε άμα τη επιστροφή του Εθνάρχη Καραμανλή από τας Παρισίους, αλλά με την έλευση της «Αλλαγής», την εκλογή του ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνησης το ’81 και την ανάδειξη μίας νέας τάξης, της τάξης εκείνων που έως τότε θεωρούνταν, δήθεν, ακόμα απόκληροι της ελληνικής κοινωνίας. Άρα, με βάση το σκεπτικό αυτό, η πραγματική δημοκρατία στη χώρα ανα-γεννήθηκε επί Ανδρέα Παπανδρέου.
Όλα αυτά, μέχρι πριν από λίγο καιρό, πριν ενσκήψει η κρίση.
Διότι σήμερα, οι ίδιοι φωστήρες – κήνσορες – διαμορφωτές της κοινής γνώμης ρίχνουν, συλλήβδην, το ανάθεμα της οικονομικής κρίσης και της κατάντιας της χώρας μας στο σύστημα που γεννήθηκε με τη Μεταπολίτευση, από το ’74 και δώθε. Και ότι η κρίση που διέρχεται ο τόπος, έχει σημάνει το τέλος της Μεταπολίτευσης και τα λοιπά βερμπαλιστικά και σαφώς υποκινούμενα σενάρια περί σαρωτικών αλλαγών του πολιτικού συστήματος και άλλες τέτοιες σάχλες.

Ωραία, λοιπόν! Γι’ αυτούς τους «φοβερούς» τύπους, επομένως, η Δημοκρατία αναγεννήθηκε στη χώρα μας το ’81 από το ΠΑΣΟΚ. Αλλά, για όλα τα κακά της μοίρας που μας χτυπάνε σήμερα αλύπητα φταίνε αδιακρίτως όλες οι Κυβερνήσεις από το ’74 και δώθε.
Τώρα, αν εσείς βγάζετε άκρη από αυτά, πείτε μου κι εμένα του αδαούς....
Ωστόσο, αναρωτιέμαι: Ο Καραμανλής ήταν εκείνος που χρέωσε τη χώρα με δανεικά κι αγύριστα, διογκώνοντας το δημόσιο χρέος; Ο Καραμανλής και η Ν.Δ. της περιόδου ’74 – ’81 γέμισε με ορδές κομματόσκυλων την Ολυμπιακή, τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ και τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα;

Νεοδημοκράτες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης...

Οι Ιταλοί της Ίντερ και οι Έλληνες του Άρη

Η σύνθεση της Ίντερ στον χθεσινό ημιτελικό :
Ζούλιο Σέζαρ (Βραζιλιάνος), Μαϊκόν (Βραζιλιάνος), Λούσιο (Βραζιλιάνος), Σάμουελ (Βραζιλιάνος), Κίβου (Ρουμάνος), Ζανέτι (Αργεντινός), Καμπιάσο (Αργεντινός), Μότα (Βραζιλιάνος), Σνάιντερ (Ολλανδός), Ετό (Καμερουνέζος), Μιλίτο (Αργεντινός).
Αλλαγές : Μουντάρι (Γκανέζος), Μαριγκά (Κενυάτης), Κόρντομπα (Κολομβιανός).
Στο δια ταύτα : Ιταλοί 0. Ξένοι 14.
Η σύνθεση του Άρη Θεσσαλονίκης στο χθεσινό ντέρμπι με τον Ολυμπιακό :
Σηφάκης (Έλληνας), Νέτο (Βραζιλιάνος), Ρονάλντο (Βραζιλιάνος), Βανγκέλι (Αλβανός), Νασούτι (Αργεντινός), Νάτσο Γκαρσία (Βολιβιανός), Φερνάντες (Αργεντινός), Αντού (Αμερικάνος), Μεριέμ (Γάλλος), Τζόνσον (Αμερικάνος), Κόκε (Ισπανός).
Αλλαγές : Πρίττας (Έλληνας), Χαβίτο (Ισπανός), Ντέιλι (Ιρλανδός).
Στο δια ταύτα : Έλληνες 2. Ξένοι 12.
Το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους όσοι χλευάζουν και «κατηγορούν» τον Άρη για αφελληνισμό.

Η νέα "Συμβουλευτική" !!

Η κυβέρνηση άσχετα με τη σύνθεση της, θα λειτουργεί κατά βάσιν ως "Εκτελεστική Γραμματεία" του ΔΝΤ
Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος
http://listonplace.blogspot.com/2010/04/blog-post_8581.html

Ο ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)

Mπαίνει ένας τύπος σε ένα καλό εστιατόριο και κάθεται στο μοναδικό ελεύθερο τραπέζι που υπάρχει. Όπως πάει να απλώσει τα χέρια του στο τραπέζι, δίνει μια με τον αγκώνα του και πετάει κάτω το κουτάλι από το ωραία τακτοποιημένο σερβίτσιο. Αμέσως πετάγεται ένα γκαρσόνι και βγάζοντας από την τσέπη του ένα καθαρό κουτάλι το βάζει προσεκτικά στη θέση του στο σερβίτσιο. Ο τύπος τον κοιτάει όλος απορία και του λέει:
- Καλά δεν μου λες ρε φίλε, όλα τα γκαρσόνια κουβαλάτε κουτάλια στη τσέπη σας;
- Μάλιστα κύριε, απαντά το γκαρσόνι. Μετά από μια έρευνα που έκανε ένας ειδικός σύμβουλος που προσλάβαμε, απεδείχθει ότι 26,7 % των πελατών ρίχνουν το κουτάλι τους με τον αγκώνα τους. Έτσι κερδίζουμε σημαντικό χρόνο έχοντας πάντα ένα καθαρό κουτάλι στη τσέπη και μεγιστοποιείται η αποδοτικότητα της εργασίας.
Ο τύπος κουνάει το κεφάλι του φανερά εντυπωσιασμένος. «Τι σου κάνει η επιστήμη σκέφτεται» και στη συνέχεια δίνει την παραγγελία του. Αφού τρώει τα πραγματικώς πολύ ωραία εδέσματα του καταστήματος, τρώει το φρουτάκι του, πίνει το καφεδάκι του, στο τέλος φωνάζει και για τη λυπητερή.
Όπως τον πλησιάζει το γκαρσόνι, βλέπει ένα σπάγκο που κρεμόταν από το άνοιγμα του παντελονιού του.

Ο ΚΟΚΟΡΑΣ (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)

Κάποτε έψαχνε κάποιος αγρότης έναν νταβραντισμένο κόκορα για το κοτέτσι του, με τις 180 κότες. Αγοράζει έναν που έμοιαζε αρχοντικός. Μόλις μπαίνει στο κοτέτσι και βλέπει 180 κότες, κάνει "κικιρίκου" και... ψοφάει. Αγοράζει άλλον, που έδειχνε αγέρωχος, μονομάχος κόκορας, με στιλπνό φτέρωμα. Μόλις μπαίνει στο κοτέτσι, κουτουπώνει 2 κότες, κάνει "κικιρίκου" και ψοφάει. Απελπισμένος ο τύπος ξαναπηγαίνει στον έμπορο και του λέει:
- Ή μου δίνεις έναν άξιο κόκορα, ή θα σου τα κάνω λαμπόγυαλο!!!
Του δίνει ο έμπορας έναν κόκορα ξεπουπουλιασμένο και καχεκτικό, ένα πλάσμα στα πρόθυρα να πέσει κάτω .
- Δεν ήθελα να σου τον δώσω, γιατί είναι λίγο περίεργος, αλλά μια και επιμένεις...Παραξενευμένος ο τύπος τον βάζει στο κοτέτσι. Με το που βλέπει τις κότες ο κόκορας, ξαφνικά γεμίζει αέρα, φουσκώνει, γουρλώνουν τα μάτια του, κάνει ΚΙΚΙΡΙΚΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ και παίρνει αμπάριζα, και τρέχοντας πηδάει τη μια κότα μετά την άλλη, ώσπου κάνει το γύρο και των 180... δυο φορές!!!!

ΕΥΣΤΟΧΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ ΤΟΥ GEORGE

Στο διάγγελμα του για την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ο Γ. Παπανδρέου αναφέρει:
"...Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό. Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά. Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά με μια νέα συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι..."
Σχόλιο αναγνώστη της Ναυτεμπορικής επί του διαγγέλματος:
"Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Γ.Α.Π. ότι και ο Οδυσσέας ήξερε το δρόμο για την Ιθάκη αλλά του πήρε 10 χρόνια για να φτάσει.
ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.. οι άλλοι πέθαναν στην διαδρομή".

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ "ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ"

Λίγο – πολύ όλοι μας το έχουμε παρατηρήσει. Δεκάδες καταστήματα σε εμπορικούς δρόμους των Αθηνών παραμένουν ξενοίκιαστα για πολλούς μήνες. Το ίδιο φαντάζομαι ότι συμβαίνει λίγο ως πολύ εις τις περισσότερες πόλεις της Ελλάδος. Το φαινόμενο των άδειων καταστημάτων έχει ξεκινήσει πάνω ένα χρόνο, αλλά εδώ και έξι περίπου μήνες έχει ενταθεί.
Άδεια καταστήματα εις τους πιο εμπορικούς δρόμους των Αθηνών, όπως την Τσακάλωφ, τη Σκουφά, την Πανεπιστημίου, την Ακαδημίας, τη Σταδίου, την Ιπποκράτους. Ακόμη και εις τον πλέον εμπορικό, αλλά και ακριβό δρόμο, την Ερμού, βλέπει κανείς καταστήματα που ψάχνουν ενοικιαστές. Παλιότερα, θα ήταν είδηση να υπήρχε ξενοίκιαστο κατάστημα σε πολυσύχναστο και εμπορικό δρόμο, σήμερα η είδηση είναι να νοικιάζεται αμέσως και με καλό μίσθωμα. Αλλά και τα προάστια των Αθηνών με εμπορική ζωή δεκαετιών, όπως το Μαρούσι, η Νέα Ιωνία και το Χαλάνδρι, σήμερα μαραζώνουν, καθώς τα εμπορικά κέντρα που έχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια (Mall, Golden Hall κλπ), έχουν γονατίσει τα εκεί καταστήματα. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι σε κάθε γωνία παλιότερα λειτουργούσε και ένα κατάστημα, αλλά είναι γνωστό τοις πάσι ότι εις τις υπερβολές είμαστε μακράν πρώτοι…
Έτσι, το ένα μετά το άλλο από τα μικρά αλλά και μεσαία καταστήματα βάζουν λουκέτο, μην δυνάμενα να αντέξουν

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Μια και σήμερα ξεκινούν οι αγώνες, από καρδιάς, Σας εύχομαι καλά play-offs.
Ας προκριθεί ο καλύτερος!
Όλοι έχουν δικαίωμα εις την ελπίδα.
Όλοι έχουν δικαίωμα εις την 2η θέση...
Για το καλό του ποδοσφαίρου, βρε αδερφέ.
Θα τα παρακολουθήσω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Υ.Γ. Οι φίλτατοι γαύροι καλό θα είναι να συνηθίσουν την διαδικασία, καθώς κάθε χρόνο πια θα δίνουν το παρόν.
ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ  

ΘΥΜΑΣΤΕ; Ε, ΛΟΥΣΤΕΙΤΕ ΤΑ ΤΩΡΑ !

Να κεντρίσω τη μνήμη σας…
Θυμάστε τότε που…
Το 1981 εκλέξαμε την κυβέρνηση της αλλαγής και να «έλθει επιτέλους ο λαός στην εξουσία»;
Οι προεκλογικές συγκεντρώσεις θύμιζαν κάτι από Πάσχα, με κρασιά, μπύρες σουβλίσματα και τα συναφή;
Όλοι έτρεχαν να γραφτούν εις την αλήστου μνήμης Κλαδική για να βρουν μια θέση στο δημόσιο;
Τρώγαμε τα διάφορα πακέτα στήριξης και ανάπτυξης των αγροτών (συνεταιρισμούς) …και θεωρούσαμε τους εαυτούς μας έξυπνους και μάγκες;
Tα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, τα οποία ήταν άλλη μια μαγκιά του Ανδρέα, ο οποίος «μαμούσε και έδερνε» μέσα στην ΕΟΚ, και επίσης τα μασήσαμε κανονικότατα;
Μπαίναμε στο δημόσιο κατά χιλιάδες, χωρίς αξιοκρατία τότε που το ρουσφέτι γνώρισε μεγάλες δόξες και μάλιστα είχαμε βρει και άλλοθι ότι «φτάνει πια με την δεξιά , τώρα ήρθε η ώρα μας»;
Λέγαμε ότι για το σκάνδαλο Κοσκωτά «φταίνε τα ξένα κέντρα»;
Το σύνθημα «Τσοβόλα δώστα όλα» δονούσε την ατμόσφαιρα;
Τα πακέτα Ντελόρ που τα είχαμε για πρωινό;

Θυμάστε τότε που…

Καμιά κούπα δεν έχασαν

Από τον Betmixer
Έχουν περάσει 2 γεμάτα 24ωρα από τη λήξη του τελικού. Ενός τελικού που θα περάσει στην ιστορία.
Όχι για τη συγκλονιστική του εξέλιξη. Ούτε για την (μία από τις τόσες) κούπα που πήρε ο Παναθηναϊκός. Την κούπα της αναγνώρισης, την KATEΚΤΗΣΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ.

ΓΙΝΕ ΑΡΗΣ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΚΥΠΕΛΛΟ... ΧΛΩΜΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ!!!

- Το καλύτερο Σαββατοκύριακο για να επισκεφτείς τη Σαλλλλονίκη ήταν με διαφορά το προηγούμενο. Τουλάχιστον θα είχες περισσότερες πιθανότητες να βρεις μέρος να παρκάρεις.
- Ο ντεμέκ Παοκτζής θα είχε στιγμιαία στο δίλημμα: να υποστηρίξει τους Αθηναίους ή να το παίξει αδιάφορος. Ο σωστός όμως ΜΠΑΟΚΤΣΗΣ δεν θα είχε κανένα δίλημμα γιατί εχθρός = Αρειανός (και μετά φυσικά ο Ολυμπιακός).
- Φαντάζεστε να ταξιδεύατε από Θεσσαλονίκη προς Αθήνα το Σάββατο το πρωί και να σας έπιανε κατούρημα; Άντε να βρεις ελεύθερη τουαλέτα ή parking!
- Πέρα από τη πλακίτσα βγάζω το καπέλο στα Αρειανά. Μεγάλα αλάνια, τρομερή παρουσία! Για το λαό τους και μόνο έπρεπε να το σηκώσουν!!! Με τις απαγορεύσεις μετακινήσεων εξαιτίας των αληταράδων, όλοι όσοι αγαπάμε το «όλο πακέτο» ενός ποδοσφαιρικού αγώνα τέτοιες εικόνες τις βλέπουμε πλέον πολύ σπάνια και μας λείπουν.
- Αυτά για την εξέδρα γιατί μέσα στο γήπεδο ο Άρης δεν υπήρχε περίπτωση να βάλει γκολ με τίποτα αν και με καλύτερη κυκλοφορία από τον Πολυμετοχικό για μεγάλο διάστημα. Αντίθετα ο Πολυμετοχικός λόγω της διαφοράς στην ποιότητα κάποιων μονάδων του, σου έδινε την αίσθηση ότι καλώς ή κακώς θα έφευγε νικητής στο τέλος. Άσε που μετά το γκολ ο Άρης δεν επέστρεψε ουσιαστικά ποτέ στο γήπεδο. Δείγμα μικρής ομάδας αν μη τι άλλο!

ΠΕΡΙ ΚΥΠΕΛΛΟΥ...

Άλλη μια πληγή μου άνοιξε το Σάββατο το βράδυ. Ομολογώ πιο μικρή από αυτή του πρωταθλήματος αλλά πληγή δυστυχώς.
Ευτυχώς που έχω κάβα από τίτλους και μάλιστα μεγάλη, τη μεγαλύτερη σε επίπεδο υφηλίου και περνάει ανώδυνα η προσωρινή καταπάτηση ιδιοκτησίας. Επίσης, οι βάζελοι του δεν ασχολούμαι με Ελλάδα αλλά μόνο με Ευρώπη, τώρα είδαν ξανά την γλύκα και ξέχασαν τα ίδια τους τα λόγια τα προηγούμενα χρόνια.
Μια και μίλησα για τίτλους, κατάφεραν και μείωσαν και σε αυτό τον τομέα σε απόσταση αναπνοής. Μόλις 7 κύπελλα (24-17), ενώ αύξησαν και την απόσταση σε 4 κύπελλα από (την καλή στο τομέα του κυπέλλου) ΑΕΚ που έχει 13.
Προς Αεκτζήδες. Πάρτε το επόμενο για να φύγετε από αυτόν τον καταραμένο αριθμό (το 13), που μου το έβγαλε μια φορά ένας κρουπιέρης στο καζίνο 3 φορές ρεπετισιόν και με έκανε έξαλλο!!!
Ο θεσμός του κυπέλλου ευτυχώς στην Ελλάδα κρατάει γερά και δεν έχει απαξιωθεί όπως στην Ιταλία πχ, που ασχολούνται μαζί του σοβαρά 2-3 ομάδες. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ορισμένων αξιοσημείωτων γεγονότων ξεχωριστούς για κάθε ομάδα. ενδεικτικά αναφέρω:
Για τον Ολυμπιακό οι 5 σερί κατακτήσεις, οι 3 4αρες επί του Παναθηναϊκού, η 6αρα επί της ΑΕΚ, η πορεία του 2001 (6 στην ΑΕΚ, 4 στη Λεωφόρο, 5-4 τον Ηρακλή σε ένα ματς που από τα 9 γκολ, τα 5 ήταν σπάνιας ομορφιάς με αποκορύφωμα αυτό του Τζιοβάνι, ήττα όμως στο τελικό από τον ΠΑΟΚ). Πρόσφατα 2 μελανές σελίδες με αποκλεισμούς από ομάδες της Β΄ Εθνικής, Πανσεραϊκος και Γιάννενα.
Για τον Παναθηναϊκό, η 4άρα εναντίον μας στον τελικό, τα 3 σερί κύπελλα στο ΟΑΚΑ (το 3-3, ο μπάκας και οι κουρεμένοι), η κατάρα του Καραϊσκάκη, όπου 2 φορές δεν μπόρεσε να πανηγυρίσει τίτλο στο κάστρο (μια από την ΑΕΚ στα πέναλτι, μια ο Πανιώνιος).