Κυριακή 25 Απριλίου 2010

ΤΙ ΣΑΡΑΝΤΑ, ΤΙ ΠΕΝΗΝΤΑ, ΤΙ ΕΞΗΝΤΑ...

Θα μπορούσα ενδεχομένως να ξεκινήσω αυτό το άρθρο με το τόσο επίκαιρο σύνθημα «Δεν θα πάρεις Κύπελλο ποτέ, Αρειανέ, Αρειανέ», το οποίο επιβεβαιώθηκε πλήρως εχθές…
40 χρόνια άτιτλος, είναι αυτά…
Θα μπορούσα επίσης να αναφερθώ εις το καθ’ όλα μη τυχαίο γεγονός, ότι ο Άρης έχει χάσει τους τέσσερις τελευταίους τελικούς και μάλιστα εύκολα….
Και χωρίς να πετύχει ούτε ένα τέρμα σε αυτούς τους τελικούς…
Επίσης θα μπορούσα να συνδέσω τους χαμένους τελικούς με την παρουσία και εις τους τέσσερις των Betmixer και Κιτρινόμαυρου, οι οποίοι έχουν ήδη επικηρυχθεί εις του Χαριλάου με αμύθητο ποσό…
Είναι βέβαιο ότι του χρόνου δεν υπάρχει περίπτωση να τους επιτρέψουν την είσοδο σε κάθε γήπεδο που παίζει ο Άρης…
Επίσης θα μπορούσα να κάνω ιδιαίτερη μνεία εις τους τόνους αδίκως καταναλωθέντων καυσίμων από το καραβάνι των 300 τόσων λεωφορείων…
Τόσα χρήματα τσάμπα σε μία τόσο δύσκολη οικονομικά περίοδο…
Άσε τη μόλυνση του περιβάλλοντος από τα καυσαέρια…
Ακόμη και τα Τέμπη άνοιξαν να περάσουν για πάρτη τους…
Για την επιστροφή δεν είμαι σίγουρος…
Καλά, για τα Αρειανά που καταξοδεύτηκαν ερχόμενοι με αεροπλάνο, τη συμπάθειά μου…
Αν μάλιστα ήλθαν με Ολυμπιακή, τότε θα έκαναν διπλά χαρούμενο τον Βγενόπουλο…
Θα μπορούσα επίσης να εξάρω τους φιλάθλους του Άρεως με τις 25.000 καραμούζες τους, οι οποίοι έδωσαν πραγματικά ένα μοναδικό θέαμα και δικαιολόγησαν την παρουσία τους εις τον τελικό…
Γιατί αν περίμεναν από την ομάδα τους να δικαιολογήσει, γιατί κατέβηκε εις το γήπεδο…
Βρε κομάντα, μας πρήξατε με τις λαλακισμένες καραμούζες. Ήμαρτον…
Την επόμενη, να κατέβετε χωρίς αυτές…
Συγχαρητήρια, βρε. (Τι επίπεδο, θεέ μου…)
Προτείνω μάλιστα να σας καλούμε σε κάθε τελικό παίζει δεν παίζει ο Άρης (ούτως ή άλλως παίζει δεν παίζει, κύπελλο δεν παίρνει…) για να δίνετε ένα διαφορετικό αέρα, κάποιο είδους φολκλόρ…

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Μυστήριος VS Betmixer

Και ναι, κυρίες και κύριοι!
Έφτασε η στιγμή που όλοι περιμέναμε!
Ήρθε η ώρα της μεγάλης μάχης, της γιγαντομαχίας, της τιτανομαχίας, του πολέμου των «άστρων»!
Γιατί όλα αυτά;
Μήπως ήρθε η ώρα του Γιάννη Βαλαώρα; Μήπως ήλθε η ώρα του Καραμανλή; Η ώρα του πρωθυπουργού στη Βουλή;
Όχι, βρε κουτά.
Ήρθε ο τελικός κυπέλλου ποδοσφαίρου Ελλάδας.
Το ματς που όλοι περιμέναμε!
Τι τελικός Champions League, Mundial και κυπέλλου Αγγλίας. Εδώ μιλάμε για ΤΟΝ θεσμό!
Άσε, που η συγκεκριμένη «μάχη» εμφανίζεται μία φορά στα 70 χρόνια … όπως ο κομήτης Haley! Τον θυμάστε;
ΠΑΟ – ΑΡΗΣ, λοιπόν, για πρώτη φορά μετά από 70 χρόνια!
Και, βέβαια, το ενδιαφέρον όλων μας δεν εστιάζεται στις μάχες, στα συστήματα και τα man-to-man που θα εφαρμοστούν στο χορτάρι του ΟΑΚΑ, αλλά στη σύγκρουση γιγάντων στις εξέδρες :

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΔΝΤ ΕΙΧΕ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2008...

Όλα ήταν άρτια σκηνοθετημένα.
Εχθές ανακοινώθηκε ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας αυξήθηκε εις το 13,6% του ΑΕΠ το 2009, σύμφωνα με τις εαρινές εκτιμήσεις της Eurostat, ενώ η κυβέρνηση εκτιμούσε ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού ήταν 12,7% του ΑΕΠ (σύμφωνα με το Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης).
Εν συνεχεία οι «αγορές» αφήνιασαν. Η διαφορά απόδοσης μεταξύ του 10ετούς κρατικού ομολόγου αναφοράς με τον αντίστοιχο γερμανικό τίτλο εκτοξεύθηκε μέχρι τις 606,17 μονάδες. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ασφάλιστρο έναντι του κινδύνου αθέτησης πληρωμών (CDS) του ΙΡΑΚ ήταν 200 μονάδες χαμηλότερα, ενώ με το spread στις 570 μονάδες βάσης, οι πιθανότητες χρεοκοπίας της χώρας αναμένεται να έχουν ξεπεράσει το 35%, όσο δηλαδή το Πακιστάν.
Και ο «χορός» του τρόμου καλά κρατεί. Εχθές, ο οίκος αξιολόγησης Moody’s Investor Service, ανακοινώνει ότι υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας σε Α3 από Α2.
Και έρχεται σήμερα, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο, σαν έτοιμος από καιρό, να ανακοινώσει ότι η Ελλάδα θα ζητήσει την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Και ερωτώ εγώ ο αδαής, ο προκατειλημμένος, ο άπιστος Θωμάς βρε αδερφέ.
Για ποιο άργησε τόσο πολύ ο Πρωθυπουργός να αποφασίσει το αναπόφευκτο;
Ήδη από τον Αύγουστο του 2009, ο κ. Παπανδρέου γνώριζε την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, όπως του την εξέθεσε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλος, ο οποίος αποκάλυψε την σχετική ενημέρωση. Συνεπώς ο κ. Πρωθυπουργός δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε…
Επειδή είμαστε καλοπροαίρετοι, να δεχτούμε ότι δεν κατάλαβε καλά ή ότι δεν περίμενε η προηγούμενη να τα είχε κάνει τόσο μαντάρα. Για ποιο λόγο όμως δεν έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα το Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο; Για ποιο λόγο άφησε να περάσουν επτά σχεδόν μήνες από την εκλογή του; Για ποιο λόγο καθυστερούσε χαρακτηριστικά, για να μην πούμε ότι κωλυσιεργούσε;
Για να θεωρηθεί μήπως η προσφυγή εις το ΔΝΤ μονόδρομος;

ΧΑΡΟΥΛΗΣ: Made in Greece - Taxi

ΧΑΡΟΥΛΗΣ - KARIOLA

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

ΧΑΡΟΥΛΗΣ - ΤΡΑΜΠΑΚΟΥΛΑΣ

ΧΑΡΟΥΛΗΣ - ΓΑΛΑ POYSTLE

ΧΑΡΟΥΛΗΣ - GAMAY

ΜΜΕ: Ό δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις...

Μια συνοπτική και κριτική ματιά στο πρόσφατο παρελθόν και παρόν των ιδιωτικών ΜΜΕ στην Ελλάδα.
http://listonplace.blogspot.com/2010/04/blog-post_1264.html

YES WE CAN !

Τελικώς, νομίζω πως αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η συνέντευξη του Βγενό στον κ. Παπαχελά τη Δευτέρα «χτύπησε» τρελά νούμερα τηλεθέασης. Ούτε το DVD της Τζούλιας τέτοιες «πιένες».
Σχεδόν όποιον ρώτησα, την είχε δει. Και όχι μόνο οι βάζελοι που ζουν με τον νταλκά του γηπέδου και με τα «εσωκομματικά» - πολυμετοχικά τους μαχαιρώματα.
Λοιπόν, το παλικάρι τους παίζει όλους για την πλάκα του.
Ντάξει, δε λέω. Πολύ λιβάνισμα προς τον Prime Minister George, αλλά από την άλλη και τα μηνύματά του τα ‘στειλε και καμπανάκια χτύπησε.
Κορυφαία όλων, η ατάκα : «Δεν βγαίνει η χώρα από την κρίση με… Παγκαλοσηφουνάκηδες». Και τι έσουρε για κουμπαριές, για κότερα και λοιπά «όμορφα», έτσι για να μην ξεχνιόμαστε και να μη λησμονούμε από πού έλκουν την «ισχύ» τους ορισμένοι πολιτικοί μας ταγοί. Και αφού τους τα ’σουρε κανονικά κι έβγαλε και μερικά άπλυτά τους στη φόρα ... άκρα του τάφου σιωπή. Κότες λυράτες. Πού είναι άραγε τρεις μέρες τώρα ο, λαλίστατος κατά τα λοιπά και τιμητής των πάντων, κύριος Πάγκαλος; Πού είναι ο «γίγαντας» της πολιτικής κ. Σηφουνάκης; Α, για τον τελευταίο ας μην ξεχνάμε ότι έκανε «καριέρα» ως ο μέγας κατακριτής και αντίπαλον δέος του Χριστόδουλου. Θυμάστε πως ξιφουλκούσε εναντίον του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου; Ε, από τότε που ο τελευταίος άφησε το μάταιο τούτο κόσμο, ο κ. Σηφουνάκης απώλεσε κάθε λόγο ύπαρξης…
Ο Βγενό, λοιπόν, μιλά με τη γλώσσα του απλού κόσμου. Λέει δημοσίως αυτά που λίγο πολύ όλοι λένε στα καφενεία και στις παρέες τους. Και επιβεβαιώνει – διότι και ο ίδιος κυκλοφορεί στους «υψηλούς» κύκλους και ξέρει – αυτά που, λίγο πολύ, όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί ψυχανεμιζόμαστε τόσα χρόνια για το «ποιόν» της πλειοψηφίας των πολιτικών μας.
Βεβαίως, η διαφορά του Βγενό με όλους εμάς τους «ταπεινούς» είναι ότι από εμάς δεν πρόκειται ποτέ να ζητήσει συνέντευξη ο κ. Παπαχελάς και ο κάθε κ. Παπαχελάς. Εν προκειμένω, ισχύει το αμερικάνικο ρητό : Money talks.
Ωστόσο, ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές ότι ο Βγενό γούσταρε τρελά για κουτσομπολιό. Λίγο παραπάνω να τον τσίκλαγε ο Παπαχελάς, και θα μας έλεγε ποιός Υπουργός «κανονίζει» τη γραμματέα του, ποιά Υπουργίνα πάει με τεκνά, ζουμερές λεπτομέρειες από πάρτυ με φράουλες, σαμπάνιες και «ούζα» και άλλα συναφή, ικανά να γεμίσουν τα δελτία του STAR για ένα χρόνο.
Το ερώτημα, βέβαια, που, εγώ τουλάχιστον ακόμα δεν μπορώ μετά βεβαιότητας να απαντήσω, είναι, πού το πάει ο τύπος; Είναι πράγματι τόσο «ρομαντικός», ανήσυχος και ενεργός πολίτης που – έχοντας την ανάλογη ικανότητα και δύναμη – εκφράζει δημοσίως την ανησυχία του για το μέλλον του τόπου ή ενεργεί εντελώς κυνικά και προσχεδιασμένα, απαξιώνοντας το πολιτικό σύστημα, ώστε να προλειάνει το έδαφος για κάτι «νέο και άφθαρτο»;
Όπερ έδει δείξαι.
Πάντως, τα τελευταία 24ωρα, πραγματικά η χώρα «ζει» στιγμές απίστευτης, «ολοκληρωτικής» και «ασύστολης» δημοκρατίας, πολυφωνίας και πλουραλισμού.
Από τη μία ο «απλός ενεργός πολίτης» Βγενό δίνει συνέντευξη σε μεγάλο κανάλι και από την άλλη το εργαζόμενο κορίτσι -

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΟΠΑΔΟΙ

Καταρχην ξεκινάω πάλι με μια διευκρίνηση. Η φωτογραφία δεν είναι μοντάζ ούτε αποτέλεσμα του photoshop. Βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών. Ανακαλύφθηκε στον Πειραιά το 1836 και χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ.
Το τι δείχνει είναι ξεκάθαρο, δεν νομίζω να χωρά αμφιβολία.
«Καταραμένε Έλληνα ανακάλυψες τα πάντα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία. δεν άφησες τίποτα για εμάς» Johann Christoph Friedrich von Schiller. Αυτό δεν το περίμενε ο Γιόχαν (γερμανός φιλόσοφος), ότι βρήκαμε και το ποδόσφαιρο!!! Πάλι στο μηδέν οι άγγλοι στο θέμα των ανακαλύψεων.
Υπάρχουν ανακαλύψεις και για άλλα αθλήματα (χόκεϊ, κρίκετ), αλλά δεν είναι της παρούσης.
Από μικρός μια ερώτηση ήταν που με βασάνιζε (με βασανίζει ακόμα). Ποιοι είναι μεγαλύτερα λαμόγια οι αθλητικοί ή οι πολιτικοί δημοσιογράφοι; Δυστυχώς ακόμα δεν μπορώ να βρω την απάντηση.
Ας ασχοληθώ με τους αθλητικούς προς το παρόν.
Στην Ελλάδα υπάρχουν 11 αθλητικές καθημερινές εφημερίδες πανελληνίας κυκλοφορίας συν 4 της Θεσσαλονίκης συν 2 της επαρχίας (Θεσσαλία, Κρήτη) σύνολο 17. Την ιδία στιγμή στις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης οι αντίστοιχες είναι:
Ισπανία 4, 2 η Μαδρίτη (Μάρκα, Ας) 2 η Βαρκελώνη (Ελ Μούντο Ντεπορτίβο, Σπορτ).
Ιταλία 3, 1 το Μιλάνο (Γκαζέττα) 1 η Ρώμη (Κοριέρε) και 1 το Τορίνο (Τούτοσπορ).
Αγγλία 0, οι μεγάλες πολιτικές έχουν ένθετα.
Γαλλία 1, η Εκίπ.
Πορτογαλία 3, 2 η Λισαβόνα (Α μπόλα, Ρέκορντ) και μια το Οπόρτο (Ο τζόγο).
Εκτός από τις 17 αθλητικές καθημερινές εφημερίδες, υπάρχουν και τα αθλητικά ραδιόφωνα που 24 ώρες το 24ωρο βομβαρδίζονται από τηλεφωνήματα φιλάθλων, που θέλουν να πουν την άποψη τους επί παντός επιστητού.
Συν ότι τα μεγάλα αθλητικά sites είναι πρώτα σε επισκεψιμότητα (μεταξύ όλων των ελληνικών sites) και μάλιστα με μεγάλη διαφορά.
Η προσωπική μου άποψη είναι απλή. Απαξιώ να μιλήσω για μπάλα με όποιον καταλάβω ότι τους ακούει και επηρεάζεται από αυτούς. Τους άσχετους, τους ανίδεους, που δεν έχουν μυρωδιά από το άθλημα.
Προτιμώ να μιλήσω με την κυρά Αθηνά (90+ γιαγιά που μένει στο χωριό μου) για θέματα όπως το Μουντιάλ, ο Μέσι ή ακόμα και πιο εξειδικευμένα ζητήματα, όπως η εξέλιξη που θα έχουν τα νέα μεγάλα αστέρια της Σάντος, Νεϊμάρ και Πάολο Ενρίκε Γκάντσο (18 και 20 ετών αντίστοιχα), παρά με άνθρωπο που ακούει αυτούς.
Το πόση απαξίωση θέλουν, φαίνεται και από το γεγονός ότι όλοι λένε το ίδιο παραμύθι. «Εγώ δεν υποστηρίζω καμιά ομάδα» (οι αντικειμενικοί). Μπα σοβαρά, εγώ θυμάμαι από μικρός, όποιο παιδάκι δεν υποστήριζε κάποια ομάδα, δεν ασχολούταν και με τη μπάλα. Αυτοί και ομάδα δεν υποστήριζαν αλλά τώρα ως εκ θαύματος γίνανε οι απόλυτοι κριτές του ποδόσφαιρου (ελληνικού και ξένου)!!!!!
Πιο πολύ πλάκα έχουν όμως με το θέμα των επεισοδίων. Τρίβουν τα χέρια τους κάθε φορά που θα γίνει το παραμικρό. Βάζουν τίτλους όπως «Άγρια νύχτα», «Χύθηκε αίμα» ή το σύνηθες «Μαύρη νύχτα για το ελληνικό ποδόσφαιρο», ενώ ταυτόχρονα ξέρουν ότι με το μίσος μεταξύ των οπαδών συντηρούνται. Είπαμε 17 εφημερίδες είναι αυτές. Δεν τις διαβάζει κανείς για το τένις ή την κωπηλασία.
Μια άλλη καψούρα τους είναι οι συλλήψεις. Ζητάνε μαζικές συλλήψεις οπαδών, χωρίς να τους ενδιαφέρει το ποιος. Αποτέλεσμα αυτής της πίεσης ήταν ο αθλητικός νόμος που έχει στείλει φυλακή αρκετούς οπαδούς όλων των ομάδων. Το ότι αυτές οι συλλήψεις ήταν το 99% άδικες παιδιών που ή έτυχε να είναι παρόντες ή ήταν περαστικοί ή ορισμένες φορές δεν ήταν καν παρόντες, αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο για τους εν λόγω αθλητικογράφους.
Εντύπωση προκαλεί επίσης η "σταθερότητα" των απόψεων, κυρίως των μη οπαδικών εφημερίδων.
Έτσι «Το μόνος μου και όλοι σας» γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη «Μαύρη τρυπά 874 δισεκατομμυρίων ευρώ» ή ο αιώνιος πρωταθλητής γίνεται σε ένα 24ωρο «Σωκράτη κοίτα τι έκανες».
Ή το «Αχ κύριε πρέσβη» γίνεται εν ριπή οφθαλμού «Από τριάρα σε τριάρα»
Δεν λείπουν και τα «έγκυρα» ρεπορτάζ τύπου «Έκλεισε ο Τόρο στην ΑΕΚ»…
«Μέγας τεχνίτης ο Άντονσον» (ΠΑΟ)…
«Καλύτερος του Πάτο ο Ντιόγκο» (!!!!!!!!!!!!!!!)…
«Απόψε ντύνεται στα κόκκινα ο Γιασκεβίτσιους»…
«25 γκολ το χρόνο ο Μπόρχα»…
«Μπαμ με Μοριέντες ετοιμάζει η ΑΕΚ»…
«Με Μπίσκαν ξεκινάει η πράσινη αντεπίθεση για πολλούς τίτλους»…
«Διπλά γκολ ο Ντράγκον από τον Ντάρκο» (όπου Ντράγκον ο Πόστιγκα, Ντάρκο ο Κοβάσεβιτς)...

ΜΟΥΣΙΚΟΙ (ανέκδοτο)


Είναι δυο κολλητοί φίλοι, μουσικοί. Ένα βράδυ λοιπόν μετά από ένα γερό πιώμα υπόσχονται ο ένας στον άλλον, ότι όποιος πεθάνει πρώτος, θα έρθει στον ύπνο του άλλου και θα του πει πως είναι τα πράγματα στην άλλη ζωή.
Πεθαίνει λοιπόν κάποια στιγμή ο ένας και σύμφωνα με την υπόσχεση εμφανίζεται στον ύπνο του άλλου:
- " Καλέ μου φίλε, έχω δυο πράγματα να σου πω για εδώ. Ένα ευχάριστο και ένα δυσάρεστο! Το ευχάριστο είναι ότι όλοι οι καλοί μουσικοί είναι εδώ! Χαμός, συναυλίες ατέλειωτες για όλα τα γούστα - Rock, jazz, Funk, soul, Rap... Ό,τι γουστάρεις!!! Τέλεια..."
- ...και το δυσάρεστο; ρωτάει ο ζωντανός
- "Κυκλοφόρησαν αφίσες... Το άλλο Σάββατο παίζεις!!!!"

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Ο επόμενος να ετοιμάζεται...

Για τα λάθη του κ. Γ. Παπανδρέου και την ανεπάρκειά του έχω γράψει διεξοδικά κατά το παρελθόν. Όποιος σπέρνει ανέμους, στο τέλος θερίζει θύελλες.
Αρκεί εδώ να προσθέσω ότι η Eurostat (στο site της) σε πόρισμά της για τα στατιστικά των ελληνικών δημοσιονομικών που απευθύνεται προς την ΕΚΤ, καταλήγει ότι όλα τα στατιστικά μας ήταν ανακριβή για όλη την περίοδο που εξέτασε, ήτοι 1997 με 2009. Άρα οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι, πέρα από την κυβέρνηση Καραμανλή, δείχνουν και την κυβέρνηση Σημίτη ως υπεύθυνη, στην οποία ο κ. Γ. Παπανδρέου ήταν υπουργός Εξωτερικών σε όλη την επίμαχη περίοδο (1997-2004), αν δεν κάνω λάθος.
Πλέον όμως εδώ που φτάσαμε, με το ΔΝΤ κυριολεκτικά προ των πυλών, δεν έχει νόημα να αναζητήσουμε ποιος έχει τη μεγαλύτερη ή τη μικρότερη ευθύνη. Το καράβι έχει ήδη βουλιάξει και το μάρμαρο θα το πληρώσει ολόκληρος ο ελληνικός λαός, ο οποίος θα δει το μισθό του να μειώνεται, τη θέση εργασίας του να κινδυνεύει, τους φόρους να μην έχουν τέλος, τη σύνταξη του να είναι ψίχουλα και ίσως θα δει το σπίτι του να έχει μικρότερη αξία από αυτήν που το αγόρασε. Ο ερχομός του ΔΝΤ, σε όλες τις χώρες που έγινε, ακολουθήθηκε από ύφεση, ακριβώς διότι τα μέτρα που προτείνει δεν είναι αναπτυξιακά, αλλά μέτρα περικοπής δαπανών. Το χειρότερο όμως είναι ότι τις αποφάσεις για το μέλλον μας θα παίρνονται από τρίτα πρόσωπα και όχι από την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή μας.
Έχω δυστυχώς την ταπεινή εντύπωση ότι η φαινομενική ευημερία που απολαύσαμε τα τελευταία είκοσι (20) χρόνια κυρίως λόγω των Κοινοτικών κονδυλίων, θα λάβει τέλος και για το λόγο αυτό η κοινωνική αντίδραση θα είναι ιδιαίτερα σκληρή.

GREEK "BEAUTIES"...

Ακόμη ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τελείωσε εχθές με τις συνήθεις, εθιμικές θα έλεγα, «ομορφιές».
Ή μάλλον λάθος, ακολουθούν και τα play – offs.
Μα πως τα ξέχασα κιόλας;
Η είδηση βέβαια αναφορικά με τα play – offs είναι ότι δεν συμμετέχει για πρώτη φορά ο Παναθηναϊκός…
Και τυπικά λοιπόν Πρωταθλητής ο ΠΑΟ.
Το ζήσαμε τελικά και αυτό.
Μας αξίωσε ο Θεός να δούμε την Πανάθα να σηκώνει την κούπα.
Και να κάνει φιέστα όχι μόνο κάθε Αύγουστο, αλλά και τον Απρίλιο…
Ζούμε «μεγάλες» στιγμές.
Επειδή όμως ποτέ δεν βαριούνται εις τον ΠΑΟ και αφού τα έλυσαν όλα τα προβλήματα, αποφάσισαν να πλακωθούν για το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος.
Το καταπληκτικό εις την περίπτωση αυτή είναι ότι προβάλει σχετική αξίωση και η οικογένεια Βαρδινογιάννη…
Τώρα δηλαδή που έστρωσε η κατάσταση, θέλουν να πάρουν και πάλι τα ηνία της ΠΑΕ.
Ποιοι; Αυτοί που είχαν οδηγήσει το Σύλλογο εις τον πάτο του βαρελιού, την απόλυτη απαξίωση, τον επί 15ετία τριτοδεύτερο του πρωταθλήματος.
Πάντως, αν επιμείνουν, βλέπω να έρχεται και δεύτερο συλλαλητήριο…
Ας πάμε όμως και εις τις «ομορφιές» της Κυριακής.
Εις το Καραϊσκάκη οι «επιστήμονες» μην αντέχοντας την φετινή βαρεμάρα, αποφάσισαν να πλακωθούν με τα ΜΑΤ.
Μία χρονιά δεν πήραν πρωτάθλημα και δεν το άντεξαν.
Φανταστείτε τι έχει να γίνει, του χρόνου, του παραχρόνου, σε δέκα χρόνια βρε αδερφέ, μέχρι δηλαδή να τελειώσουν τα επόμενα δέκα πέτρινα χρόνια…
Τι να πουν και οι Αεκτζήδες που έχουν να δουν χαρά σχεδόν είκοσι χρόνια.
Ή τα Αρειανά, που όσοι θυμούνται την τελευταία κούπα έχουν περάσει τα εξήντα χρόνια…
Φίλτατοι (σχήμα λόγου…) γαύροι, μην αγχώνεστε.
Είστε το φαβορί για την κατάκτηση της 2ης θέσης…
Εις το ΟΑΚΑ οι Αεκτζήδες δεν άντεξαν άλλο.
Και ξεκίνησαν και αυτοί τις «ομορφιές».
Μην βρίσκοντας άλλο λόγο ύπαρξης πλακώθηκαν μεταξύ τους για εκατομμυριοστή φορά.
Αφορμή αυτή την φορά ο Σκόκο.
Κατάντια να πλακώνεσαι

Πώς την καταντήσατε έτσι, ρε;

Άλλη μια μαύρη σελίδα γραμμένη με τα μελανότερα χρώματα προστέθηκε στην ιστορία της ΑΕΚ. Τα επεισόδια χτες στο ΟΑΚΑ αλλά και οι γιούχες σε Αδαμίδη - Μπάγιεβιτς – Σκόκο, με έχουν κάνει να σιχαθώ όσους ασχολούνται με την ΑΕΚ, φιλάθλους και παράγοντες, γιατί αυτό που τελικά έχουν προσφέρει είναι να καταστρέφουν ότι καλό πάει να γίνει στην ομάδα, να κάνει κάποιους που την αγαπάνε είτε να τη μισήσουν είτε να μην ασχοληθούν, να μας έχουν μόνιμα τρίτους (στην καλύτερη περίπτωση) και τέλος να μας καταντάνε γραφικούς αφού το μόνο που θα μας μείνει ως κληρονομιά είναι αυτή η άκρατη γκρίνια για τη διαιτησία και το σύστημα, πράγμα που με έχει κουράσει. Όχι ότι δεν υπάρχει αλλά δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμα άλλοθι.
Τα προβλήματα της ΑΕΚ δεν είναι τωρινά. Μετά τον Μπάρλο άρχισαν τα προβλήματα και η αιτία είναι μία. Έλλειψη χρημάτων.
Μετά τα πρώτα πέτρινα χρόνια (δεκαετία 80’) ήρθε μια αναλαμπή. Η αλήθεια είναι ότι βοήθησαν και οι συγκυρίες όσο αφορά το υπόλοιπο ΠΟΚ, αλλά πάντα κάπως έτσι συμβαίνει. Με πρόεδρο τον Γιδόπουλο , η ΑΕΚ κατέκτησε πάλι πρωτάθλημα. Υπήρχε ένα ρεύμα εκείνη την εποχή, και κατάφερε παρά τις συχνές αλλαγές προέδρων (Καρράς-Μελισσανίδης, Γενεράκης), και με το γεγονός ότι είχε πολύ καλή ομάδα κατάφερε να κρύψει το αιώνιο πρόβλημα της. Την έλλειψη χρημάτων.
Μετά ο Τροχανάς (αλήθεια τι δουλειά έχει ο συγκεκριμένος και ανακατεύεται ακόμα με την ΑΕΚ;) αποτελείωσε την ΑΕΚ. Φυγή Μπάγιεβιτς και παικτών, πώληση της ΑΕΚ στην ΕΝΙC, αγωνιστικά πήγαινε με τις αναθυμιάσεις της βενζίνης του Μπάγιεβιτς.
Η δεύτερη περίοδο των πέτρινων χρόνων είχε ήδη ξεκινήσει. Απίστευτα πράγματα έλαβαν χώρα. Να θυμηθούμε μόνο μερικά ονόματα που ανακατεύτηκαν με διάφορους τρόπους… Κούγιας, Κομνηνός, Σκλαβενίτης, Γρανίτσας Ψωμιάδης…, τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος. Στο εν τω μεταξύ είχαμε βρει –δικαίως βέβαια σε κάποιες περιπτώσεις – καραμέλα να πιπιλάμε. Κατηγορούσαμε τη διαιτησία, λες και αν εμείς μπορούσαμε να κάνουμε τα ίδια θα λέγαμε όχι, και βρίζαμε αισχρότατα (ανεπίτρεπτο) αυτούς που αποχώρησαν από την ΑΕΚ (Μπάγιεβιτς και παίκτες) ως κοινοί νταβατζήδες. Το πρόβλημα παρέμενε... Χρήμα δεν υπήρχε.
Το 2004 όλοι πιστέψαμε ότι κάτι θα αλλάξει.

Σάββατο 17 Απριλίου 2010

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ

Πολλές φορές έχω ακούσει την έκφραση ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, τώρα δε με αφορμή την κρίση το έχω ακούσει τέσσερις φορές σε μία βδομάδα στην τηλεόραση. Πόσο λάθος αλήθεια είναιαυτή η έκφραση; Η σωστή είναι ότι εμείς πρέπει να ντρεπόμαστε που ζούμε σε αυτή τη χωρά που λέγεται Ελλάδα.
Εκτός και αν κάποιος πιστεύει ότι φταίει η Ελλάδα, που ψηφίζουμε ανίκανους και τόσες πολλές κότες πολιτικούς (ζητώ προκαταβολικά συγνώμη από τα συμπαθέστατα ορνιθοειδή για την προσβολή).
Ή ότι η Ελλάδα φταίει για το γεγονός, ότι είμαστε τόσο κουτοί ως λαός που ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συνέχεια. Δύο κόμματα που αποτελούνται ως επί το πλείστον από ανίκανους και ενδοτικούς.
Ή αν πιστεύει κανείς, ότι η Ελλάδα φταίει για τους δημοσιογράφους που έχουμε, μεγάλη μερίδα των οποίων δήθεν ασκούν λειτούργημα, ενώ η αλήθεια είναι ότι βολεύονται με ένα τζιπ, μια μεζονέτα και αρκετά μετρητά και για αυτό το λόγο είναι λούστροι των αφεντικών τους. Άτολμες φοβητσιάρικες μαργιονέτες του συστήματος είναι στην πραγματικότητα.
Για να μη μιλήσω για την νέα μόδα των τελευταίων ετών κωμικοί ή σατυρικοί σχολιαστές να παίζουν αποσπάσματα όλων των ειδών, από πορνοστάρ μέχρι πολιτικά και αθλητικά, και με αυτό τον τρόπο να κάνουν το πιο επικίνδυνο πράγμα, να περνάνε δηλαδή τα μηνύματά τους στα σοβαρά θέματα έχοντας μεγάλες τηλεθεάσεις και ευρύ κοινό.
Πάμε όμως στο κυρίως θέμα. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Μπανανία, ούτε Ελλαδιστάν, ούτε ψωροκώσταινα! Η Ελλάς είναι η ιερότερη λέξη παγκοσμίως. Μια μικρή κουκίδα στο παγκόσμιο χάρτη, ασύγκριτης ομορφιάς με οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου (άλλο αν την ασχημαίνουμε εμείς με τις με τις επιλογές μας) με έναν πολιτισμό, ο οποίος κουβαλάει μια τεράστια κατάρα (για τους ανθέλληνες).
Ποια είναι αυτή η κατάρα;

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Θεμιτά και αθέμιτα στην ΟΝΝΕΔ!

Κορύφωση της εκλογικής προδικασίας στην ΟΝΝΕΔ.
Εκ του συστάδην λένε κάποιοι η μάχη στην οργάνωση.
Φαβορί για κάποιους ο Βόρειος, φαβορί για τους άλλους ο Χατζής.
Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι παρατηρώ μια διάθεση ορισμένων blogers να χρήσουν με άκομψο τρόπο το φαβορί.
Κυκλοφόρησαν λοιπόν – οργίασαν λένε χαρακτηριστικά άλλοι – οι φήμες για δημοσκοπήσεις που δίνουν 832.000% διαφορά στον Βόρειο από τον Νότιο – Κεντρώο.
Δημοσκοπήσεις γνωρίζουμε, αν γίνονται, και πότε γίνονται, και σε ποιους γίνονται. Στην παρούσα φάση δεν νομίζω να υπάρχει τόσο ασφαλές δείγμα, ώστε κάποιοι να βιάζονται να βγάζουν νικητές.
Η νίκη βγαίνει από την νεολαία, από υγιείς και σκεπτόμενες δυνάμεις. Η πρωτιά πρέπει να στηριχθεί σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις και προοπτικές και όχι σε δήθεν στρατηγικούς σχεδιασμούς και πολιτικοκουραστικές αναλύσεις ανθρώπων που μόνο ψευτοπολιτική έχουν μάθει να κάνουν στη ζωή τους. Εκτιμώ ότι η νίκη θα πάει όχι στα φαβορί που εξάγονται, επειδή έτσι κάποιοι θέλουν, αλλά εκεί που ανήκει η δυναμική. Η 18η έφθασε.
Να κάνω πρόβλεψη; Δεν βλέπω την νίκη να ανεβαίνει πολύ πάνω (βόρεια). Προς θλίψη και κάποιων πιο βόρεια και λίγο ανατολικά.
Μήνυμα νίκης από τον
B-rok-er.

Είπαν για τους Τούρκους...

"Οι Τούρκοι πέρασαν από εκεί. Όλα είναι ερείπια, όλα πενθούν"
Βίκτωρ Ουγκό

"Αν ρίξουμε τώρα μια ματιά στον ρόλο που έπαιξε ο τούρκικος λαός στην ιστορία, αυτός ο ρόλος εμφανίζεται μάλλον τραγικός. Και αυτή η τραγωδία του τούρκικου λαού συνίσταται στο ότι, από την ημέρα της εμφάνισής του στην παγκόσμια αρένα, δεν έκανε τίποτε, για να νομιμοποιήσει την ύπαρξή του από την άποψη του πολιτισμού. Δεν μπήκε στην ζωή των άλλων λαών παρά σκορπώντας χειμάρρους αίματος και δακρύων... Δεν έζησε παρά με σκλαβωμένους... Ο τούρκικος λαός δεν άφησε για τις επερχόμενες γενεές ούτε ένα μεγάλο όνομα ποιητή, καλλιτέχνη, γλύπτη, μουσικού, σοφού στο οποίο θα μπορούσε η ανθρωπότητα να αναφερθεί με χαρά και αγάπη. Δεν κατέθεσε καμιά προσφορά στον βωμό του Ωραίου, του Αληθινού, του Καλού. Υπήρξε ένας στείρος λαός, ένας λαός χωρίς φρούτα..."
Αντρέ Μαντελστάμ (καθηγητής Δικαίου του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, Παρίσι, 13 Μαρτίου 1918)

"Η τουρκική φυλή ξέρει μόνο από πόλεμο και κατακτήσεις."
Τζωρτζ Χόρτον, (Αμερικανός πρέσβης στη Σμύρνη George Horton)

"Στους Τούρκους το ένστικτο της καταστροφής είναι έμφυτο, και όπως λέμε, κυκλοφορεί στο αίμα τους."
Ντομινίκ Ντυφούρ ντε Πραντ, (Γάλλος διπλωμάτης, Dominique Dufour De Pradt 1759-1837)

Scoccomania...

Βρισκόμαστε (ακόμα) στα μέσα του Απρίλη και το στόρι θυμίζει Foscolos Serial. Με εντάσεις, παρασκήνια, δηλώσεις, ανατροπές. Σε τέτοιο σημείο, που.. εύλογα αναρωτιέμαι :
- «Αξίζει τον κόπο;»
- «Πρόκειται πράγματι για τόσο περίπτωση εξαιρετική;»
- «Μήπως έχουμε να κάνουμε με του.. Ντιεγκίτο τον κλώνο και δε μας το λένε;»
Δεν αμφισβητώ πως ο Σκόκο ξέρει πολλά κιλά μπαλίτσα. Μπορεί να σου πάρει μόνος του με μια ενέργεια ένα παιχνίδι. Όμως στερείται ενός στοιχείου αναγκαίου για να κάνεις την ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ καριέρα. Δεν έχει «χαρακτήρα». Επιλέγει παιχνίδια και παίζει όποτε το αποφασίσει και «γουστάρει». Χώρια που μιλά πολύ. Και αυτό είναι μείον.
Κάποιοι βέβαια, υποστηρίζουν ότι το «θέμα του» είναι ο Μπάγεβιτς. Βάζουν όμως το χέρι τους στο ευαγγέλιο, ότι τα ίδια δε θα ξανακάνει και στη νέα του ομάδα; Και συμπεραίνω :
Αλίμονο για Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, αν θεωρήσουν ως «μέγα τρόπαιο» του καλοκαιριού το «μήλο της έριδος», λέγε με Νάτσο Σκόκο. Ως συμπλήρωμα, καλό είναι να αποκτηθεί. Όχι όμως να πέφτει σε αυτόν, τόσο μεγάλο βάρος...
BETMIXER

ΑΝΕΚΔΟΤΟ - ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Μία γυναίκα ξυπνάει στη μέση της νύχτας και ανακαλύπτει ότι ο άντρας της δεν είναι δίπλα της στο κρεβάτι. Φοράει τη ρόμπα της και βλέποντας φως στη κουζίνα πηγαίνει προς τα εκεί. Βλέπει τον άντρα της να κάθεται στο τραπέζι με μία κούπα καφέ μπροστά του,να κοιτάζει με απλανές βλέμμα τον τοίχο και να σκουπίζει κλεφτά ένα δάκρυ από τα μάτια του και τον ρωτά:
- Τι συμβαίνει αγάπη μου;
- Θυμάσαι τον καιρό που βγαίναμε ραντεβού πριν 20 χρόνια;
- Βέβαια τον θυμάμαι. Γιατί με ρωτάς;
- Θυμάσαι που ήσουνα 16 χρονών και μας τσάκωσε ο πατέρας σου να το κάνουμε μέσα στο αυτοκίνητό μου;
- Έλα μωρό μου τώρα, πώς δεν το θυμάμαι!
- Θυμάσαι που έβγαλε το υπηρεσιακό του περίστροφο, μου το έχωσε στη μούρη και μου είπε ότι ή σε παντρεύομαι ή με χώνει φυλακή για 20 χρόνια;
- Έλα αγάπη μου, περάσανε αυτά. Τι σε έπιασε τώρα;
- Σήμερα θα αποφυλακιζόμουνα!!!!