ΑΤΥΧΗΣΑΝΤΕΣ ΣΥΖΥΓΟΙ...

Η ΝΤΟΡΑ, Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ, Ο GEORGE ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΓΙΑΚ

Φίλοι, σύντροφοι, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι.
Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη !
Είπα και ‘γω να εμφανιστώ σήμερα, πρώτη πραγματική εργάσιμη ημέρα για το αθάνατο Ελληνικό Δημόσιο. Όπως αντιλαμβάνεστε, πήρα και 'γω άδεια από τη σημαία, παρά τα ανείπωτα και παράταιρα με το κλίμα των προηγούμενων κατανυκτικών ημερών μπινελίκια που μου ‘χωσε ο αξιαγάπητος και λατρευτός Μυστήριος για την παρατεταμένη απουσία μου.
Ξεκινώντας από το βαζελοπρωτάθλημα, δεν αγχώνομαι. Αν είναι να το παίρνουν κάθε που αλλάζει κυβέρνηση στη χώρα, χαλάλι τους. Με τα χάλια που βρίσκεται η Ν.Δ. (κοινώς μπ…..λο), κυβέρνηση δεν αλλάζει ούτε σε 6 χρόνια (κάνω σκόντο μισή τετραετία). Οπότε, τα ξαναλέμε το 2016.
Πάντως, μια και είπαμε για Ν.Δ., αυτή η φουκαριάρα η Ντόρα φαίνεται ότι έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια (Πάσχα γαρ..). Από το Νοέμβριο έχει χάσει, κυριολεκτικά, τον κόσμο κάτω απ’ τα πόδια της και επιδίδεται από τη μία πατάτα στην άλλη. Καλά, βρε χρυσή μου, τι επιδιώκεις; Ηρωϊκή έξοδο; Για πού; Με ποιόν/ποιους; Με τον Κιλτίδη και τον Κεδίκογλου; Αυτό δε θα ‘ναι ηρωική έξοδος… Ο χορός του Ζαλόγγου θα είναι.
Όσον αφορά το «μέτωπο» της οικονομικής κρίσεως,

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ...

13 Απριλίου 2008, 40.000 Παναθηναϊκοί όλων των ηλικιών κατακλύζουμε το Πεδίον του Άρεως και απαιτούμε να μας απαλλάξει από την παρουσία της η οικογένεια Βαρδινογιάννη.
11 Απριλίου 2010, 50.000 Παναθηναϊκοί πανηγυρίζουμε την κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από πέντε χρόνια ξηρασίας.
Ανήμερα του Θωμά…
Το συλλαλητήριο της 13ης.4.2008 γέννησε την χθεσινή επιτυχία.

Μέσα σε δύο μόλις χρόνια ο Πολυμετοχικός ΠΑΟ δαπανώντας πακτωλό χρημάτων κέρδισε κατά κράτος το κόκκινο κατεστημένο (sic) σε όλα τα επίπεδα και νοών νοείτο. Σίγουρα έγιναν λάθη και μάλιστα σοβαρά, τα οποία η ομάδα πλήρωσε ακριβά, αλλά επειδή το ταμείο γίνεται εις το τέλος η πολυμετοχικότητα έσωσε δίχως υπερβολή τον ΠΑΟ από τη μιζέρια και την ανυποληψία.
Παρά τις μάχες οπισθοφυλακής των νοσταλγών του παρελθόντος μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν, ο κόσμος του ΠΑΟ όπως έδειξε και εχθές, δεν πρόκειται επουδενί να αποδεχθεί πισωγυρίσματα και παλινορθώσεις αποτυχημένων δυναστειών…

Είναι πράγματι τώρα μεγάλη ευκαιρία να αφήσει ο ΠΑΟ έτη φωτός πίσω τον Ολυμπιακό ξυπνώντας αναμνήσεις εις τους φίλτατους (σήμερα όλοι είναι φίλτατοι…) γαύρους από τα χαρούμενα πέτρινα χρόνια τους και ρίχνοντας τους ομαδικά εις τα ψυχοφάρμακα…
Υ.Γ. 1ο. Κύπελλο εις τον Άρη τώρα. 40 χρόνια είναι αυτά. Για τον Betmixer ρε γαμώτο.
Υ.Γ. 2ο. Τα λόγια είναι περιττά για να χαρακτηρισθεί η απόφαση του Δήμαρχου Αθηναίων να φωταγωγηθεί η πόλη επειδή ο ΠΑΟ κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ό,τι και να κάνει ο Νικήτας, η στάση του εις τις εσωκομματικές δεν ξεχνιέται. Τσάμπα ψάχνει για συμμάχους. Ας φροντίσει πρώτα να καθαρίσει την πόλη που βρωμάει και ζέχνει σε κάθε γωνία της και ας αφήσει τις φωταγωγίες και λοιπά event…

ΑΝΕΚΔΟΤΟ (Συνέδριο Νυμφομανών)

Ένας άνδρας επιβιβάζεται στο αεροπλάνο, κάθεται στη θέση του και καθώς βάζει την ζώνη βλέπει να μπαίνει στο αεροπλάνο η πιο όμορφη γυναίκα που έχει δει στη ζωή του. Καθώς αντιλαμβάνεται ότι έρχεται κατ' ευθείαν σ' αυτόν τον πιάνει κρύος ιδρώτας βλέποντας την γυναίκα να κάθεται στη διπλανή θέση. Ανυπομονώντας να αρχίσει κουβεντούλα μαζί της την ρωτά:
"Επαγγελματικό ή ταξίδι αναψυχής;"
"Συνέδριο Νυμφομανών στο Σικάγο" του απαντά η γυναίκα.
"Θεούλη μου" σκέφτεται ξεροκαταπίνοντας. "Η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει κάθεται μερικά εκατοστά παραπέρα και πάει σε συνέδριο νυμφομανών!!"
Προσπαθώντας να κρατήσει την ψυχραιμία του της λέει: "Πολύ συναρπαστικό. Και με πια ιδιότητα πηγαίνετε εκεί;"
"Είμαι εισηγήτρια" απαντά αυτή. "Χρησιμοποιώ τις εμπειρίες μου να απομυθοποιήσω μερικούς δημοφιλείς μύθους για την σεξουαλικότητα".
"Αλήθεια, και ποιοι είναι αυτοί οι μύθοι;" ρωτά ο άνδρας.
"Ένας από αυτούς είναι ότι οι άνδρες της Αφρικανικής φυλής έχουν μεγάλο πέος, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι Ινδιάνοι της Αμερικής που ξεπερνούν τις περισσότερες προσδοκίες. Ένας άλλος είναι ότι οι Γάλλοι είναι οι καλύτεροι εραστές, ενώ οι ελληνικής καταγωγής άνδρες είναι οι καλύτεροι".
Ξαφνικά, η γυναίκα κοκκινίζει από ντροπή και του λέει: "Συγνώμη, δεν θα έπρεπε να συζητώ αυτά τα πράγματα μαζί σας μιας και δεν ξέρω ούτε το όνομά σας."
"Καθιστή Αρκούδα" λέει ο άνδρας απλώνοντας το χέρι του να συστηθεί, "Καθιστή Αρκούδα Παπαδόπουλος".

ΡΙΧΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ, ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ...

Να ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη υγεία και δύναμη σε όλους τους αναγνώστες και μη και σε όλο το πάνθεον της ΜΥΣΤΗΡΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ.
Παρακολουθώντας τη «μεγάλη φυγή» που πραγματοποιήθηκε για τις διακοπές του Πάσχα, σκεπτόμουν πόσο αψυχολόγητος λαός θα πρέπει να φαινόμαστε στους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Όλος ο κόσμος (κυριολεκτικά) βοά εναντίον μας για την κατάσταση της οικονομίας μας, για το χάλι της δημόσιας διοίκησης, για τα spread, και εμάς το μόνο spread που μας απασχόλησε αυτές τις μέρες είναι το Philadelphia spread ή για τους πιο βουκολικούς ή παραδοσιακούς το γαλοτύρι σε spread…
Που ήταν όλοι αυτοί που κόπτονταν και διαδήλωναν για τα αντιλαϊκά μέτρα; Που έλεγαν ότι θα είναι μαύρο το Πάσχα, γιατί δεν έχουν φράγκο;
Προφανώς, όταν έλεγαν μαύρο, θα εννοούσαν το κάρβουνο εις το οποίο θα παραδοθεί αβοήθητο το αγνό αμνοερίφιο που εσφαγιάσθη προς τέρψη μας, και μετά βουλιμίας ξεκοκαλίστηκε από τους Έλληνες.
Διότι Πάσχα είναι ένα. Το Ελληνικόν !
Ούτε μια στιγμή δεν αμφέβαλλα, ότι θα μας πτοήσουν τα μέτρα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τριήμερο! Μόλις έφτιαξε λίγο ο καιρός, ξεχυθήκαμε εις τας εξοχάς, έτσι για να τονώσουμε και λίγο τις τοπικές οικονομίες, αφού κατά βάθος είμαστε τοπικιστές και αγαπάμε τον τόπο καταγωγής μας. Τον σκεφτόμαστε βέβαια μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις ή αν η ποδοσφαιρική ομάδα ανέβει στην Α’ Εθνική (super league μη χέσω), αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία
Και σκέφτεται ο Ευρωπαίος… δηλαδή πόσο πρέπει να πάει η βενζίνη σε αυτούς τους πούστηδες για να μαζευτούν; Πόσα ακόμα μέτρα πρέπει να τους βάλουμε; Μέχρι πότε πρέπει να τους βάλουμε να δουλεύουν;
Αυτό είναι κυρίες και κύριοι που δεν καταλαβαίνουν. Και επειδή δεν το καταλαβαίνουν, και δεν μπορούν να το κάνουν οι ίδιοι, θέλουν να το κόψουν και σε εμάς. Σου λένε γιατί και πως αυτοί, και εμείς όχι;
Η όλη ιστορία, έχει ένα και μοναδικό στόχο.

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ

Τζάμπα πήγαν τελικά τα πανηγύρια μετά την «εθνική επιτυχία» των Βρυξελλών. Τζάμπα πήγαν οι διθύραμβοι για τον θριαμβευτή των Βρυξελλών George.
Τα ΜΜΕ δεν είχαν σταματήσει να διαλαλούν ότι οι αγορές είχαν πειστεί για την αποτελεσματικότητα των οικονομικών μέτρων.
Το τι ανοησία ειπώθηκε εκείνη την περίοδο δεν λέγεται.
Οι γνωστοί οσφυοκάμπτες δεν φείδονταν ύμνους για τα «επιτεύγματα» της κυβερνήσεως.
Οι Έλληνες ήρεμοι πια που η χώρα γλίτωσε από την χρεοκοπία, έσπευσαν μαζικά για διακοπές εις το εξωτερικό.
Και ξάφνου τα λαλακισμένα τα spreads είναι εκτός ελέγχου.
Και τραβούν την ανηφόρα.
403, 412, 440, 456...
Καλά δεν μας είχαν πρήξει ΟΛΟΙ ότι οι αγορές μας εμπιστεύονται…
Ψέματα μας είπαν…;
Μας είπαν ψέματα τα ΜΜΕ…;
Πρώτη φορά άκουσα για τα spreads από τις ειδήσεις του ΣΚΑΙ εις τις αρχές φθινοπώρου.
Τα spreads είναι η διαφορά απόδοσης εις το 10ετές ελληνικό ομόλογο έναντι του αντίστοιχου γερμανικού τίτλου
Τότε μου φάνηκαν κινέζικα, όχι πως τώρα έχω καταλάβει και πολλά…
Αν ενθυμούμαι καλώς, εκείνη την περίοδο ήταν λίγο κάτω από τις 200 μονάδες, και ο φίλτατος οικονομικός δημοσιογράφος έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου επειδή θα αναγκαζόμασταν να δανεισθούμε ακριβά.
Και από τότε εισήλθαν βιαίως εις τη ζωή μας.
Σήμερα η απόδοση (επιτόκιο) του 10ετούς τίτλου βρίσκεται κοντά στο 7,38%, όταν η Ουγγαρία, για δάνειο 10 ετών, πληρώνει 6,78%, η Πολωνία 5,54%, η Ιρλανδία 4,50% και η Πορτογαλία 4,26%. Ιταλία και Ισπανία πληρώνουν 3,98% και 3,88% αντίστοιχα.
Σύμφωνα μάλιστα με την Κυριακάτικη Καθημερινή οι τόκοι για την αποπληρωμή των δανείων που συνήφθησαν το πρώτο εξάμηνο του 2010 ουσιαστικά εξανέμισαν ήδη το όφελος από το τελευταίο πακέτων μέτρων, πριν αυτό ξεκινήσει καλά – καλά να εφαρμόζεται.
Επί της ουσίας δηλαδή τσάμπα θα πάνε οι θυσίες των Ελλήνων.
Ματώνουμε δηλαδή

ΑΓΓΕΛΙΑ

 Ρε, που πάμε;

Ανεκδοτάκι

Είναι ένας που έχει γουρούνια αλλά δεν γκαστρώνονται με τίποτα. Αποφασίζει λοιπόν να πάει σε έναν κτηνίατρο να δει τι να κάνει. Μπαίνει στο ιατρείο:
- Γιατρέ έχω πρόβλημα με τα γουρούνια.
- Τι πρόβλημα;
- Δε γκαστρώνονται!
- Ε και πως κάνεις έτσι; Πήδα τα εσύ!
- Εγώ;!
- Ναι εσύ!
- Και πως θα καταλάβω αν πέτυχε;
- Αν πετύχει τα γουρούνια θα γυρίσουν ανάσκελα και θα κυλιούνται στις λάσπες...
Πάει λοιπόν ο τύπος, παίρνει τα γουρούνια, τα βάζει στο φορτηγάκι, πάει στο βουνό να μην τον δει κανείς και τα πηδάει. Το βράδυ κατάκοπος γυρνάει σπίτι και κοιμάται. Την άλλη μέρα το πρωί λέει της γυναίκας του:
- Γυναίκα για κοίτα από το παράθυρο, κάνουν τίποτα παράξενο τα γουρούνια;
Κοιτάει αυτή:
- Τίποτα άνδρα μου.
- Γαμώτο! Με δουλεύει ο γιατρός.
Ξαναπάει λοιπόν στο γιατρό, του βάζει φασαρία και του λέει ο γιατρός:
- Πήδα τα 2 φορές!
Τα παίρνει λοιπόν πάλι αυτός, τα βάζει στο φορτηγό, πάει στο βουνό να μην τον δει κανείς και τα πηδάει από 2 φορές. Το βράδυ κατάκοπος γυρνάει σπίτι και κοιμάται. Την άλλη μέρα το πρωί λέει της γυναίκας του:

Τρίτη του Πάσχα

Χριστός Ανέστη !!! Εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά με υγεία και ευτυχία !!!
Πηγαίνοντας σήμερα το πρωί της Τρίτης του Πάσχα προς το γραφείο μου, διαπίστωσα ότι η Αθήνα είναι άδεια. Αρκετά μικρά εμπορικά καταστήματα και μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν κλειστές, ενώ το Mετρό και οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι. Άδειες ήταν επίσης και οι τράπεζες. Τα μόνα σχετικώς γεμάτα καταστήματα ήταν τα Καφέ. Για να είμαι ειλικρινής δεν τόλμησα να πάω σήμερα σε κάποια δημόσια υπηρεσία, ακριβώς διότι φοβήθηκα ότι θα πάω αδίκως: θα λείπουν οι «αρμόδιοι» υπάλληλοι και όσοι είναι εκεί θα μου πουν να περάσω την Πέμπτη ή από Δευτέρα (το πιο πιθανό).
Και όμως η σημερινή μέρα είναι κανονικά εργάσιμη για όλους και η εικόνα της πόλης μας δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Παρατήρησα μερικούς τουρίστες, οι οποίοι μας κάνουν την τιμή να επισκέπτονται την χώρα μας και τον Απρίλιο, να απορούν πως μία μεγαλούπολη πέντε (5) εκατ. κατοίκων μπορεί να είναι τόσο άδεια σε μία εργάσιμη ημέρα, όπου όλοι θα έπρεπε να κινούνται προς ή για τις δουλειές τους.
Επίσης, έχω ζήσει για τέσσερα (4) χρόνια ως φοιτητής στην Αγγλία και θυμάμαι πολύ καλά ότι όταν η ημέρα ήταν εργάσιμη, οι υπηρεσίες, τα καταστήματα, οι τράπεζες και οι δρόμοι είχαν περίπου τον ίδιο κόσμο, ασχέτως αν είχαν προηγηθεί μερικές αργίες ακριβώς προηγουμένως. Φαντάζομαι ότι το ίδιο θα ισχύει και στις Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο κλπ.
Κατά τα άλλα μας ενοχλεί όταν μας λένε οι Ευρωπαίοι ότι είστε «τεμπέληδες», ενώ ο (αντιπαθής για εμένα) κ. Πάγκαλος προσπαθεί σε συνέντευξή του σε εφημερίδα της Πορτογαλίας να τους «πείσει» ότι είμαστε πράγματι ένας εργατικός λαός. Η αλήθεια όμως είναι ότι κάποιες μέρες σαν τη σημερινή αντιλαμβανόμαστε και εμείς οι ίδιοι ότι ιδιαίτερα εργατικοί δεν είμαστε.

ΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Μετα την ήττα του ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ, φίλτατος βάζελος σε αυτό το blog έγραψε ότι ο Ολυμπιακός ήταν κάτι παραπάνω τυχερός και πως να μην είναι, αφού έχει σήμα τον Γανυμήδη, ο οποίος ήταν και ολίγον τοιούτος (έτσι έγραφε). Καταλαβαίνω ότι τα έγραψε νευριασμένος από την ήττα.
Για να ξεκαθαρίσουμε όμως μερικά πράγματα και προς ενημέρωση του κοινού πάνω από όλα.
1ον. Από πουθενά ιστορικά δεν προκύπτει ότι ο Γανυμήδης ήταν λούγκρα.
2ον. Το σήμα του Θρύλου είναι ένας δαφνοστεφανωμένος έφηβος, δηλαδή Ολυμπιονίκης, ο δε Γανυμήδης δεν έλαβε μέρος ποτέ σε Ολυμπιακούς Αγώνες για να λάβει δάφνες (την υπέρτατη τιμή των αθλητών τότε). Όλοι οι Ολυμπιακοί είναι περήφανοι για το σήμα της ομάδας τους, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τους βάζελους, γιατί έχω γνωρίσει αρκετούς που δεν τρελαίνονται κιόλας με το τριφύλλι (τι να σχολιάσεις από ένα τριφύλλι άλλωστε).
Για την ιστορία θα πω ότι τα σήματα της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ με ορισμένες διαφορές μεταξύ τους είναι βυζαντινά, ενώ ωραία σήματα έχουν ο Άρης και ο Ηρακλής (όπως και ωραία ονόματα) με το σήμα του Άρη να μην έχει δόρυ και περικεφαλαία, απλά να κάθεται κρατώντας την ασπίδα του και μαιάνδρους στο φόντο (ωραίο σήμα) Θα μπορούσε όμως και καλύτερο.
Για όσους λοιπόν κάνουν σχόλια για τον αρχαίο έφηβο και τον λοιδορούν, έχω να πω ότι λοιδορούν την ιδία τους τη χώρα, την ιστορία τους και γενικά το ίδιο τους τον εαυτό, και το ποσό σημαντική είναι η ιστορία τους φαίνεται και από τα αθλητικά, που στο blog έχουν την τιμητική τους, θα το αναλύσω παρακάτω. Γιατί πρώτα θέλω να πω κάτι για τους Παναθηναϊκούς. Μα είναι δυνατόν ομάδα με τέτοιο όνομα Παναθηναϊκός (ομάδα όλης της Αθήνας, της μήτρας του πολιτισμού της Ελλάδας και όλου του κόσμου γενικότερα να έχει σήμα το τριφύλλι; Ποια, η ομάδα των Αθηνών που για να καταλάβετε ποσό σημαντικό όνομα είναι, στην Αμερική έχουν 21, ναι 21, πόλεις με το όνομα Αθήνα (wikipedia), α και μια ο Καναδάς στο Οντάριο.
Πάμε τώρα στα ξένα σήματα και ονόματα ομάδων (όχι όλα, αφού είναι πολλά). Ξεκινάω με τα γνωστά. Ο Άγιαξ με τον εκ των τεσσάρων κορυφαίων ηρώων του Τρωικού Πολέμου Αίαντα στο σήμα. Μεξικό και Αργεντινή έχουν ομάδα Άτλας προς τιμήν του Άτλαντα με σήμα τον Άτλαντα (η Αργεντίνικη). Επίσης η Αταλάντα με την Αταλάντη στο σήμα (τρομερή αθλήτρια της αρχαιότητας).
Ισπανία, Ολλανδία και Ελ Σαλβαδόρ έχουν ομάδα Χέρκουλες (Ηρακλής) με τον ημίθεο σήμα (εκτός από την ολλανδική).

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΟΜΑΔΑ Σας εύχεται Καλή Ανάσταση. Υγεία και ευτυχία πάνω από όλα. Αντί κειμένου έχουμε ολίγον από ... Αρκά για να ευθυμήσουμε.

(Εντάξει, το τελευταίο ήταν εντελώς άσχετο, άλλα είχε πλάκα)

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΚΤΟΝΙΑ

Η απόφαση του σουηδικού Κοινοβουλίου υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτελεί μία επιτυχία, η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί, έρχεται αυτή η απόφαση να δείξει ότι πέρα από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν συναισθήματα, όνειρα και μνήμες. Μια απόφαση που δείχνει ότι απέναντι στο ανθρώπινο δράμα δεν υπάρχουν σύνορα.
Δυστυχώς, αυτή την απόφαση ελάχιστοι από μας την έμαθαν. Τα κανάλια σιώπησαν πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτά με πολύ σύντομες αναφορές. Όσο για την ελληνική Κυβέρνηση, σιώπησε εκκωφαντικά.
Μα πραγματικά για ένα τέτοιο θέμα δε βρήκε η ελληνική Κυβέρνηση να πει κάτι; Να κάνει μια επίσημη ανακοίνωση; Να πει ένα ευχαριστώ έστω, στη σουηδική ηγεσία; Δεν θεωρεί όμως, σημαντική την αναγνώριση, γιατί ποτέ η επίσημη πολιτική ηγεσία δεν κατευθύνθηκε με συγκεκριμένες ενέργειες προς αυτό το σκοπό.
Καμιά πολιτική ελληνική ηγεσία δεν ενδιαφέρθηκε, αντιθέτως, ενοχλούταν ενώ, για τα όποια μικρά βήματα έκανε, μάλλον σύρονταν από τα ποντιακά σωματεία.
Αρκεί να σκεφτούμε, ότι μόλις το 1994 αναγνώρισε η ελληνική ηγεσία την Ποντιακή γενοκτονία, τότε καταλαβαίνουμε, ότι η στάση αυτή ήταν λίγο – πολύ αναμενόμενη.
Με στόχο την επίτευξη ελληνοτουρκικής φιλίας διαγράφουμε, ξεχνάμε και υποκρινόμαστε. Ποτέ όμως καμιά φιλία δε στηρίχτηκε και δεν μακροημέρευσε πάνω σε σαθρά θεμέλια.
Δε σκέφτηκε ποτέ καμιά ελληνική Κυβέρνηση, ότι αν η Ελλάδα έστεκε με αποφασιστικότητα και στύλωνε τα πόδια της, απέναντι στον τουρκικό ιμπεριαλισμό μετά τη ποντιακή γενοκτονία,

ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Χαμός στην αρμόδια επί των Οικονομικών Επιτροπή της Βουλής, όπου συζητείται το φορολογικό νομοσχέδιο. Ενστάσεις, αντιρρήσεις, καυγάδες, αλλαγές στο «παραπέντε».
Ράβε – ξήλωνε, δουλειά να μη μας λείπει που έλεγε και ο μεγάλος Ξυλούρης.
Τώρα, πώς διάολο γίνεται όλοι οι κοινωνικοί και παραγωγικοί φορείς να εκφράζουν ενστάσεις ως προς τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ένας θεός το ξέρει.
Ο ΣΕΒ το θεωρεί «δειλό». Η ΓΣΕΒΕΕ ότι «πιάνει τη φοροδιαφυγή της μαρίδας». Η ΑΔΕΔΥ ότι «συντηρεί την αδικία εις βάρος των δημοσίων υπαλλήλων». η ΓΣΕΕ εντοπίζει «κενά». Η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών ακινήτων θεωρεί ότι «πατάσσει την ακίνητη περιουσία» και ούτω καθ’ εξής….
Ο καθένας με το «δίκιο» του και από το δικό του μετερίζι και με βάση τα συμφέροντα και την τσέπη του… Όλοι γκρινιάζουν, το θέμα είναι ποιος πληρώνει το μάρμαρο και ποιος τη σκαπουλάρει.
Η ουσία είναι – το λέμε και το ξαναλέμε – ότι εκλείπουν τα αναπτυξιακά μέτρα που θα δώσουν ξανά ώθηση στην οικονομία.
Το φορολογικό νομοσχέδιο συντάχθηκε και θα ψηφιστεί, οσονούπω, με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσει τις αυξημένες – υπέρογκες – ανάγκες του δημοσίου τομέα. Απλά πράγματα.
Ωστόσο, επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι, σε τούτη δω τη χώρα, το Δημόσιο δεν παράγει τίποτα – παρά μόνο «τρώει» αδηφάγα – πρέπει άμεσα, «χθες», να δοθούν τα κίνητρα εκείνα, που θα δώσουν ξανά ώθηση στον ιδιωτικό τομέα να παράξει πλούτο.
Αλλιώς, θα έρθουν και εκεί οι μειώσεις μισθών (που έχουν ήδη ξεκινήσει),

Κ. ΥΠΟΥΡΓΕ, ΚΡΕΙΤΤΟΝ ΤΟ ΣΙΓΑΝ

Αυτοϊκανοποιούμενοι αναρχοφασίστες βάζουν τη μία βόμβα μετά την άλλη εδώ και ένα χρόνο σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Μερικές δε φορές εκδράμουν προς Θεσσαλονίκη για να μην πλήξουν. Οι πιο θερμόαιμοι και αιμοδιψείς εξ αυτών διενεργούν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.
15χρονος Αφγανός που ήλθε για να σωθεί από την κόλαση του πολέμου εις την χώρα του, χάνει άδικα τη ζωή του από βόμβα αγνώστου προελεύσεως.
Ληστείες τραπεζών σε καθημερινή σχεδόν βάση.
Ληστείες θαμώνων εστιατορίων από τη συμμορία με τα καλάσνικοφ, η οποία αφού ξαφρίζει τις εισπράξεις του εστιατορίου, ληστεύει και τους θαμώνες του.
Δολοφονίες κακόμοιρων προποτζήδων σε συνεχή βάση.
Το καθημερινό έγκλημα βρίσκεται σε έξαρση.
Τι κάνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (μόνο το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να σκεφτεί αυτή την ονομασία) και δη ο επικεφαλής του;
Ό,τι πράττει από την αρχή της θητείας. Εδώ και έξι μήνες περίπου αναλώνεται σε επικοινωνιακού τύπου ενέργειες για να διασκεδάσει κάθε φορά τις ευθύνες της ΕΛ.ΑΣ. συνεπώς και του ιδίου, ως πολιτικού προϊσταμένου της, για τις γκάφες και την ανικανότητά της. Δεν διστάζει μάλιστα να προβαίνει σε μαξιμαλιστικές εξαγγελίες προς χάριν εντυπωσιασμού δήθεν της κοινής γνώμης. Κατά αυτόν τον τρόπο διαγκωνίζεται ανέτως τον συνάδελφό του, κ. Λοβέρδο, για τις περισσότερες δηλώσεις εις τα ΜΜΕ και τις απευθείας συνδέσεις.
Κάθε φορά συστήνει και μία ομάδα αντιμετώπισης του εγκλήματος (sic). Αρχικά είχε συστήσει την ομάδα Δ με αστυνομικούς εποχούμενους σε δίκυκλα για να αντιμετωπίσει τους αναρχικούς. Λες και τα εν λόγω βλαμμένα είναι το κυριότερο πρόβλημα εις την αστυνόμευση του κέντρου των Αθηνών. Το τι καύσιμο καταναλώνει ασκόπως

ΑΝΕΚΔΟΤΟ Νο 2

Ένας άντρας μπαίνει στο αγαπημένο του εστιατόριο και κάθεται στο συνηθισμένο του τραπέζι. Ρίχνει μια ματιά γύρω του και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να κάθεται σ' ένα κοντινό τραπέζι. Η γυναίκα είναι μόνη της. Ο τύπος φωνάζει το γκαρσόνι και του ζητά να στείλει στη γυναίκα το πιο ακριβό μπουκάλι σαμπάνιας που έχει και σκέφτεται ότι αν η γυναίκα δεχτεί το μπουκάλι, τότε θα δεχτεί και τα περαιτέρω. Το γκαρσόνι πηγαίνει το μπουκάλι στην ωραία κυρία:
- Εκ μέρους του κυρίου, της λέει και τον δείχνει.
Η γυναίκα κοιτάει ψυχρά τον τύπο, κοιτάζει και το μπουκάλι, και τελικά αποφασίζει να στείλει ένα σημείωμα στον κύριο, πάντα μέσω του γκαρσόν. Ο άντρας διαβάζει το σημείωμα, που λέει:
"Για να δεχτώ τη σαμπάνια σας, θα πρέπει να έχετε μια Μερσέντες στο πάρκινγκ σας, ένα εκατομμύριο δολάρια στην Τράπεζα και 20 εκατοστά στο παντελόνι σας".
Αποφασίζει λοιπόν να της απαντήσει και δίνει ένα νέο σημείωμα στο γκαρσόνι, να το πάει στην ωραία γυναίκα. Το σημείωμα λέει:
"Όσον αφορά το αίτημά σας, θα μπορούσα να πουλήσω την Ferrari Modena 360 και την BMW 850 που έχω, για να μου μείνει μόνο η Mercedes 600 SEL στο πάρκινγκ. Επίσης, θα μπορούσα να επενδύσω ή και να ξοδέψω τα 2 από τα 3 εκατομμύρια δολάρια που έχω στο λογαριασμό μου. Αλλά ακόμη και για μια γυναίκα τόσο υπέροχη όσο εσείς, δεν θα έκοβα 5 εκατοστά.
Υ.Γ. Παρακαλώ να μου επιστρέψετε τη σαμπάνια μου."

ΑΝΕΚΔΟΤΟ Νο 1

Ένας νεαρός μπαίνει σ' ένα φαρμακείο και ζητά προφυλακτικά.
- Ποια συσκευασία θέλετε; ρωτάει ο φαρμακοποιός. Έχουμε με τρία, έξι εννιά και δώδεκα.
- Να σας πω, λέει ο νεαρός. Απόψε έχω ραντεβού με μια πανέμορφη και φοβερά "καυτή" κοπέλα. Θα φάμε με τους γονείς της και μετά θα βγούμε βόλτα. Έχω το προαίσθημα πως απόψε θα το "κάνουμε"! Και είμαι σίγουρος πως αν αρχίσουμε, δεν θα θέλει να σταματήσουμε. Γι' αυτό, δώσε μου τη δωδεκάδα.
Το βράδυ έρχεται, ο νεαρός πηγαίνει στο σπίτι της κοπέλας και κάθονται στο τραπέζι οικογενειακώς για το δείπνο. Ο νεαρός παρακαλεί να πει αυτός την προσευχή και όλοι συμφωνούν. Αρχίζει να μουρμουρίζει την προσευχή και συνεχίζει έτσι για πέντε λεπτά. Η κοπέλα σκύβει προς το μέρος του και του ψιθυρίζει:
- Δεν μου είχες πει πως είσαι τόσο θρήσκος.
- Κι εσύ δεν μου είπες πως ο πατέρας σου είναι φαρμακοποιός!

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΟΥΠΑ

Πρωταθλητής ο ΠΑΟ.
Τι λες τώρα;
Ποιος να το πίστευε δύο μόλις χρόνια πριν, όταν 40.000 άνθρωποι είχαν κατακλύσει το Πεδίο του Άρεως και απαιτούσαν να μας απαλλάξει η οικογένεια Βαρδινογιάννη από την παρουσία της.
Τελικά δεν μας απάλλαξε πλήρως, αλλά αποτραβήχτηκε από το προσκήνιο και παράδωσε το 40% των μετοχών.
Και εγένετο ο πολυμετοχικός ΠΑΟ.
Με όλα τα προβλήματά του ο νέος ΠΑΟ και τις παιδικές ασθένειες που τον χαρακτήρισαν αυτά τα δύο χρόνια, δεν παύει να είναι απολύτως πετυχημένος.
Μπορεί πέρσι να ηττήθηκε σε όλα τα επίπεδα (πρωτάθλημα, Super League, ΕΠΟ, διαιτησία), φέτος όμως ξεσπάθωσε και κυριάρχησε κατά κράτος.
Σε ένα μόνο χρόνο πήρε τα ηνία του συστήματος πετώντας εκτός των φαντάσματα του παρελθόντος.
Πέρσι οι γνωστοί – άγνωστοι τα είχαν καταφέρει μια χαρά.
Το ένα πιστόλι, μετά το άλλο έτρωγε ο ΠΑΟ και από τον Γενάρη σχεδόν ήταν εκτός πρωταθλήματος.
Και αυτοί που σήμερα σκούζουν, γιατί έχασαν την αβάντα της διαιτησίας και ξεσυνήθισαν, τότε ομιλούσαν για την καρδιά πρωταθλητή Ολυμπιακού και ένα σωρό από τις συνήθεις γαύρικες αμπελοφιλοσοφίες.
Φέτος όμως από το καλοκαίρι έγινε σαφές σε όλους ότι το πάρτι τελείωσε εις το λιμάνι.
Με τις κατάλληλες κινήσεις εις τα διοικητικά του ποδοσφαίρου συν την ενίσχυση σε μεταγραφές ο βάζελος έδειξε ότι φέτος θα είναι η χρονιά του.
Ουδείς – εκτός ελαχίστων περιπτώσεων – τόλμησε να αδικήσει τον ΠΑΟ, τουναντίον μάλιστα, καθώς το Τριφύλλι έπαιρνε και καμία φορά το κάτι παραπάνω (όπως εχθές).
Και όλοι αυτοί οι γαυρακόπουλοι που είχαν μάθει η ομάδα τους να κερδίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επί 15 χρόνια, παρανόησαν.
Αφρούς έβγαζαν από το στόμα τους, αφήνιασαν.

Η Σιωπή είναι Χρυσός

Αυτή ήταν η σύσταση έγκριτης αμερικανικής εφημερίδας προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, για τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει ως πρωθυπουργός της Ελλάδας. Αντί αυτής της σοφής βέβαια τακτικής, ο κ. Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να μιλάει πολύ και σε λάθος ακροατήρια. Για παράδειγμα, ο ίδιος είχε πει ότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας (με ακροατήριο τη ΓΣΕΕ) και ότι θα πάει στο ΔΝΤ αν χρειαστεί, ενώ οι υπουργοί του έλεγαν ότι δεν υπάρχει «σάλιο». Και τώρα μας λένε πολύ λογικά οι Ευρωπαίοι : διμερή δάνεια και ΔΝΤ σε ποσοστό 65 % - 35% (αφού αυτά τους τα έχουμε ζητήσει κιόλας).
Το συμπέρασμα είναι ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι σίγουρα άπειρος ως ηγέτης και πρέπει δυστυχώς να τον περιμένουμε να μάθει πάνω στην καμπούρα μας !!!
Την ως άνω σοφή κουβέντα ακολουθούσαν πιστά οι προκάτοχοι του κ. Γ. Παπανδρέου, κ.κ. Σημίτης και Καραμανλής. Ο τελευταίος μάλιστα έλεγε επί ένα χρόνο σε όλους, εντός και εκτός, ότι η ελληνική οικονομία αντέχει. Πότε ήμασταν άραγε καλύτερα : όταν λέγαμε ότι αντέχουμε και όλοι μας δάνειζαν απλόχερα και με χαμηλά επιτόκια ή τώρα που για να μας δανείσουν με σχετικά χαμηλά επιτόκια πρέπει να προηγηθούν μήνες διαβουλεύσεων και ολόκληρο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε επίπεδο αρχηγών κρατών;;;
Ο Κ. Καραμανλής άλλωστε πολύ καλά κάνει και ακολουθεί τη σοφή αυτή κουβέντα ακόμα και τώρα, ενώ θα χρειαστεί να περιμένει πολύ για την ιστορική δικαίωσή του (τουλάχιστον για κάποια πράγματα που τα έκανε σωστά).
Προς τέρψη των αναγνωστών του φιλόξενου αυτού blog, θα ακολουθήσουν δύο διδακτικές ιστορίες.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΤΕΡΜΠΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Πολλοί απόρησαν με τους έξαλλους πανηγυρισμούς εμάς των Ολυμπιακών μετά τη νίκη στο ΟΑΚΑ (Ρέντη, πρωτοσέλιδα, απίστευτες εκπομπές της θύρας 7 με σουρωτήρια κτλ), αφού το πρωτάθλημα έχει χαθεί. Εμένα δεν μου προκαλεί καμιά απορία, γιατί το ντέρμπι ΟΣΦΠ – ΠΑΟ είναι από τα 5 τουλάχιστον κορυφαία ντέρμπι του πλανήτη (όχι όσον αφορά το θέαμα βέβαια, αλλά όσον αφορά το μίσος μεταξύ Ολυμπιακών και Παναθηναϊκών), φαινόμενο που θα αναλύσω σε μελλοντικό postarisma πολύ σύντομα.
Άλλο λοιπόν τα παιχνίδια με τον ΠΑΟ και άλλο με την ΑΕΚ ή τον ΠΑΟΚ (σε αγωνιστικό επίπεδο με τον ΠΑΟΚ τουλάχιστον). Επίσης για το θέμα των play off εγώ μπορεί να παίξω φέτος, αλλά ο ΠΑΟ ήταν 2 χρόνια εκεί και βάσει στατιστικής θα είναι εκεί και τα επόμενα 6. Όσον αφορά τα πρωταθλήματα διορισμένος ή μη, το έχω πάρει 37 φορές, αριθμός που για να φτάσει ο Παναθηναϊκός πρέπει να γίνουν 2 πράγματα, ή να ενωθεί με ΑΕΚ, Άρη, ΠΑΟΚ, Λάρισα και να είμαστε 37-37, ή να το παίρνει 17 χρονιά (μαζί με το φετινό 18) και να με ισοφαρίσει.
Επειδή λοιπόν αυτά δεν γίνονται (πιο πιθανό είναι να γίνει αρχηγός της Χρυσής Αυγής ο Τσίπρας), το μόνο που μένει είναι να σώσει την παρτίδα ο ΠΑΟ στα μεταξύ μας παιχνίδια. Όμως εκεί η ιστορία είναι τόσο δραματική, που το δράμα των Πρασίνων θα συγκινούσε ακόμα και τους Βανδάλους (γερμανική φυλή τόσο σκληρή, που έδωσε το όνομα της στη λέξη βάνδαλος – βανδαλισμός κτλ), τις ορδές του Αττίλα, δηλαδή τους Ούνους τους πολεμοχαρείς Κίμβρους και γενικότερα τις πιο σκληρές φυλές στην ιστορία της ανθρωπότητας.

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΣΩΖΟΙ ΤΗΝ Ε.Ε.

Δεν ξέρω τι λέει ο αγαπητός ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ, αλλά ο George, είτε το θέλουμε είτε όχι, «παίζει μπάλα».
Άλλο πού; Στη δεινή θέση που βρέθηκε η χώρα, ευθύνεται (πέραν των συνομολογημένων ευθυνών απασών των προηγουμένων κυβερνήσεων) η απερισκεψία τόσο του ιδίου όσο και του Παπακωνσταντίνου να φουσκώσουν τεχνηέντως το έλλειμμα πάνω από το 12%, ώστε του χρόνου να καταδείξουν, δήθεν, μεγάλη πτώση του, ώστε να καρπωθούν, τάχα, τα εύσημα για την προσπάθεια περιστολής του δημοσίου χρέους. Καλώς ή κακώς, ο George εδώ και δυο μήνες είναι μέσα σ’ ένα αεροπλάνο (άλλο που δε θέλει βέβαια κι αυτός) και οργώνει τους αιθέρες, στην προσπάθειά του να δείξει ότι η χώρα μας είναι, κατά βάθος αξιόπιστη, ότι γίνεται σοβαρή προσπάθεια ότι, ότι, ότι ...
Συνεπικουρούμενος, ασφαλώς, και από τα γνωστά παπαγαλάκια (θέλει η π…..α να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει), έχει καταφέρει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να φιλοτεχνήσει ένα προφίλ αξιοπιστίας, σοβαρότητας και στιβαρότητας. Έτσι κι αλλιώς, όλοι πια γνωρίζουμε τους όρους (επικοινωνιακούς) που παίζεται το πολιτικό παιχνίδι.
Συνεπώς, ναι, είναι επιτυχία του ότι «κατάφερε», τουλάχιστον, από Γιωργάκης να γίνει Γιώργος. (Για εμάς, πάντως, θα είναι πάντοτε ο αγαπημένος μας George).
Από κει και πέρα, η ουσία της υπόθεσης είναι ότι το παιχνίδι το καθόρισαν οι Τραπεζίτες. Η καθοριστική παρέμβαση του Τρισέ (φωτογραφία),